donateur
Twee vrouwen, al vele jaren met elkaar bevriend en opgescheept met wat ouderwets uitgevallen mannen. De vrouwen willen gewoon eens samen op stap, zonder de kerels, maar eigenlijk zien de mannen dat niet zitten. Maar ze besluiten "om de vrouwen een keertje te laten stappen".
De twee vrouwen gaan naar een kroeg, drinken een heerlijk potje bier en hebben veel plezier. Tegen 00.00 uur besluiten ze naar huis te gaan. Eenmaal buiten, moeten ze beiden nodig plassen, maar hebben geen zin die drukke kroeg weer in te gaan. Ze komen langs een kerkhof en gaan daar even stiekem een plas doen.... Maar ja, typische vrouweneigenschap bijhet plassen : Geen toiletpapier!
De éne besluit haar mosseltje met haar onderbroek af te vegen en gooit het broekje daarna in de struiken. De tweede pakt een grafkrans, veegt zich zo goed als kwaad het gaat af en legt netjes de krans terug.
De dag erna komen de twee (ouderwetse) mannen elkaar tegen. Zegt die ene: "Nou, dat was eens, maar niet weer dus he! Mijn vrouw komt verdorie zonder onderbroek thuis!" Nou, zegt die ander, ik denk dat ik maar ga scheiden, mijn vrouw maakte het nog veel bonter:
ze had er een vaantje tussen haar benen met de tekst:
"Bedankt, je was geweldig, we zullen je nooit vergeten. Namens de jongens van de brandweer".
De twee vrouwen gaan naar een kroeg, drinken een heerlijk potje bier en hebben veel plezier. Tegen 00.00 uur besluiten ze naar huis te gaan. Eenmaal buiten, moeten ze beiden nodig plassen, maar hebben geen zin die drukke kroeg weer in te gaan. Ze komen langs een kerkhof en gaan daar even stiekem een plas doen.... Maar ja, typische vrouweneigenschap bijhet plassen : Geen toiletpapier!
De éne besluit haar mosseltje met haar onderbroek af te vegen en gooit het broekje daarna in de struiken. De tweede pakt een grafkrans, veegt zich zo goed als kwaad het gaat af en legt netjes de krans terug.
De dag erna komen de twee (ouderwetse) mannen elkaar tegen. Zegt die ene: "Nou, dat was eens, maar niet weer dus he! Mijn vrouw komt verdorie zonder onderbroek thuis!" Nou, zegt die ander, ik denk dat ik maar ga scheiden, mijn vrouw maakte het nog veel bonter:
ze had er een vaantje tussen haar benen met de tekst:
"Bedankt, je was geweldig, we zullen je nooit vergeten. Namens de jongens van de brandweer".
