Geachte heer of mevrouw,
Graag wil ik onderstaande teksten bij u onder de aandacht brengen, in de hoop dat er een oplossing komt uit de impasse waarin we nu leven.
De vragen staan duidelijk met een vraagteken aangegeven, de meningen of observaties eindigen met een punt. Neemt u alstublieft alle tijd die u nodig heeft om onderstaande teksten te lezen en een mogelijk antwoord te geven, ik verwacht geen snelle reactie.
"Verantwoordelijk gedrag"
Respecteer mensen- en dierenrechten, stop de onderdrukking, geef iedereen de vrijheid zelf te kiezen wat hij of zij wil. Laat een ander geen slachtoffer worden van je eigen daden. Kijk goed naar elkaars buren, sluit je ogen niet voor onrecht.
De wereld veranderen kan ik niet alleen. Hoe kan je een eerlijke waarde voor een product of dienst bepalen? Waarop kan je dat baseren? En waarom is het dan eerlijk? Wie zegt wat een brood kost? Of hoeveel iemand per uur werk betaald krijgt? Wat is de investering? Hoeveel levert het op? Wat is het voordeel? Niet alleen voor de verkoper, maar ook voor de consument.
De verantwoordelijkheid is van gemeenschappelijk belang, en de consument moet zelf kiezen en denken, en de verkoper moet zelf eerlijk en redelijk zijn.
(Met andere woorden, dingen mogen niet te duur en niet te goedkoop zijn, het moet goed en/of gezond zijn, tegen een gepast uurloon vervaardigd of volbracht en het mag niet ten koste gaan van de kwaliteit van het milieu.)
Alles bij elkaar genomen is de aanwezigheid van of de ontwikkeling van een atoombom, biologisch wapen en chemisch wapen, naast de bestaande vuurwapens, binnen de redenatie van deze tekst -, eigenlijk als onverantwoord (naar de gemeenschap toe) te benoemen.
(Wat uiteindelijk, waarschijnlijk na veel heibel ? tot het inzicht leidt dat het toenemende geweld in met name het Midden-Oosten als een smeulende brandhaard over zal slaan naar delen van Europa, Azië, Afrika en dus ook Amerika, zowel Noord als Zuid, en dat we nooit aan die hele oorlogvoering hadden moeten beginnen.)
De dreiging van terreur naast die van een atoomoorlog zijn zo extreem dat als ik als simpele aardling graag zou willen dat de angstpolitiek (van met name Israël, Iran, Noord-Korea en Amerika) per direct stopt en dat we eens gaan denken over mogelijke oplossingen uit de crisis.
(In plaats van elkaar van de misère te verwijten. Om te beginnen zouden we gewoon sorry kunnen zeggen, ik wist niet dat je bang was en zoveel verdriet had. Laten we elkaar helpen, steunen en stoppen met ruzie maken over brood, macht, geld, geloof of een baan.)
Per slot van rekening zijn we allen elkaars gelijke. Een reden voor een feestje.
"Non-profit systeem"
Een geschiedkundige bij Pauw en Witteman zei het gisterenavond ook: "mijn proefschrift is een lofzang op het kapitalisme, maar ik denk dat we af moeten van ons winstsysteem" W: "Het gaat om welzijn, niet om welvaart" "Ja, dat is de oude gedachte, maar we moeten nu gaan kijken hoe we het voor onszelf beter, duurzamer, efficiënter kunnen maken zonder groei"
Het grappige is dat ik zelf ook al een tijd aan een non-profit ideaal (kostprijs + 0) zit te denken, waarbij iemand wel geld verdient, maar zichzelf niet louter verrijkt, je zou dan onderzoeks- en ontwikkelingskosten ook allemaal gewoon onder de kostprijs kunnen laten vallen.
Het gevolg is dat aan de andere kant van de medaille (de klant, consument, wereld) diegene die afhankelijk is van jouw dienst of product precies de prijs krijgt die het jou kost. Met andere woorden, door het verrijken te stoppen, stopt ook het verarmen aan de andere kant, door dan toch de mogelijkheid van groei in stand te houden zouden we naar een non-profit systeem moeten, denk ik, waar iedereen werkt tegen kostprijs.
Wat die totale kostprijs dan precies is, is weer afhankelijk van de basiskosten voor het levensonderhoud van het personeel plus de kosten die gemaakt worden door de winkel, het bedrijf of de instelling zelf om daadwerkelijk de gevraagde producten of diensten veilig en duurzaam te leveren.
De totale kostprijs gedeeld door het aantal gewerkte uren resulteert dan in een eerlijk uurloon voor zowel de arbeider als de klant. Daarmee betekent het dus dat de leiding, verantwoordelijk voor de veiligheid en duurzaamheid, ook alleen tegen kostprijs zou moeten werken, wat dus kan betekenen dat als de risicofactor en de milieubelastende factor laag zijn in de totale kostprijs van het product of de dienst dat de leidinggevende in dat geval evenveel verdient als zijn of haar werknemers.
