Tuning Beats 2006/1
anoniem gepubliceerd op , waardering: 72/100

| Artiest | HS |
Genre: jump
Tuning Beats 2006/1 ligt nu in de winkels en is zoals we gewend zijn wederom samengesteld en gemixed door DJ HS.
Intro
Afgelopen week is er een nieuwe editie uit de populaire Tuning Beats reeks uitgebracht. Tuning Beats 2006/1 ligt nu in de winkels en is zoals we gewend zijn wederom samengesteld en gemixed door DJ HS.
Audio
Zoals we van Tuning Beats gewend zijn opent de cd met een intro van voorbijrazende auto’s, toch altijd wel een stoer geluid. De intro loopt door in ‘My beat’ van The Candyman, een nummer dat met de opkomende beat en claps meteen de sfeer erin brengt en als de stevige kicks er dan ook bij komen begint de cd gelijk al goed. De toon is gezet met dit nummer. Track drie heeft een veel vrolijkere inslag door de soort van ‘kerkkoor-vocals’. Je ziet als het ware de ‘big momma’s’ al zwingen in de kerk. Het volgende nummer is dan wel wat steviger, maar net als ‘Oh happy day’ toch ook wel een partynummer. ‘The new generation’ (nummer vijf) begint op een manier zoals we dat kennen van jump-nummers; een redelijke simpele, maar mooie melodie, in combinatie met een harde kick. Het klinkt erg lekker in ieder geval. Het nummer werkt halverwege toe naar een climax, alleen valt deze helaas een beetje tegen. Zonde!
Na twee mindere nummers (waaronder het meer techno-gerichte ‘Funky 2 Nite’) volgt het lekkere ‘Feel like’. Dit nummer is redelijk rustig en ingetogen, maar kent een leuke melodielijn en is prima dansbaar. Dit trekt zich door naar het volgende nummer, maar halverwege deze track (‘Let feed back’ van Feedback), gaat het tempo wat omhoog en gaat het nummer meer los. Helaas volgen ook hierna weer twee mindere nummers, namelijk het irritante ‘To drunkt’ van Fusion en het doorsnee ‘French forces’ van Lobotomy Inc, toch een gerespecteerde naam in de jumpscene. Tot nu toe is de cd een beetje wisselvallig. Sterke nummers worden afgewisseld door zwakke, en een echte lijn is er ook niet in te bekennen. Het ene moment wordt er flink los gegaan, terwijl het andere moment het gaspedaal wordt ingetrapt en er een veel rustiger nummer volgt.
Vanaf ‘Overdrive’ van Rudy Sunders (track twaalf) gaan we echter weer de goede kant op. Dit nummer is namelijk het begin van een erg sterk stuk op de cd. Een stuk met veel mooie melodieën, sfeervolle synths en bovenal stevige bassen en kicks. Zo horen we het graag! Bij nummer achttien horen we een bekend geluid, namelijk de melodie van Kim Wilde’s ‘Cambodia’, welke goed verwerkt is in deze track. We naderen het eind van de cd en deze is helaas niet zo sterk als het stuk dat we net achter de rug hebben. Het zijn veelal doorsnee nummers, die je amper nog kunt herinneren als ze voorbij zijn. Niet echt pakkend dus. Wat wél pakkend is, is de melodie van ‘Cocaine M.F.’, alleen is de rest van het nummer vrij simpel. Toch zonde dat het niveau van de cd aan het einde wat afneemt. Ook afsluiter ‘Kick off!’ kan hier niks meer aan veranderen. De melodie van dit nummer doet me sterk denken aan ‘Pullover’ van Speedy J. De track begint vrij rustig en net als je denkt dat de afsluiter van de cd wel wat steviger mag zijn, worden de kicks een flink stuk harder en rauwer. In de eerste instantie lijkt het haast wel hardcore, later gaat het meer richting hardstyle. Qua ‘hardheid’ prima in orde, een stevig nummer is immers op zijn plek als afsluiter, qua stijl vind ik hem minder goed passen op de cd.
Outro
De eerste editie van Tuning Beats in 2006 is van wisselvallige kwaliteit. Sterke tracks worden afgewisseld door mindere nummers en een echte lijn is er ook niet te bekennen. Rustigere en stevige nummers wisselen elkaar af, net als de wat ‘serieuzere’ en meer partygerichte nummers. Hierdoor wordt het een beetje een mengelmoes, maar aan de andere kant biedt de cd daardoor wel genoeg variatie.
