Dakota - Thoughts Become Things
| Artiest | Dakota |
Genre: progressive trance, trance
trance
trance
Het was tijdens zijn sabbatical in 1999 in Londen dat Markus Schulz besloot om zijn donkere, diepere en stemmiger zijde een eigen naam te geven: Dakota. Nu, tien jaar later, brengt hij onder die naam een artiestenalbum uit. ‘Thoughts become things’.
Wie mij vraagt of ik kippenvel kreeg bij het horen van de muziek op ‘Thoughts become things’ van Dakota krijgt als antwoord: al eerder. Alleen al de aankondiging van een compleet album vol Dakota producties bezorgde mij aangenaam koude rillingen. En een gevoel van pure opwinding. Ga maar na: Markus Schulz is inmiddels uitgegroeid tot een van mijn grootste favorieten. Zijn mooiste tracks produceert hij onder het Dakota alias. Twee van die tracks behoren tot de lekkerste platen op ‘Toronto ‘09’, de mixcompilatie die ik met een score van 97/100 waardeerde. En na die goddelijke dubbel-cd, die ik bij een uitslaande brand direct na mijn kinderen en mijn vrouw in veiligheid zou brengen, kondigt de man een artiestenalbum van Dakota aan. Tien pure Dakota tracks, aan elkaar gemixt tot een vloeiende set in de diepst denkbare Markus Schulz stijl. Dan kun je me al wegdragen voordat ik één noot gehoord heb.
Monument Valley
Markus Schulz. Een serie van nu vijf hoogkwalitatieve mixcd’s op zijn naam. Twee succesvolle artiestenalbums. Tientallen veelgedraaide releases en remixen. Resident van Amnesia op Ibiza en van Ministry of Sound in Londen. Eigenaar van het label Coldharbour Recordings en gastheer van de al jarenlang lopende Global DJ Broadcast, met wekelijks meer dan tien miljoen luisteraars. Dit jaar nummer acht van de wereld volgens DJ Magazine. En het hele jaar door een overvolle draaigenda. De man is stilaan een monument aan het worden! Een man die met monumentale sets zijn fans in extase brengt. Mijn laatste was op Dance Valley, mo(nu)ment om nooit te vergeten. En met Monument Valley op de cover brengt hij nu ‘Thoughts become things’ als Dakota.
Het was tijdens zijn sabbatical in 1999 in Londen dat Markus Schulz besloot om zijn donkere, diepere en stemmiger zijde een eigen naam te geven: Dakota. Genoemd naar de straat waar Schulz woonde in het Amerikaanse Arizona. De eerste release was ‘Swirl’ en in 2002 volgden ‘Frozen time’ en ‘Lost in Brixton’. Daarna duurde het zeven jaar voordat Dakota weer van zich liet horen... en hoe! De op ‘Toronto ’09’ aanwezige tracks ‘Koolhaus’ en ‘Sin city’ sloegen in als een bom. Sinds de release van die veelgeprezen compilatie zorgde de geruchtenstroom over een aankomend artiestenalbum voor een aangename spanning. En toen de bevestiging er eenmaal was, kreeg menig Markus minnend muziekliefhebber nauwelijks nog een hap door de keel. Totdat onze gedachten een ding werden. Het ding, waarvan ik nu de eer en het genoegen heb het te mogen bespreken.
Thoughts become things
De eerst track heet ‘Chinook’ en een chinook is een helikopter met twee motoren en twee propellors. Voor een recensent natuurlijk een uitgelezen kans om te schrijven dat dit album dubbel lekker start en we meteen goed kunnen opstijgen. Negen minuten durend diep genot, met exact halverwege een door merg en been ronkende cirkelzaag… ik zeg WOW en dit is nog maar het begin! Wat betreft de mix moet ik een kleine kanttekening maken, de platen lopen volledig uit en zonder dat er pauzes vallen neemt de volgende track het over. Geen gemixte set, toch vloeiend en pauzeloos luisterbaar. ‘Johnny the fox’ is de tweede track en hoor die zuigende bas, uit de diepte opkomende melodie en tomeloze drive. Geweldige plaat. ‘Sin city’ kennen we al van de ‘Toronto’ compilatie en heeft ongelooflijk veel diepgang. Net als ‘The doorway’, dat tegelijk een heel levendig geluid laat horen. ‘Koolhaus’ is de openingstrack van de geniale cd2 van ‘Toronto’, genoemd naar de grote zaal van het Guvernment dancecomplex in deze Canadese stad. Op de diepe bassen, de subtiele opbouw en de meeslepende melodie van ‘Koolhaus’ ben ik vreselijk verliefd en dat gaat nooit meer over.
