Wat is chlamydia?
Chlamydia wordt veroorzaakt door een bacterie: Clamydia Trachomatis.
Deze bacterie wordt overgedragen via onveilig seksueel contact en veroorzaakt ontstekingen in de slijmvliezen van de geslachtsdelen. Veel mensen die besmet zijn, merken dat niet. Dat geldt met name voor vrouwen. Van de vrouwen die met chlamydia zijn besmet, heeft 60% geen (duidelijke) klachten. Bij de overige 40% ontstaan klachten één tot drie weken na de besmetting.
Klachten bij vrouwen die op chlamydia kunnen duiden zijn:
- pijn of een branderig gevoel bij het plassen.
- meer of andere afscheiding.
- tussentijdse bloedingen.
- pijn of bloedverlies tijdens of na het vrijen.
- pijn in de onderbuik.
- pijn rechtsboven in de buik.
Mannen hebben meestal wel klachten als zij met chlamydia zijn besmet. Vaak ontstaan deze klachten één tot drie weken na de besmetting. Van de geïnfecteerde mannen heeft 30% geen (duidelijke) klachten.
Klachten bij mannen die op een chlamydia kunnen duiden zijn:
- pijn of een branderig gevoel bij het plassen.
- afscheiding uit de penis.
- pijn in de balzak.
Chlamydia is niet alleen overdraagbaar op de slijmvliezen van de geslachtsdelen, maar ook op de slijmvliezen in de anus of de mond. Welke plaatsen zijn besmet, hangt af van de manier waarop seks heeft plaatsgevonden.
De gevolgen van een chlamydia-infectie.
Chlamydia is goed te behandelen met antibiotica, als de infectie tijdig wordt opgemerkt. Maar als de klachten heel vaag zijn of niet serieus worden genomen, is de behandeling soms niet op tijd. De infectie kan dan schade aanrichten.
Bij vrouwen kan chlamydia baarmoeder- en eileiderontstekingen veroorzaken doordat de chlamydia-infectie kan opstijgen door de baarmoedermond via de baarmoeder naar de eileiders. Door deze ontstekingen ontstaan verklevingen en littekenweefsel, die tot ernstige problemen kunnen leiden. De eileiders kunnen vernauwen of zelfs verstopt raken, waardoor ze niet meer (goed) functioneren. Jaarlijks worden circa 1000 vrouwen hierdoor onvruchtbaar. Andere gevolgen kunnen zijn: buitenbaarmoederlijke zwangerschap en chronische buikpijn. De chlamydia-bacterie kan ook in de buikholte terechtkomen en ontstekingen veroorzaken in andere organen (P.I.D.: ontsteking in het bekkengebied). Hoe langer de geïnfecteerde vrouw blijft rondlopen met chlamydia, hoe groter de kans op ernstige gevolgen.
Uit onderzoek van de Stichting Soa (1996) blijkt dat 33.000 vrouwen per jaar met chlamydia besmet raken en dat daarvan 14.000 vrouwen een ontsteking van de baarmoederwand krijgen, 7.000 een ontsteking van de eileiders, 1.000 onvruchtbaar worden door verstopte eileiders en er bij 300 vrouwen een buitenbaarmoederlijke zwangerschap optreedt.
In Vitro Fertilisatie (IVF) is een mogelijke oplossing om een zwangerschap te realiseren bij verstopte eileiders als gevolg van chlamydia.
Bij mannen zijn de gevolgen van chlamydia meestal minder ernstig. Het komt soms voor dat de infectie opstijgt via de zaadleiders naar de bijbal of de prostaat. Bijbalontsteking is het meest voorkomend. Het geeft heftige pijn in de balzak (scrotum), soms uitstralend naar de lies. Zo`n infectie is bijzonder pijnlijk, maar goed te behandelen. Onvruchtbaarheid als gevolg van chlamydia komt bij mannen zelden voor.
Uit onderzoek van de Stichting Soa (1996) blijkt dat 27.000 mannen per jaar met chlamydia besmet raken en dat er bij 1000 mannen ontstekingen van de bijbal of prostaat ontstaan.
Onderzoek en behandeling.
Wanneer na onveilig seksueel contact een of meerdere van de beschreven klachten zicht voordoen, ook al is het wat langer geleden, is een bezoek aan huisarts, GGD, een Soa-polikliniek of Rutger Stichting aan te bevelen.
Als (laboratorium)onderzoek uitwijst dat iemand een chlamydia-infectie heeft, dan wordt een antibiotica-kuur voorgeschreven. Het wordt dan afgeraden om één week na de start van de kuur geslachtsgemeenschap te hebben. Zo kan herbesmetting worden voorkomen. Het is ook van belang dat de seksuele partner zich snel laat onderzoeken of gelijktijdig laat behandelen (ook ex-partners). Immers: men hoeft geen duidelijke klachten te hebben, maar men kan toch besmet zijn en anderen besmetten.
