Leon Bolier - Pictures

'Café del Mar' van Energy 52. Dat was de plaat die Leon Bolier deed besluiten voortaan trancemuziek te willen maken. Hij hing zijn hardcore stokje aan de wilgen en richtte zich vanaf dat glorieuze moment op melodieuze trance. En niet zonder succes. Ik durf te beweren dat zijn track 'Poseidon' (ASOT/Armada 2006) net zo'n klassieker zal worden als 'Café del Mar' nu is. Maar laat ik niet op de zaken vooruit lopen en me richten op vandaag. Vandaag de dag is Leon Bolier (geboren in 1980) een graag gezien en veel gevraagd artiest. Het eerste dankt hij aan zijn uitermate sympathieke voorkomen, het tweede aan zijn enorme muzikale talent. Talent dat hij etaleert als DJ en als producer. Daarbij beperkt hij zich niet alleen tot trance maar richt hij zich op meerdere stijlen. Onder artiestennamen als Surpresa, Precursor, Solar Express (met Menno de Jong), Mindsensation en Subsphere (beide met broer Bart) produceerde dit veelzijdige multitalent trance, progressive, techno en zelfs ambient dancemuziek. Zijn grootste successen kende hij met zijn 2007-remake van (over klassiekers gesproken) 'The Silmarillia' van Carlos en natuurlijk het samen met Joop geproduceerde Trance Energy thema 'The Future'. Successen die ongetwijfeld nog overtroffen zullen gaan worden. Want Leon Bolier schopte recentelijk ernstig kont met topproducties als 'Summernight Confessions' en 'Ocean Drive Boulevard'. En hou je vast voor wat de nabije toekomst gaat brengen...

The Future is now

En die toekomst is aangebroken, met de release van Leon Boliers artiestenalbum 'Pictures'. Een dubbelalbum dat genoemd is naar landen en plaatsen waar Leon de laatste maanden optrad. Terugkomend van zijn DJ gigs, vol herinneringen aan bijzondere mensen, clubs, evenementen en locaties, baseerde hij nieuwe tracks op de plaatjes daarvan in zijn hoofd. 'Pictures', een fotoalbum dus eigenlijk. Met iedere nieuwe productie die Leon uitbracht steeg de support die hij kreeg. Tiësto, Armin van Buuren, Paul van Dyk, Ferry Corsten, Sasha, John Digweed, Paul Oakenfold, Marco V... je kunt ze er op je CV best bij hebben. En tegelijk namen met elke nieuwe track de hooggespannen verwachtingen rond zijn artiestenalbum toe. Lost Leon ze in?

Disc 1

De eerste schijf opent met 'Huachinango'. Hoeawat? Het is de naam van een Mexicaanse vissoort. Ik weet dat soort dingen, anders had ik hier geen recensies mogen schrijven. Het warme gitaarintro gaat na twee minuten over in aanzwellende strings waarin langzaam beats en bassen worden neergelegd en zich een prachtig muziekstuk ontrolt. Met een geweldig knappe break. Meteen al een plaat met typerende Leon Bolier signatuur. 'Offshore' is niets anders dan een negen minuten durende klasseproductie. Wat een begin! 'Darling Harbour' is genoemd naar de Australische stad Sydney en ook dit is een heel bijzondere plaat. Het is een zeer rustige track met een minimalistische melodie, waarin tot twee keer toe een knallende opbouw wordt geplaatst. Om aan het eind daarvan weer even minimalistisch verder te gaan. Losbandige Ingetogenheid. Zeer knappe productie!

De plaat die erop volgt, en de outro's en intro's lopen in elkaar over dus het album luistert heerlijk door, heet 'Dnipro'. Rivier die door de Oekraïense stad Kiev loopt, weer parate kennis uiteraard. Oogjes dicht, zwaar genietbare zweefplaat. Gevolgd door 'I finally found', de track die dankzij de meesterlijke set van Tiësto op Mystery Land de hele wereld over ging. Het nummer zat precies in het door Radio538 uitgezonden half uurtje. Maar dan zonder de vocalen van Simon Binkenborn, de man die ook zijn stem leende aan Bart Claessen’s 'First Light'. Op en top toptrance! Met 'XD' duiken we weer de minimal hoek in, maar luister tegelijk eens wat een heerlijke trancemelodie er in deze plaat verwerkt is. In een hokje is Bolier niet te stopppen, en dat is een verdienste.