Alle tracks van het album houden de aandacht moeiteloos van begin tot eind vast. Dat geldt ook voor ‘Steel libido’, waarin het spelen met de toonhoogten voor een opzwepend effect zorgt. ‘Lima’ is een prachtig nummer waar de warmte van af straalt, zeker vanaf de tweede helft van de track. ‘Roxy 84’ is geïnspireerd op de uitstapjes die Markus als tiener naar de Bronx maakte, alwaar hij de breakdance beweging ontdekte en besloot dat zijn leven voortaan langs het muzikale pad zou voeren. Dankjewel Bronx, dankjewel dankjewel dankjewel! ‘Re-swirl’ betreft een remake van de allereerste Dakota release uit 1999. En als je denkt dat Dakota na acht peilloos diepe platen dat niveau niet langer vast kan houden, heb je het mis. Probleemloos graaft Markus zichzelf nog een stukje verder in met deze zalig langgerekte zweefproductie. Om uiteindelijk met de heerlijk duistere afsluiter ‘Mr. Cappuccino’ het aardoppervlak definitief vaarwel te zeggen.
Diep wegzweven
Met ‘Thoughts become things’ maakt Markus Schulz de diepgespannen Dakota-verwachtingen volledig waar. Plus, in werkelijk elke track zit een heerlijke onderhuidse spanning. Het lijkt een contradictio in terminis, maar met deze Dakota cd kan het: diep wegzweven. Luister, voel, en je zult het begrijpen.
'Thoughts Become Things', genoemd naar de voornaamste mantra uit het boek 'The Secret' van de Australische auteur Rhonda Byrne, is een briljant album. En ik zit met m’n handen in het haar over de score. Eigenlijk overstijgt dit album de perfectie. Eigenlijk zouden 102 van de 100 punten volkomen gerechtvaardigd zijn. Dit album is als je kind na een week zomerkamp in de armen sluiten en aan alles merken dat hij het naar zijn zin heeft gehad. Deze plaat is als zonnestralen op een onvergetelijke festivaldag met vrienden die je lief hebt. Als gedachten dingen worden. Hemelse dingen. Ik hou het op 98, één punt meer dan ‘Toronto’. Om Zijne Duits-Amerikaanse Godheid de gelegenheid te geven die resterende punten volgende keer te pakken.
Score: 98/100
www.markusschulz.com
www.globaldjbroadcast.com/
www.myspace.com/markusschulz
www.armadamusic.com
Monument Valley
Markus Schulz. Een serie van nu vijf hoogkwalitatieve mixcd’s op zijn naam. Twee succesvolle artiestenalbums. Tientallen veelgedraaide releases en remixen. Resident van Amnesia op Ibiza en van Ministry of Sound in Londen. Eigenaar van het label Coldharbour Recordings en gastheer van de al jarenlang lopende Global DJ Broadcast, met wekelijks meer dan tien miljoen luisteraars. Dit jaar nummer acht van de wereld volgens DJ Magazine. En het hele jaar door een overvolle draaigenda. De man is stilaan een monument aan het worden! Een man die met monumentale sets zijn fans in extase brengt. Mijn laatste was op Dance Valley, mo(nu)ment om nooit te vergeten. En met Monument Valley op de cover brengt hij nu ‘Thoughts become things’ als Dakota.