Chlamydia wordt veroorzaakt door een bacterie: Clamydia Trachomatis.
Deze bacterie wordt overgedragen via onveilig seksueel contact en veroorzaakt ontstekingen in de slijmvliezen van de geslachtsdelen. Veel mensen die besmet zijn, merken dat niet. Dat geldt met name voor vrouwen. Van de vrouwen die met chlamydia zijn besmet, heeft 60% geen (duidelijke) klachten. Bij de overige 40% ontstaan klachten één tot drie weken na de besmetting.
Klachten bij vrouwen die op chlamydia kunnen duiden zijn:
- pijn of een branderig gevoel bij het plassen.
- meer of andere afscheiding.
- tussentijdse bloedingen.
- pijn of bloedverlies tijdens of na het vrijen.
- pijn in de onderbuik.
- pijn rechtsboven in de buik.
Mannen hebben meestal wel klachten als zij met chlamydia zijn besmet. Vaak ontstaan deze klachten één tot drie weken na de besmetting. Van de geïnfecteerde mannen heeft 30% geen (duidelijke) klachten.
Klachten bij mannen die op een chlamydia kunnen duiden zijn:
- pijn of een branderig gevoel bij het plassen.
- afscheiding uit de penis.
- pijn in de balzak.
Chlamydia is niet alleen overdraagbaar op de slijmvliezen van de geslachtsdelen, maar ook op de slijmvliezen in de anus of de mond. Welke plaatsen zijn besmet, hangt af van de manier waarop seks heeft plaatsgevonden.
De gevolgen van een chlamydia-infectie.
Chlamydia is goed te behandelen met antibiotica, als de infectie tijdig wordt opgemerkt. Maar als de klachten heel vaag zijn of niet serieus worden genomen, is de behandeling soms niet op tijd. De infectie kan dan schade aanrichten.
Bij vrouwen kan chlamydia baarmoeder- en eileiderontstekingen veroorzaken doordat de chlamydia-infectie kan opstijgen door de baarmoedermond via de baarmoeder naar de eileiders. Door deze ontstekingen ontstaan verklevingen en littekenweefsel, die tot ernstige problemen kunnen leiden. De eileiders kunnen vernauwen of zelfs verstopt raken, waardoor ze niet meer (goed) functioneren. Jaarlijks worden circa 1000 vrouwen hierdoor onvruchtbaar. Andere gevolgen kunnen zijn: buitenbaarmoederlijke zwangerschap en chronische buikpijn. De chlamydia-bacterie kan ook in de buikholte terechtkomen en ontstekingen veroorzaken in andere organen (P.I.D.: ontsteking in het bekkengebied). Hoe langer de geïnfecteerde vrouw blijft rondlopen met chlamydia, hoe groter de kans op ernstige gevolgen.
Uit onderzoek van de Stichting Soa (1996) blijkt dat 33.000 vrouwen per jaar met chlamydia besmet raken en dat daarvan 14.000 vrouwen een ontsteking van de baarmoederwand krijgen, 7.000 een ontsteking van de eileiders, 1.000 onvruchtbaar worden door verstopte eileiders en er bij 300 vrouwen een buitenbaarmoederlijke zwangerschap optreedt.
In Vitro Fertilisatie (IVF) is een mogelijke oplossing om een zwangerschap te realiseren bij verstopte eileiders als gevolg van chlamydia.
Bij mannen zijn de gevolgen van chlamydia meestal minder ernstig. Het komt soms voor dat de infectie opstijgt via de zaadleiders naar de bijbal of de prostaat. Bijbalontsteking is het meest voorkomend. Het geeft heftige pijn in de balzak (scrotum), soms uitstralend naar de lies. Zo`n infectie is bijzonder pijnlijk, maar goed te behandelen. Onvruchtbaarheid als gevolg van chlamydia komt bij mannen zelden voor.
Uit onderzoek van de Stichting Soa (1996) blijkt dat 27.000 mannen per jaar met chlamydia besmet raken en dat er bij 1000 mannen ontstekingen van de bijbal of prostaat ontstaan.
Onderzoek en behandeling.
Wanneer na onveilig seksueel contact een of meerdere van de beschreven klachten zicht voordoen, ook al is het wat langer geleden, is een bezoek aan huisarts, GGD, een Soa-polikliniek of Rutger Stichting aan te bevelen.
Als (laboratorium)onderzoek uitwijst dat iemand een chlamydia-infectie heeft, dan wordt een antibiotica-kuur voorgeschreven. Het wordt dan afgeraden om één week na de start van de kuur geslachtsgemeenschap te hebben. Zo kan herbesmetting worden voorkomen. Het is ook van belang dat de seksuele partner zich snel laat onderzoeken of gelijktijdig laat behandelen (ook ex-partners). Immers: men hoeft geen duidelijke klachten te hebben, maar men kan toch besmet zijn en anderen besmetten.
