Dano - The History of Hardcore

Nadat het eerste deel van deze serie zeer succesvol door Buzz Fuzz aan elkaar is gemixed, is het een kleine twee weken later alweer de beurt aan de heer Daan Leeflang a.k.a. Dano om te laten zien dat hij ook deel uitmaakt van deze geschiedenis. Als member van het dreamteam moet dat natuurlijk niet moeilijk zijn, en ik twijfel dan ook echt niet aan de kwaliteiten van deze cd. Maar de belangrijkste vraag begint bij mij nu te worden, wie weet de geschiedenis het mooist neer te zetten, welke cd van de vier spreekt mij het meest aan.
Ook deze cd bestaat uit een cd en een dvd. Een kleine introductie over Dano is waarschijnlijk niet nodig, maar ik ga toch een poging doen. Daan houd zich al een hele tijd bezig met muziek. In 1984 begon hij als dj bij een illegaal radiostation. Als dj kan een nieuwe stroming (house) je natuurlijk niet ontgaan, ook al omdat hij destijds voor de telegraaf artikels schreef over de jeugdcultuur. En het duurde dan ook niet lang, nadat de house cultuur zich in Nederland begon te ontwikkelen, voordat Dano een bekende dj was. Met optredens over de hele wereld, een legendarisch persoon voor de hardcore scène. En zijn platenkeus spreekt me ook altijd aan. Ik zal bijvoorbeeld nooit vergeten dat het nummer “Nederwiet” van Doe Maar werd gedraaid door Dano terwijl iedereen net lekker uit ze dak gaat. Iedereen even rustig, even op adem komen, glimlach en daarna weer verder hakkuh. Maar het word tijd om de cd uit me boxjes te laten knallen, want daar gaat het uiteindelijk om.

CD

Als we de cd opzetten begint het met een kleine introductie van een vrouwelijke radio dj, die aankondigt dat Dano zo zal beginnen met zijn mix. Daarna hoor je een aantal flarden van een aantal nummers die waarschijnlijk voor Dano erg belangrijk zijn geweest in zijn ontwikkeling van muziek naast de normale hardcore.
Hierna volgen vier nummers die Dano speciaal voor deze cd heeft geproduceerd. Je kan het eigenlijk zien als een soort megamix, want alles is gejat van goede oude nummers, en dat maakt het nou net zo lekker. In deze vier nummers laat Dano al in het kort horen wat hij verstaat onder de geschiedenis van hardcore, met de titels, “Elemental”, “Vempire”, “First Big Raves” en “1996”. Na deze nummers te hebben gehoord ben ik eigenlijk al verkocht, geweldig gedaan.
Hierna komt een nummer (Who The Nurse), die mij totaal onbekend in de oren klinkt. Met een hele rustige break, en ondertussen een opzwepend achtergrond geluidje. Als het nummer is afgelopen, word er even overgegaan naar maar liefst vier nummers van Tellurian achter elkaar. Tellurian natuurlijk ook bekend als Leviathan. Een held voor veel mensen, en niet alleen als producer, maar ook live op het podium en als dj. Deze nummers zorgen er voor mij in ieder geval voor dat ik kriebels krijg. Stil zitten is toch erg moeilijk en het tempo gaat ook elk nummertje braaf een tikkeltje hoger. Na deze (ik noem het altijd maar Hellraiser stijl) nummers van Tellurian komt een nummer van Promo (Kill da Noise), ook erg lekker en sluit er goed bij aan.
Dan hoor ik opeens iets waarvoor je mij altijd wakker mag maken, mijn eerste hardcore nummer waar ik verliefd op werd en ook op de eerste hardcore cd stond die ik kocht. “Execute” van Neophyte, als ik dit nummer hoor, snap ik weer waarom ik me destijds ben gaan interesseren in hardcore. Als het nummer bijna is afgelopen, komt één van mijn andere favorieten langs. Misschien wel het beste hardcore nummer ooit gemaakt; “Name of my DJ”, van Chosen Few (Buzz Fuzz remix). Een nummer waar ik nooit zat van zal worden, elke keer dat ik het nummer op een feest hoor ga ik harder uit me dak, elke keer krijg ik kriebels en altijd als ik om me heen kijk, zie ik iedereen glimlachen en uit ze dak gaan.
Het nummer “For Dano” van Lords of Illusion is erg begrijpelijk dat die hier opstaat. Zijn maar weinig dj’s waarvoor een nummer is geproduceerd, dus logisch dat deze ode aan zichzelf met trots op zijn History of Hardcore cd word gezet. Als het nummer is afgelopen horen we iets wat we stiekum allemaal een beetje willen zijn; I wanna be a hippy (And I want to get stoned) en aan het einde komt gewoon weer lekker Doe maar langs, met Nederwiet, zoals ik in de intro van deze recensie ook al aangaf. Als dat momentje van rust voorbij is, word gelijk “T-1000 H-K” gedraaid. Zo’n lekkere rauwe hardrock stem met een bas eronder. Een nummer die ik zelf al heel erg lang niet meer heb gehoord, doet me goed om dit nummer weer is te horen.
Hierna volgen drie nummers van dj Ruffneck. Eén onder naam Juggernaut, en twee onder de naam Cybernators, maar allemaal natuurlijk gemaakt door dezelfde Patrick van Kerkhoven. Zijn eigen stijl, altijd duidelijk herkenbaar, en lekker aan elkaar gemixed door Dano. Met nog drie nummers te gaan, word het mij duidelijk dat deze serie toch van erg hoge kwaliteit is. Buzz Fuzz gooide al alles uit de kast, en dan kan Dano natuurlijk niet achterblijven. Hij sluit dan ook af met de nummers “My Brain is Sick” van The Destroyer gevolgd door zijn eigen “Fuckem All”.Het nummer met de geweldige intro van een vrouw die dood gaat als ze het alarm nummer belt. Lekker allemaal, en ik heb eigenlijk veel meer zin om lekker te gaan hakken, dan achter mijn computer een verhaaltje er over te typen.