Het was tijdens zijn sabbatical in 1999 in Londen dat Markus Schulz besloot om zijn donkere, diepere en stemmiger zijde een eigen naam te geven: Dakota. Genoemd naar de straat waar Schulz woonde in het Amerikaanse Arizona. De eerste release was ‘Swirl’ en in 2002 volgden ‘Frozen time’ en ‘Lost in Brixton’. Daarna duurde het zeven jaar voordat Dakota weer van zich liet horen... en hoe! De op ‘Toronto ’09’ aanwezige tracks ‘Koolhaus’ en ‘Sin city’ sloegen in als een bom. Sinds de release van die veelgeprezen compilatie zorgde de geruchtenstroom over een aankomend artiestenalbum voor een aangename spanning. En toen de bevestiging er eenmaal was, kreeg menig Markus minnend muziekliefhebber nauwelijks nog een hap door de keel. Totdat onze gedachten een ding werden. Het ding, waarvan ik nu de eer en het genoegen heb het te mogen bespreken.
Thoughts become things
De eerst track heet ‘Chinook’ en een chinook is een helikopter met twee motoren en twee propellors. Voor een recensent natuurlijk een uitgelezen kans om te schrijven dat dit album dubbel lekker start en we meteen goed kunnen opstijgen. Negen minuten durend diep genot, met exact halverwege een door merg en been ronkende cirkelzaag… ik zeg WOW en dit is nog maar het begin! Wat betreft de mix moet ik een kleine kanttekening maken, de platen lopen volledig uit en zonder dat er pauzes vallen neemt de volgende track het over. Geen gemixte set, toch vloeiend en pauzeloos luisterbaar. ‘Johnny the fox’ is de tweede track en hoor die zuigende bas, uit de diepte opkomende melodie en tomeloze drive. Geweldige plaat. ‘Sin city’ kennen we al van de ‘Toronto’ compilatie en heeft ongelooflijk veel diepgang. Net als ‘The doorway’, dat tegelijk een heel levendig geluid laat horen. ‘Koolhaus’ is de openingstrack van de geniale cd2 van ‘Toronto’, genoemd naar de grote zaal van het Guvernment dancecomplex in deze Canadese stad. Op de diepe bassen, de subtiele opbouw en de meeslepende melodie van ‘Koolhaus’ ben ik vreselijk verliefd en dat gaat nooit meer over.
Alle tracks van het album houden de aandacht moeiteloos van begin tot eind vast. Dat geldt ook voor ‘Steel libido’, waarin het spelen met de toonhoogten voor een opzwepend effect zorgt. ‘Lima’ is een prachtig nummer waar de warmte van af straalt, zeker vanaf de tweede helft van de track. ‘Roxy 84’ is geïnspireerd op de uitstapjes die Markus als tiener naar de Bronx maakte, alwaar hij de breakdance beweging ontdekte en besloot dat zijn leven voortaan langs het muzikale pad zou voeren. Dankjewel Bronx, dankjewel dankjewel dankjewel! ‘Re-swirl’ betreft een remake van de allereerste Dakota release uit 1999. En als je denkt dat Dakota na acht peilloos diepe platen dat niveau niet langer vast kan houden, heb je het mis. Probleemloos graaft Markus zichzelf nog een stukje verder in met deze zalig langgerekte zweefproductie. Om uiteindelijk met de heerlijk duistere afsluiter ‘Mr. Cappuccino’ het aardoppervlak definitief vaarwel te zeggen.
Diep wegzweven
Met ‘Thoughts become things’ maakt Markus Schulz de diepgespannen Dakota-verwachtingen volledig waar. Plus, in werkelijk elke track zit een heerlijke onderhuidse spanning. Het lijkt een contradictio in terminis, maar met deze Dakota cd kan het: diep wegzweven. Luister, voel, en je zult het begrijpen.