Ik bevind me pas op een kwart van de 24 tracks en moet gaan skippen. Niet met beluisteren gelukkig, maar wel met beschrijven. Laat ik er niet de tweede Algemene Beschouwingen van deze maand van maken. Alle producties op deze eerste cd zijn van zeer hoog niveau en ze vormen een heerlijk afwisselend geheel. Ik kan niet wachten de machtige klappers 'YE' en 'Beyrouth' op het imponerende Function One soundsystem van club Poema te horen tijdens de releaseparty van vrijdag 26 september!

Disc 2

Waar de eerste cd allemaal soloproducties van Leon bevat, zijn op de tweede schijf zijn samenwerkingsverbanden verzameld. Nog een verschil is dat het hier de losse, ongemixte tracks betreft. Eén van mijn favorieten blijft het schitterende 'Portraits of Spain', dat samen met de mannen van Fine Taste werd gecomponeerd, dit keer onder de naam Global Illumination. Met Daniel Wanrooy maakte Leon het heerlijk diepe 'Lust' (dat halverwege nog lustig losgaat) en samen met DJ Astrid beukt hij er redelijk op los in 'Crazy People'. Mijn liefde voor 'Poseidon' heb ik reeds geuit maar wil ik best nog even herhalen. Klassieke schoonheid!

Bij het horen van de technotrack 'Lost Luggage' (met Jonas Steur) en ook 'Dirtbiter' (samen met Cliff Coenraad & Thomas Hagenbeek) is het duidelijk dat we in de hardere hoek van Leons muziekpallet zijn beland. Met een fluweelzachte break in dit laatste nummer, dat dan weer wel. De wat rauwere kant van de Bolier-sound wordt ook belicht in zijn coproducties met Joop, 'Strike One' en Sied van Riel, 'Exhibit'. Op deze track hebben de beide geinponems weer heerlijk de vlam in de pijp! Over het geheel genomen ligt mijn hart meer bij de melodieuze producties van deze eerste cd. Maar de liefhebbers van het minder trancy geluid kunnen op schijf twee hún hart heerlijk ophalen. Buiten kijf staat de hoge kwaliteitsstandaard van alle tracks. Leon Bolier heeft het vermogen binnen verschillende stijlen topmuziek te maken. Deze man zou weleens heel groot kunnen worden en ik voorspel Leon Bolier een succesvolle toekomst. Als ik het over -pak 'm beet- vijf jaar volslagen mis blijk te hebben trakteer ik op een Malibeertje.

Foto finish

Aan Leon zelf legde ik de lastigste vraag voor die hij krijgen kon. Zijn eigen favoriet van zijn album? "Ik heb met alle tracks 'iets', elke track is een stukje van mijzelf." Aan 'Longing For' is bijzonder hoe Leon in Singapore het idee voor de tekst en de melodie in zijn hoofd kreeg. 'YE' begon als remix voor 'XD' maar werd "zo'n vette trance plaat" dat het een eigen nummer werd. Voor Leon hebben alle albumtracks hun verhaal. En prachtherinnering kleeft aan 'Ocean Drive Boulevard'. "Die plaat geeft me nog steeds een speciaal gevoel omdat ik daarmee opende op Intuition @ ADE, waar toen mijn zusje, nichtjes en neven en een aantal vrienden aanwezig waren die nog nooit naar een dancefeestje geweest waren. En die op dat moment besmet zijn met het dancevirus!"

'A picture says more than a thousand words'. Bedankt voor het lezen van mijn woorden, maar laat ze nu maar voor wat ze zijn. Zorg dat je 'Pictures' van Leon Bolier te pakken krijgt en geniet. Pictures is een plaatje!!

Releasedatum: maandag 29 september 2008

Score: 81/100


www.leonbolier.com
www.spinninrecords.nl
www.myspace.com/leonbolier