Moonbeam - Space Odyssey

Hoewel ze relatief kort actief zijn als electronische muzikanten, heeft het duo Moonbeam al meer dan 50 tracks op zijn naam staan, waaronder de succesvolle singles ‘See the difference inside’ (2007), ‘To forever’ (2008) en recenter ‘Song for a girl’, ‘Breathless’ en ‘Look around’. In 2009 kwamen ze op de 76e positie de DJ Mag Top 100 ranglijst binnen en sindsdien mogen zij zichzelf de grootste exponenten van de Russische dancescene noemen. Maar goed, hoeveel exponenten van de Russische dance zijn er nu helemaal? Naar mijn weten was Nikita Chroesjtsjov de laatste Russische afgezant die een fatsoenlijke dancebeat wist te reproduceren, door ritmisch met zijn schoen op tafel te slaan tijdens een vergadering van de Verenigde Naties. Maar misschien heb ik wat gemist tijdens mijn verblijf in een Chileense mijn, alvorens ik aan dit stukje begon. Dat kan natuurlijk best.

Moonbeam bestaat uit de Russische broers Pavel en Vitaliy Khvaleyev en waarom ík altijd van die kutnamen in mijn reviews te verwerken krijg, ga ik tijdens de eerstvolgende recensentenvergadering eens flink aanhangig maken. Afgelopen jaar brachten de broers hun debuut artiestenalbum ‘Around the world’ uit en daar had ik jullie graag het een en ander over willen vertellen. Ware het niet dat een zwaar verzakende medewerker van TNT Post, ik noem geen namen want ik weet helaas niet wie die klootviool is en anders had ik dat beslist gedaan, die cd voor zichzelf heeft gehouden in plaats van die bij mij thuis te (laten) bezorgen. Wat ik wel weet is dat dit debuut, uitgebracht op Black Hole Recordings, op veel bijval en waardering heeft mogen rekenen. Des te benieuwder maakt het mij naar de eerste mixcompilatie die de Russische mannen nu mogen verzorgen, getiteld ‘Space Odyssey’.

CD1 - Ninjavel

De ruimtereis vangt aan met de ronduit lelijk gezongen Special Venus Mix van ‘Doors openend inside’. Verantwoordelijk voor deze onaangename opening is Avis Vox, achter wie Alexandra Vokhmyanina (dat bedoel ik nou) schuil gaat. Volgens het boekje bij de cd is zij tevens de Executive Creative Director van dit project en dat vind ik allemaal prima, mits ze volgende keer haar waffel dicht houdt. De heren van Moonbeam remixten de Tiëstoplaat ‘Love comes again’ en in deze versie zie ik geen enkele toegevoegde waarde. Een andere bekende naam is Nic Chagall (Claus Terhoeven van het Duitse Cosmic Gate) die het mooie ‘Morning light’ aan ons schenkt. Verder bevat deze eerste schijf louter (mij) onbekende namen, en onbekend is niks erg, maar zelden hoorde ik zoveel middelmatige, nietszeggende en saaie danceproducties op een rij. De mix wint nergens aan tempo of spanning en is zo smakeloos als een lege bloempot. Tussen veel kwelling doet track 10 me dan eindelijk eens plezier dankzij de lekkere diepe en zeker spacewaardige progressive deunen. Maar wat een bittere teleurstelling wanneer de zangeres op dit werkje zich ertussendoor kweelt. Muzikaal prachtige plaat, op werkelijk bedroevende wijze vocaal verstierd.

CD2 - Monkaly

De eerste cd is genaamd ‘Ninjavel’ en waarom is me niet duidelijk, met kippenvel had het helaas niets te maken. Eens kijken wat CD2, met de titel ‘Monkaly’ gaat brengen. Wat is dat toch met deze mixcompilatie, die her en der best fijne platen herbergt, maar die door een ontluisterende zanglijn van hun genot worden ontdaan?! ‘Walking On Fire’ van Andrew Salsano & JF Sebastian is er weer zo’n voorbeeld. Had die Jayn Hanna nou vooral lekker thuis gelaten in plaats van deze mooie warme track te laten ontsieren. Deze tweede schijf is beter dan de eerste, dat wil zeggen, er springen iets meer tracks boven het weinig boeiende maaiveld uit. Helaas blijft de middelmaat regeren. Leuk dat de heren van Moonbeam niet in één hokje te plaatsen zijn en zowel techno (van minimal tot stevig), verfijnde progressive, atmosferische trance en andere electronische klanken in hun muzikale pallet opnemen, maar van enig consistentie is geen enkele sprake. Waar luister ik eigenlijk naar? Wanneer de onthutsend slechte track ‘The Crystal Method - Sine Language’ in de Moonbeam Remix (je moet maar trots op zoiets afschuwelijks zijn) de speakers passeert, zou ik bijna die TNT Post medewerker bellen dat hij deze cd ook mag hebben. Had ik z’n nummer maar.

Nee, deze mix pakt me niet en het goedkoop ogende artwork met de kinderachtig aandoende fotografie doet deze release ook al geen goed. Moonbeams eerste compilatiecd is als Russisch roulette zonder kogels. Nergens raak.

Score: 45/100


www.moonbeam-music.net
www.blackholerecordings.com