'Thoughts Become Things', genoemd naar de voornaamste mantra uit het boek 'The Secret' van de Australische auteur Rhonda Byrne, is een briljant album. En ik zit met m’n handen in het haar over de score. Eigenlijk overstijgt dit album de perfectie. Eigenlijk zouden 102 van de 100 punten volkomen gerechtvaardigd zijn. Dit album is als je kind na een week zomerkamp in de armen sluiten en aan alles merken dat hij het naar zijn zin heeft gehad. Deze plaat is als zonnestralen op een onvergetelijke festivaldag met vrienden die je lief hebt. Als gedachten dingen worden. Hemelse dingen. Ik hou het op 98, één punt meer dan ‘Toronto’. Om Zijne Duits-Amerikaanse Godheid de gelegenheid te geven die resterende punten volgende keer te pakken.
Score: 98/100
www.markusschulz.com
www.globaldjbroadcast.com/
www.myspace.com/markusschulz
www.armadamusic.com
Tracklist
- Chinook (9:07)
- Johnny The Fox (7:35)
- Sin City (8:04)
- The Doorway (5:02)
- Koolhaus (8:33)
- Steel Libido (6:34)
- Lima (7:41)
- Roxy '84 (8:05)
- Re-Swirl (8:32)
- Mr. Cappuccino (8:10)
Stemresultaat: geweldig
| geweldig | 15 | 50% | |
| zeer goed | 8 | 27% | |
| goed | 3 | 10% | |
| ok | 0 | ||
| voldoende | 0 | ||
| onvoldoende | 1 | 3% | |
| slecht | 1 | 3% | |
| zeer slecht | 0 | ||
| waardeloos | 2 | 7% |
72 opmerkingen
donateur
Heel erg vet album inderdaad, diep en duister 
Die Markuz Schulz is me toch een kanjer zeg
Die Markuz Schulz is me toch een kanjer zeg
Wat een SUPPPPEEERRR album van Mr Schulz!! Heerlijke energieke sound van die man.
donateur
Wat ik
vind, is dat deze recensie om 18:00 geplaatst is en jij al om 07:21 een reactie neerzet
Thanx boss!!
Jij ook dank Dennis
En sorry voor je lege bankrekening... 
duister
vind, is dat deze recensie om 18:00 geplaatst is en jij al om 07:21 een reactie neerzet
schwingg trouwens ook met zijn recensies
Thanx boss!!
100 % mee eens , Respect!
Jij ook dank Dennis
En sorry voor je lege bankrekening... laatste aanpassing
donateur
Kreeg m vandaag ook binnen, ben benieuwd! Zo te lezen ist wel een goed cd'tje
donateur
vind, is dat deze recensie om 18:00 geplaatst is en jij al om 07:21 een reactie neerzet
je bent een partyflock medewerkert of je bent het niet he
Jij ook dank Dennis En sorry voor je lege bankrekening...
nou vooruit dan
deze keer mats ik je 
Met een grote glimlach lees ik de recensie inmiddels voor de 2e keer
Een briljante omschrijving van een hemelse plaat
Die was onbeschrijflijk
(Het plaatje met m'n twee hemelse zonnestralen krijgt straks een ereplaats)
Een briljante omschrijving van een hemelse plaat
Dance Valley, mo(nu)ment om nooit te vergeten
Die was onbeschrijflijk
(Het plaatje met m'n twee hemelse zonnestralen krijgt straks een ereplaats)
laatste aanpassing
Kan niet anders zeggen dan dat de recensie bijna net zo mooi is als het album zelf. Het is een publiek geheim dat Schulz inmiddels voor ondergetekende de status van nummer 1 DJ in de wereld allang bereikt heeft. En met dit album overtreft hij zelfs mijn stoutste verwachtingen. Hoewel voor sommigen moeilijk voor te stellen raken een aantal nummers me zo diep dat het de puurste vorm van emotie in me los maakt. Sta dan ook niet vreemd te kijken als je me ooit nog eens tot tranen geroerd een live set van de goede man ziet aanhoren. Ik ben het volledig eens met je recensie op 1 punt na en dat is het aantal punten dat je hem geeft. Met een score van 98 doe je hem enorm tekort. Dit album verdient niet minder dan gewoon de volle mep, en eigenlijk meer. Ik heb in de 40 jaar die ik op deze aardkloot rondloop heel wat klassiekers voorbij horen en zien komen, maar dit album slaat werkelijk alles. Hoewel pas een aantal weken oud is dit voor mij met afstand het allerbeste album dat ik ooit gehoord heb. Geen noot had beter gekund dan wat er hier is uitgebracht. Ik kijk nu alweer uit naar zaterdag waar ik met allemaal lieve partyvriendje weer 2 uur lang ga genieten van deze geweldenaar.
