Thunderdome 2006

Thunderdome: een naam die na al die jaren nog steeds staat als een huis. In de jaren negentig van de vorige eeuw was de frequentie van de feesten en het verschijnen van de cd’s een stuk hoger, maar na een mindere periode is Thunderdome de afgelopen jaren weer bezig aan een opmars. Zo vind er elk jaar weer een feest plaats en verschijnt er in diezelfde periode ook een bijbehorende compilatie-cd, met daarop losse tracks, zoals we dat van Thunderdome gewend zijn. Eén feest en cd per jaar is wellicht niet veel, maar men gaat duidelijk voor kwaliteit in plaats van kwantiteit.

Laten we om te beginnen maar eens kijken wat de eerste cd te bieden heeft. Allereerst zien we een goede mix van gevestigde namen en opkomend talent. Tevens zijn de stijlen die ten gehore gebracht worden zeer divers; melodieuze tracks, meer duistere of juist industrielere nummers, het staat er allemaal op. Aan het begin van de cd is ‘Broken Rules - Bring it live’ (track drie) één van de nummers die opvalt. Het nummer kent een lekker ‘rollende’ kick, die goed dreunt en bovendien loopt als een trein. Ook het ‘Hot in here’ van oudgediende DJ Rob, mag er zijn. Prima kost voor de liefhebber van het meer melodieuze werk, voorzien van een harde bass. Zo staan er op de cd nog meer melodieuze mainstream tracks, zoals ‘Nexes - Dedicated to dancers’ (track zeven) en ‘DJ D feat. MC Justice - Embrace the mystery’ (track dertien). Maar melodieus of niet, knallen doen deze nummer zeker wel!

Andere oudgedienden zijn Cixx vs The The Vinyl Junk. Hun ‘Obsessed’ gaat lekker los van begin af aan. Wat het hem echter vooral doet is de geweldige, snerpende melodie die er na iets meer dan anderhalve minuut in komt. Deze melodie wordt ondersteund door een lekkere snelle kick en werkt haast hypnotiserend, heerlijk nummer! Het laatste nummer komt voor rekening van Outblast & Negative A, die met ‘Scumworld’ de eerste cd rossend afsluiten. Een prima eerste cd dus, waarbij alleen een kanttekening geplaatst kan worden bij de nummers van T-junction & Osiris (‘Adrenaline shotz’, nummer twee) en D-Passion (‘Change history’, nummer zeventien). Beiden zeker lekkere tracks, daar niet van, maar wel al bijna een half jaar oud en daardoor eigenlijk niet geschikt voor een nieuwe compilatie-cd als deze.

De tweede cd is iets minder mainstream georiënteerd, maar richt zich wat meer op de donkere en industriële tracks. Met de eerste track van =Xtrecist= & The Relic begint deze cd meteen uitstekend. Het nummer begint duister en vrij rustig, het bouwt de spanning goed op en werkt toe naar een climax, waarna het nummer lekker losgaat. Na onder andere het industriële gepiep en gekraak van ‘[c.ORP] - Allocation’ en het flink rossende ‘DSTR’ van DaY-már komen we aan bij track vijf, afkomstig van Ritchie & Marciano Gambino (aliassen van Drokz & Tails). De doffe basslines doen wellicht een beetje monotoon aan, maar brengen wel een origineel geluid ten gehore. Overweldigend is het woord dat goed van toepassing is op ‘Eternitee is oblivion’ van Moleculez. Daar waar het daarop volgende ‘Audio hazzard’ (nummer negen, afkomstig van Deimos & 100 Kilo Maarten) het best omschreven kan worden als hard-techno met hardcore-invloeden.

Ook op de tweede cd treffen we een track van Nexes aan, ‘Project 2501 merge’, één van de uitschieters van dit schijfje. ‘My codename is project 2501, industrial espionage and intelligence manipulation’. Met deze duistere woorden opent deze track, die zeker wat melodieuze kanten kent, maar bovenal flink losgaat, heerlijk! Na het lekker raggende en onregelmatige ‘KaasSucker’ van Bryan Fury, komen we aan bij een track uit de Enzyme-stal. ‘All the way down’ van Ruffneck & Ophidian opent boven verwachting melodieus. Het nummer kent een lekker tempo en is behoorlijk opzwepend. Richting het eind van de track wordt het allemaal wat steviger, meer zoals we van beide heren gewend zijn. De afsluiter van de tweede cd is in goede handen bij Partyraiser & Scrape Face. Met ‘Dirty dance whores’ laten zij horen wat beuken is en daarmee sluiten ze de cd waardig af. Maar wacht even, laten we de cd doorlopen, dan blijkt dat er nog een verborgen track volgt. Deze is afkomstig van 567482, een onbekende en nieuwe naam. Achter deze naam gaat Joshua Dutrieux schuil, beter bekend als Thalamus, een bekende hardtrance producer. Hij kreeg dit jaar de eer de anthem van het Thunderdome feest te mogen produceren en bewijst hiermee ook prima op hardcoregebied uit de voeten te kunnen.

De nieuwe Thunderdome is een gevarieerd schijfje geworden en mag er zeer zeker wezen. Met een combinatie van nieuwe talent en gevestigde namen, wordt de goede weg die met de vorige cd werd ingeslagen voortgezet. Voor de liefhebber die af en toe een cd koopt geeft het een goed overzicht van de hedendaagse hardcore. Voor de verzamelaar is deze cd natuurlijk een must om de collectie compleet te houden.

Score: 85/100


www.thunderdome.com
www.universalmusic.com