Toch mag de cd er, ondanks de bovengenoemde puntjes van kritiek, best wezen en biedt het de luisteraar genoeg moois. Er staan een aantal zeer sterke tracks op de cd, waarbij met name het stuk vanaf track twaalf tot en met negentien mij persoonlijk erg aanspreekt. Op de cd zijn een aantal hits terug te vinden, maar ook genoeg nieuw materiaal. Net zo goed als de grote namen worden afgewisseld door onbekend(er) talent. Prima gedaan!
Score: 72/100
Afgelopen week is er een nieuwe editie uit de populaire Tuning Beats reeks uitgebracht. Tuning Beats 2006/1 ligt nu in de winkels en is zoals we gewend zijn wederom samengesteld en gemixed door DJ HS.
Audio
Zoals we van Tuning Beats gewend zijn opent de cd met een intro van voorbijrazende auto’s, toch altijd wel een stoer geluid. De intro loopt door in ‘My beat’ van The Candyman, een nummer dat met de opkomende beat en claps meteen de sfeer erin brengt en als de stevige kicks er dan ook bij komen begint de cd gelijk al goed. De toon is gezet met dit nummer. Track drie heeft een veel vrolijkere inslag door de soort van ‘kerkkoor-vocals’. Je ziet als het ware de ‘big momma’s’ al zwingen in de kerk. Het volgende nummer is dan wel wat steviger, maar net als ‘Oh happy day’ toch ook wel een partynummer. ‘The new generation’ (nummer vijf) begint op een manier zoals we dat kennen van jump-nummers; een redelijke simpele, maar mooie melodie, in combinatie met een harde kick. Het klinkt erg lekker in ieder geval. Het nummer werkt halverwege toe naar een climax, alleen valt deze helaas een beetje tegen. Zonde!
Na twee mindere nummers (waaronder het meer techno-gerichte ‘Funky 2 Nite’) volgt het lekkere ‘Feel like’. Dit nummer is redelijk rustig en ingetogen, maar kent een leuke melodielijn en is prima dansbaar. Dit trekt zich door naar het volgende nummer, maar halverwege deze track (‘Let feed back’ van Feedback), gaat het tempo wat omhoog en gaat het nummer meer los. Helaas volgen ook hierna weer twee mindere nummers, namelijk het irritante ‘To drunkt’ van Fusion en het doorsnee ‘French forces’ van Lobotomy Inc, toch een gerespecteerde naam in de jumpscene. Tot nu toe is de cd een beetje wisselvallig. Sterke nummers worden afgewisseld door zwakke, en een echte lijn is er ook niet in te bekennen. Het ene moment wordt er flink los gegaan, terwijl het andere moment het gaspedaal wordt ingetrapt en er een veel rustiger nummer volgt.
Vanaf ‘Overdrive’ van Rudy Sunders (track twaalf) gaan we echter weer de goede kant op. Dit nummer is namelijk het begin van een erg sterk stuk op de cd. Een stuk met veel mooie melodieën, sfeervolle synths en bovenal stevige bassen en kicks. Zo horen we het graag! Bij nummer achttien horen we een bekend geluid, namelijk de melodie van Kim Wilde’s ‘Cambodia’, welke goed verwerkt is in deze track. We naderen het eind van de cd en deze is helaas niet zo sterk als het stuk dat we net achter de rug hebben. Het zijn veelal doorsnee nummers, die je amper nog kunt herinneren als ze voorbij zijn. Niet echt pakkend dus. Wat wél pakkend is, is de melodie van ‘Cocaine M.F.’, alleen is de rest van het nummer vrij simpel. Toch zonde dat het niveau van de cd aan het einde wat afneemt. Ook afsluiter ‘Kick off!’ kan hier niks meer aan veranderen. De melodie van dit nummer doet me sterk denken aan ‘Pullover’ van Speedy J. De track begint vrij rustig en net als je denkt dat de afsluiter van de cd wel wat steviger mag zijn, worden de kicks een flink stuk harder en rauwer. In de eerste instantie lijkt het haast wel hardcore, later gaat het meer richting hardstyle. Qua ‘hardheid’ prima in orde, een stevig nummer is immers op zijn plek als afsluiter, qua stijl vind ik hem minder goed passen op de cd.
Outro
De eerste editie van Tuning Beats in 2006 is van wisselvallige kwaliteit. Sterke tracks worden afgewisseld door mindere nummers en een echte lijn is er ook niet te bekennen. Rustigere en stevige nummers wisselen elkaar af, net als de wat ‘serieuzere’ en meer partygerichte nummers. Hierdoor wordt het een beetje een mengelmoes, maar aan de andere kant biedt de cd daardoor wel genoeg variatie.
