Ouders

Sinds ik op kamers woon, heb ik echt geen behoefte meer om mijn ouders te bezoeken ... Als ik ga dan weet ik toch dat ik er weer zo snel mogelijk weg wil zijn. Al mijn oude vrienden daarzo ben ik toch al kwijt. Allemaal verwaterd, ik heb nu alles in Eindhoven en heb ook niet echt zo'n band met mijn ouders dat ik zo MOET zien.. Is dat normaal?

He Tom, je bent nu blij dat je zelf helemaal kunt bepalen wat je hoe wanneer kunt doen. Lekker gek doen als je daar zin in hebt. Straks doe je wat je moet doen en er zal iets in je leven gebeuren waardoor je gaat beseffen hoe belangrijk een goede band met je ouders is. Stel dat je heel lang niets van je hebt laten horen en dan moet je via een oom of tante horen dat er iets met je ouders is gebeurd. Dan kun je dat nooit meer goed maken. Geniet van deze tijd, je bent heel normaal.

Grtz, Johan

Normaal.... Als je iets hebt meegemaakt
met je ouders ofzo waardoor je niet echt de behoefte
krijgt om ze op te zoeken..dan is het normaal
toch? Lullig dat je als je vrienden daar bent
kwijtgeraakt..maar is niet zoveel moeite om weer
contact te zoeken toch? 1 belletje en je bent dichterbij het contact lijkt me.. Enniweejz..
Have fun met op jezelf wonen..

Heel normaal,je bent nu lekker zelfstandig en dat wil je tot op de bodem leeglepelen en niet eraan herinnerd worden dat je gezond moet eten enz.

Het is normaal dat je bij eventuele geldnood of bij teveel aan vuil wasgoed weer eens langs ga en zegt hoe beredruk je het wel niet hebt,maar dat je je best doet om wat meer te komen.

Vaak hoort daar een doosje Merci of een bosje bloemen bij

Dat sociale,komt wel weer hoor,als je weer wat gesetteld bent...

Daarom vinden de meeeste ouders het rottig als de kinderen het huis verlaten,we weten nml. dat we even afgedaan zijn

groetjes aan je ouders

geen last van gehad,
toen ik het huis uitging ging ik nog net zo goed met mn ouders om en nu nog steeds. Het is er eigenlijk alleen maar beter op geworden. Heb nu een goeie band met ze, meer vriendschappelijk zeg maar.