Russell G - Protocol

Het omvangrijke kwaliteitlabel Baroque Records, ergens in het jaar 2000 uit de Engelse grond gestampt, kent een keur aan releases van artiesten van naam. Van deephouse tot knallende trance, de Britse Baroque catalogus biedt in elk genre keus uit talloze tracks. Één van de nieuwe aanwinsten van het label is de eveneens uit Engeland afkomstige Russell G (echte naam: Richard Russell Greer). Zichzelf op de dancekaart draaiende middels grote feesten als Godskitchen en Global Gathering kwam ook het moment dat hij zich via Black Hole Recordings aansloot bij het muziekmakende, Britse keurcorps in kwestie. Progressive house was in eerste instantie zijn ding, maar de laatste jaren is hij voornamelijk de trancy kant opgegaan, wat hem geen windeieren legde. Het leverde hem veel lof en bekendheid op en deed zijn nummers uiteindelijk in vele cd-mappen van diverse dj-helden belanden. Het vorig jaar uitgebrachte “Solstice” (op Armada’s Pilot6 label) moet bij de progressive trance kenners het belletje het hardst doen rinkelen. Russell G’s ster is rijzende en dat heeft zwaar meegespeeld in de keuze door de grote bazen van Baroque Records hem een compilatie in elkaar te laten draaien: Een mix die de lijnen uitzet met diepe progressive house en geleidelijk toewerkt naar diepzinnige ‘housy’ progressive trance en die qua belevenis continu beweegt tussen ontspannen en dansen, dagdromen en aandachtig luisteren.

Laat je, als bovenstaande beschrijving je aanspreekt, niet weerhouden deze compilatie te checken omdat de tracklist vol relatief onbekende namen niet echt tot de verbeelding spreekt. En mocht je ze toevallig wel allemaal kennen dan is de kans levensgroot dat je de bijbehorende nummers nog nooit gehoord hebt. ‘Protocol’ bestaat louter uit producties die via deze compilatie wereldkundig gemaakt worden, gloednieuwe welteverstaan. Voor mij persoonlijk is de status van de gekozen tracks niet zo boeiend, veel interessanter vind ik de beleving van een track en zijn rol in het geheel. En met deze twee aspecten zit het helemaal goed in dit dik achtenzeventig minuten tellend collectief. Het mooie aan dit progressieve meesterwerk, want dat is het zonder twijfel, is het gegeven dat het eigenlijk geen echte uitschieters kent, maar toch constant op zeer hoog (genots)niveau weet te blijven. Er zijn geen momentjes van verslapping, er is geen muzikale vreemde eend in de bijt, er zal geen moment voorkomen waarop je je twijfels zet bij de volgorde van bepaalde tracks. Nee, ‘Protocol’ is hoorbaar met voorbedachten rade en met uiterste precisie in elkaar gemonteerd.

Het deep-house achtige begin, zeer treffend gestart door Kassey Voorn’s “Ambivalence”, heeft niet alleen veel diepgang maar ook voldoende vaart in de gelederen. De kernbeats zijn over het algemeen relatief stevig te noemen, al worden deze veelal omringd door zeer ontspannende, levendige sounds via fijnzinnige toontjes en dartelende percussies. Iedere track klinkt weer anders dan zijn voorganger en daarin schuilt dan ook een van de belangrijkste pijlers van deze mix. Neem nu de plotse warme douche die “Family Business” heet tussen de dromerige, chille sounds uit het eerste gedeelte. De warmte voel je zowat letterlijk over je lichaam stromen! Niet veel later vijzelt Russell G de boel op en dat heeft alles te maken met de ‘housy feel’ die zich steeds verder in het geheel weet te nestelen. Onderweg hoor je echt diverse kernmerkende elementen uit andere muziekstijlen, zoals bijvoorbeeld electro-house (Matan Caspi’s “Let The Kids Play“) en tech-house (ThreeSixty’s “Verano”). Geleidelijk komt de frivoliteit in de mix naar boven en zet de mix zich voort in licht progressive trance-achtige richting, al blijft de house wel de boventoon voeren. Russel zelf gooit er samen met maatje Steve Haines wat donkerte in met hun “Double Six”, waarna de meest catchy tune (“XXI”) uit handen van Fr3cky & Hy2rogen laat horen waarom we deze sfeerplaat vaker gaan horen in diverse (progressive) trance sets. De uitloop is dan weggelegd voor twee prima zweverige tracks met veel luisterdetails. Gai Barone’s “A Date In Space” geeft als finale deze verzameling aan zeer genietbare plaatjes bijna letterlijk een groots en ruimtelijk moment. Het is dat je niet de benauwdheid van een astronautenpak voelt anders had je je werkelijk van aarde verheven en diep in space gewaand. Goed, de laatste track zit er na dik vijf kwartier genieten helaas op. Deze hele fijne compilatie heeft mijn hart veroverd. Ik ga nog maar eens een date aan met ‘Protocol’. Ik kan het iedere progressive fan van harte aanraden!

Score: 85/100


www.myspace.com/russgdj
www.baroquerecords.co.uk