DVD

De dvd begint als de cameraman huize Leeflang binnenkomt. Als Daan aan de telefoon is, heeft hij het over een feest waar hij vanavond moet draaien. Hij geeft aan, “maar op Partyflock staan ook maar 23 bezoekers,dus ik sta waarschijnlijk ook voor een paardenlul te draaien.” Toch grappig om te horen, dat er zoveel waarde aan word gehecht aan Partyflock.
Daan laat natuurlijk ook zijn mening horen over de hardcore scène. En hoe hij alles heeft ervaren. En hoe zijn ontwikkelingen zijn geweest in de scène. Hij geeft bijvoorbeeld aan dat hij heeft leren mixen van Ben Liebrand. We krijgen beelden te zien uit Los Angelos, waar Dano een feest probeert te redden waar de geluidsinstallatie is uitgevallen door fluitjes uit te delen en platen in het publiek te gooien..
Ook krijg je te zien dat Dano meer is dan alleen hardcore. Draaien op een acid feestje, naar Duitsland om met Kay D. Smith techno te produceren. We krijgen ook nog een stuk over het privé leven van Dano te horen, de ups en downs achter het dj bestaan.
En natuurlijk beelden van feesten (Defqon en Impulz)

Conclusie
Nummer twee in de History of Hardcore serie is zeker 100% goedgekeurd. Ook Dano heeft bewezen met recht deel uit te maken van het Dreamteam. Als ik deze moet gaan vergelijken met de cd van Buzz Fuzz, zou ik wel kiezen voor deze cd. Toch iets meer snelheid, maar de dvd van Buzz Fuzz is zonder twijfel weer beter. Maar daar gaat het niet om. Ik kan nu al niet wachten tot binnenkort de derde cd uit deze serie (gemixed door Gizmo) op me deurmat ligt. Gaat Gizmo deze cd overtreffen, ik ben benieuwd. Ik weet al bijna zeker dat het in ieder geval een mooie serie belooft te worden.


Rowan