'Music is Life'............
'Music is Life'............
donateur
All is said and done.... no additions needed! 
Wat een CD! Markus Schulz is en blijft mijn held...
En ik baal nog steeds dat ie me ontglipt is voor een foto op Dance Valley
Super stuk weer schwinggie!
Wat een CD! Markus Schulz is en blijft mijn held...
En ik baal nog steeds dat ie me ontglipt is voor een foto op Dance Valley
Deze plaat is als zonnestralen op een onvergetelijke festivaldag met vrienden die je lief hebt.
Super stuk weer schwinggie!
laatste aanpassing
all-time hero!
laatst gezien op dancevalley en het was weer insane, zaterdag staat ie op pleasure island als afsluiter, dat moet wel een kraker worden!
laatst gezien op dancevalley en het was weer insane, zaterdag staat ie op pleasure island als afsluiter, dat moet wel een kraker worden!Kwaliteit is het! Prima album alhoewel ik in de auto het geduld niet altijd op kan brengen het hele album aan te horen zijn de producties meesterlijk. Daarnaast is de GDJB sinds de eerste uitzending elke week 50x beter dan ASOT. Goeie sound van deze man, hij zou alleen live eens wat betere platen moeten draaien... Meer zoals op deze cd en in zijn radioshow
Zit je nog steeds dwars he? Die set op Essence?
Je had er bij moeten zijn op Dance Valley... dan had je deze opmerking echt niet meer gemaakt.
Het is dat je het zegt want had er zelf niet eens over nagedacht maar Essence viel hij inderdaad zwaar tegen. Kon ook niet anders na een goddelijke set van Joris Voorn
. Ben dat op zich al sinds 2005 van mening toen hij tegenvallend live begon te draaien.
Van dit album krijg ik elke keer weer GOOSEBUMPS 
Ik had de recensie van Schwingg niet beter kunnen verwoorden
Ik kan dan ook niet wachten om Markus Schulz weer live te aanschouwen tijdens Evolution in Assen en tijdens Soundtropolis in Essen 🇩🇪
Ik had de recensie van Schwingg niet beter kunnen verwoorden
Ik kan dan ook niet wachten om Markus Schulz weer live te aanschouwen tijdens Evolution in Assen en tijdens Soundtropolis in Essen 🇩🇪
laatste aanpassing
Dit album is inderdaad super vet. Chinook en Roxy 84 zijn mijn favorieten. Ik hoop dit jaar Markus nog een keer in NL te zien, die komt hier veel ste weinig. Geef die man een Markus Only
deze MOET ik horen!!
Klasse recensie
Toronto is idd en geweldig mixcomplicatie en de tracks van Dakota zijn toch wel een van de betere van die cd
ik heb zeer hoge verwachtingen van dit album
maar dat kan bijna niet fout gaan
Klasse recensie
Toronto is idd en geweldig mixcomplicatie en de tracks van Dakota zijn toch wel een van de betere van die cd
ik heb zeer hoge verwachtingen van dit album
maar dat kan bijna niet fout gaan
dat ga je toch zeker niet menen, hij draaide op essence echt super lekker!
Smaken verschillen... Die set stond ver van zijn radioshow of waar Schulz in mijn ogen voor staat. Coldharbour selections 1 t/m 10, dat is de goeie sound wat mij betreft. Dat gestamp op essence doet me weinig
'Music is Life'............
Je had er bij moeten zijn op Dance Valley... dan had je deze opmerking echt niet meer gemaakt.