Is getekend,
Hasta la Pasta 30-03-2013
Graag wil ik onderstaande teksten bij u onder de aandacht brengen, in de hoop dat er een oplossing komt uit de impasse waarin we nu leven.
De vragen staan duidelijk met een vraagteken aangegeven, de meningen of observaties eindigen met een punt. Neemt u alstublieft alle tijd die u nodig heeft om onderstaande teksten te lezen en een mogelijk antwoord te geven, ik verwacht geen snelle reactie.
"Verantwoordelijk gedrag"
Respecteer mensen- en dierenrechten, stop de onderdrukking, geef iedereen de vrijheid zelf te kiezen wat hij of zij wil. Laat een ander geen slachtoffer worden van je eigen daden. Kijk goed naar elkaars buren, sluit je ogen niet voor onrecht.
De wereld veranderen kan ik niet alleen. Hoe kan je een eerlijke waarde voor een product of dienst bepalen? Waarop kan je dat baseren? En waarom is het dan eerlijk? Wie zegt wat een brood kost? Of hoeveel iemand per uur werk betaald krijgt? Wat is de investering? Hoeveel levert het op? Wat is het voordeel? Niet alleen voor de verkoper, maar ook voor de consument.
De verantwoordelijkheid is van gemeenschappelijk belang, en de consument moet zelf kiezen en denken, en de verkoper moet zelf eerlijk en redelijk zijn.
(Met andere woorden, dingen mogen niet te duur en niet te goedkoop zijn, het moet goed en/of gezond zijn, tegen een gepast uurloon vervaardigd of volbracht en het mag niet ten koste gaan van de kwaliteit van het milieu.)
Alles bij elkaar genomen is de aanwezigheid van of de ontwikkeling van een atoombom, biologisch wapen en chemisch wapen, naast de bestaande vuurwapens, binnen de redenatie van deze tekst -, eigenlijk als onverantwoord (naar de gemeenschap toe) te benoemen.
(Wat uiteindelijk, waarschijnlijk na veel heibel ? tot het inzicht leidt dat het toenemende geweld in met name het Midden-Oosten als een smeulende brandhaard over zal slaan naar delen van Europa, Azië, Afrika en dus ook Amerika, zowel Noord als Zuid, en dat we nooit aan die hele oorlogvoering hadden moeten beginnen.)
De dreiging van terreur naast die van een atoomoorlog zijn zo extreem dat als ik als simpele aardling graag zou willen dat de angstpolitiek (van met name Israël, Iran, Noord-Korea en Amerika) per direct stopt en dat we eens gaan denken over mogelijke oplossingen uit de crisis.
(In plaats van elkaar van de misère te verwijten. Om te beginnen zouden we gewoon sorry kunnen zeggen, ik wist niet dat je bang was en zoveel verdriet had. Laten we elkaar helpen, steunen en stoppen met ruzie maken over brood, macht, geld, geloof of een baan.)
Per slot van rekening zijn we allen elkaars gelijke. Een reden voor een feestje.
"Non-profit systeem"
Een geschiedkundige bij Pauw en Witteman zei het gisterenavond ook: "mijn proefschrift is een lofzang op het kapitalisme, maar ik denk dat we af moeten van ons winstsysteem" W: "Het gaat om welzijn, niet om welvaart" "Ja, dat is de oude gedachte, maar we moeten nu gaan kijken hoe we het voor onszelf beter, duurzamer, efficiënter kunnen maken zonder groei"
Het grappige is dat ik zelf ook al een tijd aan een non-profit ideaal (kostprijs + 0) zit te denken, waarbij iemand wel geld verdient, maar zichzelf niet louter verrijkt, je zou dan onderzoeks- en ontwikkelingskosten ook allemaal gewoon onder de kostprijs kunnen laten vallen.
Het gevolg is dat aan de andere kant van de medaille (de klant, consument, wereld) diegene die afhankelijk is van jouw dienst of product precies de prijs krijgt die het jou kost. Met andere woorden, door het verrijken te stoppen, stopt ook het verarmen aan de andere kant, door dan toch de mogelijkheid van groei in stand te houden zouden we naar een non-profit systeem moeten, denk ik, waar iedereen werkt tegen kostprijs.
Wat die totale kostprijs dan precies is, is weer afhankelijk van de basiskosten voor het levensonderhoud van het personeel plus de kosten die gemaakt worden door de winkel, het bedrijf of de instelling zelf om daadwerkelijk de gevraagde producten of diensten veilig en duurzaam te leveren.
De totale kostprijs gedeeld door het aantal gewerkte uren resulteert dan in een eerlijk uurloon voor zowel de arbeider als de klant. Daarmee betekent het dus dat de leiding, verantwoordelijk voor de veiligheid en duurzaamheid, ook alleen tegen kostprijs zou moeten werken, wat dus kan betekenen dat als de risicofactor en de milieubelastende factor laag zijn in de totale kostprijs van het product of de dienst dat de leidinggevende in dat geval evenveel verdient als zijn of haar werknemers.
Is getekend,
Hasta la Pasta 30-03-2013