Defqon.1 Festival 2009

CD1 - Noisecontrollers
(Geschreven door inactief)

Zoals al vaker is aangehaald, het is niet makkelijk om een (hardstyle)compilatie te doen laten opvallen. Want wat maakt een compilatie nu geslaagd? Het mixwerk? De tracklist? Toch voornamelijk het laatste lijkt ons. Benieuwd waren we dus zeker naar wat de Noisecontrollers met de hardstyle cd van de Defqon 1 compilatie uitgespookt hebbeb.

De eerste track is er direct eentje om 'U' tegen te zeggen. 'Scrap attack' van Headhunterz is een bom van een anthem. Nummertje twee en drie zijn ook al zulke lekkere plaatjes. 'Emotions' van Williams Syndrome (aka de helft van de Noiscontrollers) heeft een heerlijke melodie wat van 'Music made addict' ook volmondig gezegd kan worden. En zo gaan de heren maar door met het voorschotelen van lekkere tracks. Het ene na het andere pareltje vliegt je rond de oren. Je zou je bijna afvragen waarom dat niet bij elke compilatie zo is. Als we wat verder het geniale 'Tonight' tegenkomen, weten we dat een samenwerking tussen de Noisecontrollers en Project One wel vuurwerk moest opleveren, een schitterende break en een dijk van een melodie maakt van deze plaat een van de betere hardstyletracks van het moment. Het einde van de cd is het sterkste gedeelte (hoewel eigenlijk heel de cd oerdegelijk is). Pavo's laatste meesterwerkje, 'Communicate' is een knap staaltje productiewerk, eveneens als de afsluiter, het geweldige 'Innocent' van de onzer alle bekende Donkey Rollers.

CD2 - Tha Playah
(Geschreven door toetje)

De anthem van dit jaar, ‘Scrap attack’, weet gelijk mijn aandacht te trekken. Deze klinkt lekker vol en vrolijk. Een goede start van de hardste van de vier cd’s van deze compilatie van DefQon.1. Tha Playah, de Nijmeegse dj die verantwoordelijk is voor de hardcore-mix, weet gedurende de hele cd mijn aandacht vast te houden. Met name het stuk tussen de geweldige track ‘Abduction’ (een nieuwere track van Endymion) en ‘Envy’ is een waar feest. Dit schijfje bevat sowieso een aantal stukken die mij naar de volumeknop doen grijpen om het allemaal nog even iets harder te mogen horen. Wat te denken van een opeenvolging van nummers als de Angerfist-remix van ‘Mastah of shock’, gevolgd door de Crucifier-remix van ‘And hell followed’. De opkomende synth uit laatstgenoemde track snijdt werkelijk door de ruimte, heerlijk! Het origineel van 'Despairful Tomorrow' was al super, maar deze remix mag er ook zeer zeker zijn. Voeg hier vervolgens een buitengewoon sterke track van Meccano Twins aan toe, en je hebt wederom een sterk stukje hardcore. De Italianen laten een kick op ons los waar je u tegen zegt, de opbouw is sterk en de samples lekker dramatisch, wat een beestenplaat!

En het gaat maar door, Hellsystem laat ons bijvoorbeeld genieten van ‘Pray’, een track die met zijn snelle scheurende geluiden ook van het ‘DNA’-label afkomstig zou kunnen zijn. Tommyknocker doet, nadat we eerder op de cd al hebben kunnen genieten van ‘Criminal’, een duit in het zakje met ‘One sick dj’, heerlijke Italiaanse mainstream. Angerfist en Predator blijven vervolgens niet achter met ‘Legend’ en ook Amnesys ('4D Future', lekkere track!), Nexes, Tha Playah en Nico & Tetta blijven niet in gebreke. De tracks vormen tevens een goed geheel die geen moment verveelt.

Tha Playah doet wat er van hem verwacht wordt en levert een uitstekende mainstream-mix af die ook bij de liefhebbers van de andere hardere stijlen in de smaak zal vallen. Buiten dat is het gewoon bijna tachtig minuten feest met deze cd waarbij het moeilijk is om stil te blijven zitten. Een prima afspiegeling van de (mainstream) hardcore van nu!

CD3 - Fausto
(Geschreven door Charly Rocks)

De derde cd is gemixt door the one and only Fausto! Al jaren bekend vanwege zijn unieke sound en in de afgelopen twee jaar uitgegroeid tot een vaste waarde op veel Q-Dance evenementen. Vorig jaar lag zelfs een volle ArenA tijdens Black een uur lang aan zijn voeten en dit jaar was het ook weer raak op de Mainstage van Defqon.1. Tussen twaalf en één uur werd het tempo opgevoerd door de man die dit tot in de puntjes beheerst en waarschijnlijk is dat ook de reden dat hij de eer krijgt om één van de cd’s te mixen. Het resultaat mag er dan ook zijn: in zesenzestig minuten komen maar liefst tweeëntwintig tracks voorbij, de snelle rekenaars zullen direct ontdekken dat dat gemiddeld drie minuten per track is. Dit is dan ook de grote kracht van deze schijf; niet alleen heeft Fausto de tracks zeer zorgvuldig uitgezocht, vooral de afwisseling en het tempo waarin de nummers elkaar opvolgen houdt tot aan de laatste minuut je aandacht vast.

Het begin brengt je in de stemming met stevige techtrance, waarna een razendsnelle switch wordt gemaakt naar alles wat hard en funky is. Vette grooves, rammende basslines en natuurlijk opzwepende en energievolle melodieën zijn de ingrediënten die deze cd tot een feest maken. Ook laat Fausto met een vijftal eigen producties horen dat hij inmiddels tot de groten behoort als het aankomt op het maken van tracks. ‘Get Low’ was al bekend bij het publiek, de andere tracks (met als mijn persoonlijke favoriet ‘Melancholica’) zullen het deze zomer ook vast en zeker goed doen op de festivals en in de clubs. Voor de harddanceliefhebbers een must, voor de avontuurlijk ingestelde luisteraar een dikke aanrader en voor de mensen die de vroegere Qlubtempoklanken nog steeds in hun hart hebben: de sound bestaat nog, in een iets andere vorm maar losgaan doe je zeker met deze cd!

CD4 - The Sound of Defqon.1
(Geschreven door Charly Rocks)

Disc nummer vier is een compilatie van alle stijlen die op DefQon.1 voorbij komen. Van de hardtrance op Orange tot Black waar hardcore domineert en alles wat ertussenin ligt, het staat allemaal op deze cd. De tracks worden door de artiesten zelf aan elkaar gepraat, wat een aparte feeling aan de cd geeft, het doet eigenlijk een beetje aan als ‘extraatje’. Zo hoor je o.a. de mannen van Kamui beweren dat ze uit ooit deel uit hebben gemaakt van de Backstreet Boys en Britney Spears (interessante combinatie), Lisa Lashes vertelt met haar sexy stem wat je van haar kunt verwachten de komende tijd, DV8 knalt er zomaar een klein acapellaatje tussendoor, de Alpha2 shouten een kort duet, D-Block & S-Te-Fan geven een cursus Engels, Charly & Theo testen je hardcore feelings en zo komt er nog veel meer leuks tussen tracks door. Qua originaliteit krijgt de cd in ieder geval een dikke 'thumbs up'.

Score: 82/100


www.q-dance.nl