Toch mag de cd er, ondanks de bovengenoemde puntjes van kritiek, best wezen en biedt het de luisteraar genoeg moois. Er staan een aantal zeer sterke tracks op de cd, waarbij met name het stuk vanaf track twaalf tot en met negentien mij persoonlijk erg aanspreekt. Op de cd zijn een aantal hits terug te vinden, maar ook genoeg nieuw materiaal. Net zo goed als de grote namen worden afgewisseld door onbekend(er) talent. Prima gedaan!
Score: 72/100
Tracklist
- Tuning 2006/1 - Intro
- The Candyman - My Beat
- Major Bryce feat. Marie Claire Carole - Oh Happy day (Tuning Beats mix)
- Chicago Zone - 1.9.9.0.
- Oxley - The New Generation
- Kings of Porn feat. Felix - Brand New Track
- SL Technicians - Funky 2 Nite
- DJ Seb B vs Stecy B - Feel Like
- Feedback - Let Feed Back
- Fusion - To Drunkt
- Lobotomy Inc - French Forces
- Rudy Sunders - Overdrive
- Lethal MG - Going Wilder (original mix)
- Binary Inc. - Kronos (hard boing mix)
- Matilda Mendoza - Caraibas
- Jeckyll & Hyde - Kick This One
- Major Bryce & DJ Fred present F.F.K. - Nobody's Perfect
- Vorwerk - Vietnam
- Roberto Narlito - Treshold
- Electrostan - Brain Wash
- Jump Killer - Cocaine M.F.
- Q&G - Devotion
- DJ Yargo - Jump-Phony
- Brian NRG & Franky SL feat. MC Da Mouth of Madness - Kick Off! (power mix)
121 opmerkingen
Waarom hebben jullie dan jump bij je favoriete muziekstijl staan?
Op deze cd staan een aantal nummers die de jump liefhebber moeten aanspreken. Als er op deze cd niks staat wat je aanspreekt, dan ben je geen liefhebber van de stijl
ik heb hardcore in m`n favo lijst staan, moet ik dan elke hardcore cd die uitgebracht word goed vinden
Nummer 1 te wijs...verder matig..
dus als je cd`s waardeloos vind ben je gelijk stoer
Alsof dit schijfje geen enkele waarde heeft met al dat niet-gereleasede materiaal!
Waardeloos is ie alleen als echt alle tracks complete poep zouden zijn. En dat is hier niet het geval.
de rest is al gecovered op 30 andere cd's of het is gewoon kut
Complete bullshit, zeker 2/3 van de cd is totaal nieuw.
Alsof dit schijfje geen enkele waarde heeft met al dat niet-gereleasede materiaal!
Waardeloos is ie alleen als echt alle tracks complete poep zouden zijn. En dat is hier niet het geval.
als andere mensen dat nou anders zien eppo
druk je mening er niet zo door
donateur
ik heb hardcore in m`n favo lijst staan, moet ik dan elke hardcore cd die uitgebracht word goed vinden
Goed gevoel voor nuances
Als hun geen enkel nummer aanspreekt, ze de cd waardeloos vinden en alleen juist het hardstyle gerichte nummer wél goed vinden, dat betwijfel ik over je wel van jump houdt ja..
Natuurlijk hoef je lang niet alles van je favo stijl goed te vinden, maar op deze cd staan wel allerlei soorten jumpnummers, daar moet dan wel iets bij zitten wat je een beetje aanspreekt lijkt mij. Je hoeft het nog niet geweldig te vinden, maar waardeloos vind ik persoonlijk een beetje vreemd.
als andere mensen dat nou anders zien eppo
Dan zou je hier niet moeten reageren.
Ik ga ook geen comments geven bij hardstyle-cd's of cd's met stijlen waar ik totaal niet van houd. Daarnaast zou iedereen zijn mening enigszins moeten beargumenteren. Maar dat kunnen de meesten blijkbaar niet.
je hoeft niet van jump te houden om deze cd te waarderen.... ik ga met regelmaat naar DB drags, of dat nou met deze cd word, of ik draai voor de 100000ste keer de cd van rotterdam terror corps of dj paul elstak.... ik word nog steeds wakker op braincrackin.... sentimentele waarde he... maar zodra ik in de auto stap moet het lekker klinken, en de bass je door je lichaam gieren... er was ooit eens een plaat... Bass moet je niet horen, die moet je voelen... en dat is met deze cd dik berijkt















![[*_TiM_*]](/images/user/266742_281434.gif)