Klopt
Die set op Essence
Vond ik overigens ook heel erg lekker
Jammer dat die klassieker 'Cass& Slide-perception' bleef hangen
Geef die man een Markus Only
15 sept Ibiza
Zelfs de moeite waard om voor op en neer te vliegen
Maaike, hou eens op met dat gekwijl, de vierdaagse had er zelfs last van vandaag 
Album van superieure kwaliteit
Weer een Schulz cdtje er bij
Weer een Schulz cdtje er bij
Heerlijk album dit. Luister hem nu weer en ben al aan het aftellen, wanneer mijn onderbuurman mij komt vragen de bas te verlagen
Super relaxed album, maar mag van mij toch wat harder, meer richting Sean Tyas ofzo,
maar voor op de achtergrond prima. Maar ga deze ook zeker nog een keer in mn bed met koptelefoon op luisteren!
En over die livesets, ik vind juist zijn hardere sets van ADE 08 & Essence juist echt super, vond DV 09 juist net ff te slap,
maar smaken verschillen.
Beste plaat van Schulz van dit jaar (eigenlijk een remix) is die van Jester Music - Dressed in White (Markus Schulz Coldharbour Remix),
wat een sound, echt al 100 x geluisterd!
maar voor op de achtergrond prima. Maar ga deze ook zeker nog een keer in mn bed met koptelefoon op luisteren!
En over die livesets, ik vind juist zijn hardere sets van ADE 08 & Essence juist echt super, vond DV 09 juist net ff te slap,
maar smaken verschillen.
Beste plaat van Schulz van dit jaar (eigenlijk een remix) is die van Jester Music - Dressed in White (Markus Schulz Coldharbour Remix),
wat een sound, echt al 100 x geluisterd!
heb btw bij track 4 hele tijd het gevoel dat die melodie van Delirium - Silence erin zit,
niet dat dat erg is btw
niet dat dat erg is btw
Geen woorden voor 
.
.
heb de live set gehoord vond het niet zo maar daar in tegen keep up the good work
donateur
Thanx voor alle complimenten mensen!
Het is een feest om een mooi stuk over een juweel als dit mogen schrijven en jullie reacties zijn de slingers die mijn feest compleet maken
Geen woorden voor
Geeft niet, daar hebben ze mij voor ingehuurd
wanneer mijn onderbuurman mij komt vragen de bas te verlagen
Kansloos buurman, de Dakota bassen kunnen niet lager
Maaike, hou eens op met dat gekwijl
Maaike mag hier kwijlen wat ze maar wil, is dat duidelijk!?
Dan zal je wel steeds meer verstand van muziek krijgen
Kansloos buurman, de Dakota bassen kunnen niet lager
Maaike mag hier kwijlen wat ze maar wil, is dat duidelijk!?
Dank u
Mocht op t forum ook al niet kwijlen 
donateur
Jammer dat dit een Unmixed CD is. Anders was hij nog tig x beter geweest. Nu een lekkere trancer maar soms toch wel echt een beetje saai.
Besteld via ebay. Hopen dat ie het geld waard is Marcel
Mooi verhaaltje Marcel + dikke cd!
Meesterlijk!
Mooie cd, laten we dat voorop stellen. Alleen vind ik de rating en review van de auteur veels te veel naar zijn eigen mening gespitst en daarom niet gerelativeerd. Ik vind dat je best wat kritischer naar die cd mag luisteren, in plaats van hem in de hemel te prijzen. Ik ben zelf ook fan van progressive trance, maar ik vind bijvoorbeeld de Lost Language series veel beter. Daarom lijkt mij een score van 85/100 correcter. Vergeet niet dat 98/100 perfect is (op 2 na), en dat is deze cd gewoon niet. Een reden hiervoor is dat deze cd niet super origineel is. De kracht van de cd is dat hij gewoon lekker luistert.
Mooie cd, laten we dat voorop stellen. Alleen vind ik de rating en review van de auteur veels te veel naar zijn eigen mening gespitst en daarom niet gerelativeerd. Ik vind dat je best wat kritischer naar die cd mag luisteren, in plaats van hem in de hemel te prijzen. Ik ben zelf ook fan van progressive trance, maar ik vind bijvoorbeeld de Lost Language series veel beter. Daarom lijkt mij een score van 85/100 correcter. Vergeet niet dat 98/100 perfect is (op 2 na), en dat is deze cd gewoon niet. Een reden hiervoor is dat deze cd niet super origineel is. De kracht van de cd is dat hij gewoon lekker luistert.
