Art of Fighters also introducing Meccano Twins

Cristian Nardelli en Matteo Pitossi timmeren al ruim zeven jaar aan de weg. Samen met Luca Lorini als MC hebben deze Italiaanse heren al op alle grote evenementen gestaan in Nederland en zijn zij als zowel Art of Fighters als Meccano Twins een begrip in de hardcore-scene. Nu zeven jaar na het uitkomen van hun eerste track is hun eerste album een feit. Twee cd’s vol met nieuwe tracks, oudere toppers en remixen. De eerste cd met het mainstream geluid van Art of Fighters, de tweede met tracks van het rauwere en meer experimentele Meccano Twins.

De cd’s

‘Redemption’, de opener van de eerste cd, is gelijk al een zeer lekkere track met een mooie opzwepende melodie. Een goed begin is het halve werk natuurlijk, en goed dat blijft het gedurende de hele eerste cd wel. Zo vinden we op de cd met ‘Do or die’ een vergelijkbare track terug, die net als de eerste track lekker opzwepend is. Één van de absolute topproducties op de eerste cd is al iets ouder: ‘The thousand faces conspiracy’, wat een heerlijke plaat blijft dit.

Naast enkele solo-producties (al is het natuurlijk moeilijk praten over solo-producties wanneer er met twee man geproduceerd wordt) bevat het album ook een aantal tracks die in samenwerking met andere producers geproduceerd zijn. Zo horen we onder andere tracks van Art of Fighters samen met Tommyknocker (‘Follow me’), Endymion (‘Let’s get it on’), The Stunned Guys (‘Eternal’) en Mad Dog (‘Party starter’). Zeer lekkere tracks waarbij de tracks met Endymion en The Stunned Guys erbovenuit steken.

Tot slot bevat de cd van Art of Fighters nog twee remixen. Zo heeft Promo ‘Hardcore makes the world move’ geremixed, de hand van Sebastian Hoff is in deze track duidelijk te horen. Tha Playah heeft de eer gehad één van de topnummers van de Italiansen te mogen remixen. Zijn remix van ‘Artwork’ mag zeer geslaagd genoemd worden. De track is herkenbaar gebleven maar volledig in de hedendaagse hardcore-stijl. Een heerlijke kick, een uiterst sfeervolle break en een melodie waarin de synths veel voller klinken maken deze remix tot een genot, en één van de toppers op de cd.

De cd gevuld met nummers van Meccano Twins, bevat, in tegenstelling tot de eerste cd, vrijwel geen samenwerkingen en remixen. Slechts één remix en één co-productie (met Mad Dog). De remix is echter wel van dergelijk niveau, dat deze niet onopgemerkt voorbij zal gaan. Ophidian heeft namelijk het toch al heerlijke ‘Sinapse’ geremixed. Dit heeft een nummer opgeleverd waarin zowel het origineel herkenbaar is gebleven als de stijl van Ophidian duidelijk hoorbaar is.

Op de tweede cd wordt het ene lekkere nummer na het andere ten gehore gebracht. Zo opent de cd al sterk met ‘Alpha release’ (heerlijke kick) en vervolgens trekken nummers als ‘Beta release’, ‘Tendrils of agony’ (buitengewoon heerlijke track) en ‘Domin-hated’ deze sterke lijn door. Tel hier bewezen tracks als ‘Pure intension’ en ‘Illusion’ en andere sterke nieuwe producties als ‘Complex man’ en ‘Inner side’ bij op, en je hebt ook met het tweede gedeelte van dit album goud in handen.

Conclusie

Zoals de heren zelf al in het bijgeleverde boekje aangeven hadden zij, met meer dan zeventig tracks in hun discografie, heel gemakzuchtig kunnen zijn en een selectie kunnen maken van hun oudere werk. Dit is echter niet gebeurd en hierdoor is deze debuut-cd een fris en verrassend album geworden vol kwaliteitstracks. Een aanrader voor eenieder die de Italiaanse sound kan waarderen!

89/100