Nederlandse cartoonist van bed gelicht om spotprenten

Gregorius moet niet zo mauwen

Vandaag wordt door politieke partijen van allerlei pluimage een spoeddebat aangevraagd in de kwestie "Nekschotgate". Het is toch immers schan-dá-lig dat een tekenaar door een komplete politiemacht van zijn bed wordt gelicht en dertig uur in een eenzame cel wordt opgesloten omdat een imam boos was over een paar plaatjes, al zijn ze nog zo smakeloos! Censuur! Hele roedels moslimterroristen liggen nu op de loer voor een aanslag op deze niet-meer-anonieme arme inktverwerker! Driewerf boe voor Hirsch Ballin omdat hij zich niet met de rechterlijke macht mag bemoeien!

Voor Gregorius Nekschot kwam de aanhouding niet als een verrassing. Tenslotte hamert hij al zeven jaar op steeds maar weer dezelfde thema's en ook al "tekent hij niet om te beledigen", hij ziet het evenzo als zijn missie om bepaalde ideologieën "zo veel mogelijk belachelijk te maken". Om die reden had hij dan ook vanaf het begin van zijn carrière al een advocaat op stand-by staan, want je kunt immers nooit weten of iemand aanstoot neemt aan een plaatje waarop een ouwe vent met een baard en een tulband een minderjarige(!!) Anne Frank van achteren neemt.

Ehm, hoor ik daar een stukje tegenspraak? "Niet om te beledigen" en "zo veel mogelijk belachelijk maken"? Kan dat samen?

Nekschot stelt dat hij bewust de anonimiteit heeft verkozen "om te voorkomen dat hem zal overkomen wat er met zijn vriend Theo van Gogh is gebeurd". Kennelijk is Nekschot een vaardig astroloog, want zowel zijn anonimiteit als het alvast aanschaffen van een advocaat zijn van ver voor die datum - sterker nog, zelfs "11 september" moest toen nog plaatsvinden.

En dan die "politiemacht". Volgens Nekschot hadden ze hem gewoon een mailtje kunnen sturen, waarna hij zichzelf netjes gemeld zou hebben. Het lijkt me inderdaad een uiterst strak plan om verdachten van wie de identiteit niet vaststaat van te voren even in te seinen dat er wat agentjes onderweg zijn, want dan hoef je meteen geen manuren meer aan zes man technische recherche te verspillen. Alle bewijsmateriaal is dan namelijk al de deur uit. (Overigens, bij iemand die zichzelf "Nekschot" noemt, zou ik als rechter-commissaris sowieso een paar mannetjes extra meenemen.)

Evenmin is Nekschot "bij een inval van zijn bed gelicht". Hij zat namelijk al aan de koffie, deed zelf de deur open en was gewoon aan het werk. En tenzij hij in de "hoereca" werkzaam is, gebeurt dat doorgaans niet in bed. Hij had trouwens gewoon weer kunnen gaan slapen (als hij dat had gewild) wanneer hij meteen had gezegd: "Inderdaad, ik ben Gregorius Nekschot". Helaas koos hij juist dát ogenblik uit om te gaan dwarsliggen - en dan word je in Nederland vastgehouden tot je identiteit is vastgesteld, of je nu illegaal, huisvrouw, forum-admin of cartoonist bent.

Ook kan het geen kwaad als Nekschot eens het woord "censuur" in het woordenboek zou opzoeken. Censuur is namelijk iets dat vóór eventuele publicatie gebeurt en het verwijderen van mogelijk strafbaar materiaal achteraf is toch heus iets anders.

Bovendien gaat het niet alleen om de tekeningen. Het gaat ook om een aantal reacties die op Nekschot's blog zijn geplaatst, waarvan het wellicht verstandig was geweest als hij die even "gecensureerd" had. In tegenstelling tot wat velen denken, ben je als site-beheerder wel degelijk verantwoordelijk voor het vuilnis dat je bezoekers achterlaten.

En nu? Het Meldpunt Discriminatie Internet ontkent dat er namens imam van de Ven een aanklacht is ingediend, de politie meldt dat een arrestatieteam van 8 à 10 man bij een "identiteit onzeker"-geval standaardprocedure is en 30 uur in een cel plus inbeslagname van je computer en telefoon heb je volledig aan jezelf te danken wanneer je als verdachte weigert om mee te werken.

Vrijheid van meningsuiting is een groot goed, maar we hebben er zelf grenzen aan gesteld. We mogen niet lasteren, discrimineren of opruien, ook al is dat honderd keer onze mening. We mogen wél klagen als we vinden dat iets te ver gaat. En als het OM vindt dat we wel eens gelijk zouden kunnen hebben, komen er aanhoudingen en onderzoeken. Dat geldt voor iedereen, of je nu cartoonist bent of niet.

Maar misschien is het handig als we eerst de uitspraak van de rechter afwachten. Tenslotte is het makkelijk praten als je het dossier niet gelezen hebt en alleen moet afgaan op het gemauw en gedraai van iemand die opeens een stuk minder stoer blijkt te zijn nu hij zich niet meer achter een alias kan verschuilen.

Eigenlijk net zoals een hoop mensen hier dus.

peace,
DSW

Enkele jaren geleden een roman geschreven over een man die zich een verzetsheld waant. Er kwam weer geen normaal mens in voor en het haalde de bestsellerslijsten niet. Maar nu kan er een herdruk van worden gedraaid, minister Hirsch Ballin heeft de thematiek nieuw leven ingeblazen.

De moeder van Hirsch Ballin was een verzetsstrijdster. In de Tweede Wereldoorlog wist zij genoeg voedselbonnen te bemachtigen om een joodse onderduiker de oorlog door te helpen. Met deze onderduiker is zij na de oorlog getrouwd, uit het huwelijk werd Ernst Hirsch Ballin geboren, onze huidige minister van Justitie.

In het weekblad Vrij Nederland laten de interviewers Max van Weezel en Margalith Kleijwegt de minister zeggen: ‘Mijn moeder wist in haar tijd wat er gedaan moest worden. Dat zie ik nu ook als mijn taak.’ De journalisten hebben de minister niet gevraagd hoe hij zijn verzetswerk concreet gaat invullen, we hebben het uit de kranten van de laatste weken gedestilleerd.

Kennelijk wil zijn moeder graag dat hij iets doet aan de vrijheid van meningsuiting. Zelf heb ik weinig verstand van deze zaken, volgens de filosoof Rob Wijnberg komt het voorstel van Hirsch Ballin om de wet op de smadelijke godslastering met een beroep op de openbare orde te verruimen met alle levensovertuigingen op het volgende neer. Als ik roep dat ik ramen ga ingooien als bijvoorbeeld Max van Weezel een lelijk stuk over mij gaat schrijven, kan hem het publiceren worden verboden met een beroep op mogelijke verstoring van de openbare orde.

De moeder van Hirsch Ballin wil kennelijk ook graag dat haar zoon een politiemacht de zolder van cartoonist Gregorius Nekschot laat binnenvallen, zoals vorige week is gebeurd, als die iets tekent dat niet goed valt bij religieuze mensen, en daarmee de cartoonist zodanig te intimideren dat die de komende maanden geen schaduwpartij meer uit zijn pen of potlood weet te krijgen.

Terwijl Van Weezel en Kleiwegt een beeld de wereld in helpen van de minister als een verzetsheld, bestormen diens agenten het huis van een tekenaar, dat moet zo ongeveer het monument zijn dat Hirsch Ballin voor zijn moeder heeft opgericht. ‘Mijn moeder wist in haar tijd wat er gedaan moest worden. Dat zie ik nu ook als mijn taak.’