Elke recensie is subjectief (ook die van jou), de eerste puur objectieve recensie moet nog uitgevonden worden.
Correct, maar laat mij het dan anders uitdrukken: "de recensie is eenzijdig subjectief" en wordt dus niet echt gerelativeerd.
In veel magazines zie je bijv recensies waarbij standaard 2 (of meer) recensenten hun mening geven, dat is wat dat betreft natuurlijk een stuk 'eerlijker', maar hier op flock kan je volgens mij maar 1 recensie per cd/feest whatever invoeren. Daarom zijn daar de reacties dus juist handig voor, die heb je in een magazine weer niet.
Overigens kun je dan weer beargumenteren dat je bij magazines de kans hebt dat ze bepaalde inkomsten genereren via het product dat ze reviewen en dus niet geheel onafhankelijk zijn. Bovenstaande reviewer heeft juist weer geen belangen bij zijn recensies.
donateur
Alleen vind ik de rating en review van de auteur veels te veel naar zijn eigen mening gespitst
Ik zal mijn volgende recensie naar andermans mening schrijven...
Ik vind dat je best wat kritischer naar die cd mag luisteren, in plaats van hem in de hemel te prijzen.
Dus het is of het een, of het ander?
Ik zal je vertellen dat ik het allebei gedaan heb.
Vergeet niet dat 98/100 perfect is (op 2 na), en dat is deze cd gewoon niet. Een reden hiervoor is dat deze cd niet super origineel
Heb je de review wel gelezen? Ik wijd een hele alinea aan de totstandkoming van de score...
En over die originaliteit, noem mij één andere artiest die zo constant op dit hoge niveau presteert.
laatste aanpassing
Ik zal mijn volgende recensie naar andermans mening schrijven...
Jij vergeet
en daarom niet gerelativeerd
Het stukje wat jij quote van mij is inderdaad nonsens, maar als je de hele zin leest slaat het wel degelijk ergens op..toch
?Dus het is of het een, of het ander?
Nee allebei, later kom ik hier op terug.
Ik zal je vertellen dat ik het allebei gedaan heb.
Dat geloof ik ook zeker wel, alleen vind ik het jammer dat de cd volgens jou zo extreem vet is, waardoor ik (de lezer) ook extreem hoge verwachtingen krijg. Denk jij dat menigeen het zo'n extreem goede cd vindt? Maar goed, het is en blijft jouw mening natuurlijk!
Heb je de review wel gelezen? Ik wijd een hele alinea aan de totstandkoming van de score...
Absoluut, maar dit is voor mij het probleem ook. In jouw recensie lees ik het volgende:
Wat betreft de mix moet ik een kleine kanttekening maken, de platen lopen volledig uit en zonder dat er pauzes vallen neemt de volgende track het over
.
Dit is het enige wat ik als negatief aanschouw, maar dat gaat meer in op de technische kant van de cd. Ik neem aan dat de cd voor namelijk wordt gereviewed op zijn inhoud. Verder schrijf je in de laatste alinea:
Om Zijne Duits-Amerikaanse Godheid de gelegenheid te geven die resterende punten volgende keer te pakken.
Wat natuurlijk ook niet echt negatief is
.En over die originaliteit, noem mij één andere artiest die zo constant op dit hoge niveau presteert.
Daar gaat het niet om, ik gaf orginaliteit als een voorbeeld. Ik kan je wel uitleggen waarom ik dat als voorbeeld nam. Ik vind dat de cd eigenlijk een relatieve "gewone" (progressieve) trance cd is, waar je erg fijn naar kan luisteren. Als ze echt zo goed zijn zoals jij ze omschrijft, zou één van deze platen ooit (trance) klassiekers gaan worden? Waarom wel waarom niet? Zijn ze zo origineel dat je ze nergens mee kan vergelijken? Dit gaat misschien diep, maar bij zo'n rating die jij geeft, vind ik dat eigenlijk wel belangrijk.
Ik wil je recensie absoluut niet afkraken, ik heb zelf nog nooit een recensie geschreven
. Laten we zeggen dat ik gewoon wat kritiek/tips geef. Deze recensie kent nauwelijks tot geen negatieve punten over het betreffende onderwerp, en dat kan toch niet? Ik begrijp dat het jouw mening is, maar er bestaat toch niet iets wat perfect is
. (en een rating boven 95 is perfect, want je begrijpt zelf wel dat 100/100 gewoon te bizar is)donateur
Bespreken we nu reviewtechnieken van de recensent of daadwerkelijk de inhoud van de cd?
face it, iedere reviewer heeft een eigen techniek en het verbaast me niks dat er mensen zijn die het er niet helemaal niet mee eens zijn
Wat ik echter een beetje storend vind is dat er zo'n megapunt van gemaakt dient te worden met reacties bijna net zo lang als de ganze review die elk verkeerd woordje of zinnetje naloopt om te checken of het overeen komt met je eigen mening.
Het is goed om te lezen dat je je kritiek beargumenteerd en dat je je verhaal duidelijk wilt maken en er goed op inhaakt, want bij eerdere review-onderwerpen heb ik wel eens reacties gezien die werkelijk nergens op slaan (lees maar eens de reacties bij Alex M.O.R.P.H - Purple Audio)
Vergeet hierbij niet dat partyflock gratis is, en er alleen betaald dient te worden als je donateur wilt zijn, dus reviews schrijven is iets wat je puur doet uit passie voor de muziek, en daar kunnen hoge scores bij vallen
Vergeet echter niet dat de score die gegeven is een mening is en niet gezien dient te worden als meetpunt voor jezelf of de cd goed is of niet, dat bepaal je uiteindelijk zelf.
het zou natuurlijk zonde zijn om een cd te kopen met een 98 rating die jij zelf eerder een 75 ofzo zou geven, daar zou je jezelf mee te kort doen.
Als een recensent zijn best doet om te kijken naar het totaalplaatje en hij kan echt geen minpuntenvinden omdat de cd naar zijn mening goed is kan je dat hem dan kwalijk nemen ?
Ik begrijp dat je het een en ander aan te merken heb over de reviewstijl. dat is jouw persoonlijke mening en dat is goed, en ik vind het mooi om te zien dat Marcel kritiek serieus neemt en in ieder geval zijn best doet om uit te leggen waarom hij schrijft zoals hij schrijft, maar je kan niet verwachten dat door een opmerking die je plaatst dat hij ineens heel anders zou gaan schrijven.
Kunnen we dan nu de eeuwige discussie over objectiviteit in reviews laten rusten?
face it, iedere reviewer heeft een eigen techniek en het verbaast me niks dat er mensen zijn die het er niet helemaal niet mee eens zijn Wat ik echter een beetje storend vind is dat er zo'n megapunt van gemaakt dient te worden met reacties bijna net zo lang als de ganze review die elk verkeerd woordje of zinnetje naloopt om te checken of het overeen komt met je eigen mening.
Het is goed om te lezen dat je je kritiek beargumenteerd en dat je je verhaal duidelijk wilt maken en er goed op inhaakt, want bij eerdere review-onderwerpen heb ik wel eens reacties gezien die werkelijk nergens op slaan (lees maar eens de reacties bij Alex M.O.R.P.H - Purple Audio)
Vergeet hierbij niet dat partyflock gratis is, en er alleen betaald dient te worden als je donateur wilt zijn, dus reviews schrijven is iets wat je puur doet uit passie voor de muziek, en daar kunnen hoge scores bij vallen
Vergeet echter niet dat de score die gegeven is een mening is en niet gezien dient te worden als meetpunt voor jezelf of de cd goed is of niet, dat bepaal je uiteindelijk zelf.
het zou natuurlijk zonde zijn om een cd te kopen met een 98 rating die jij zelf eerder een 75 ofzo zou geven, daar zou je jezelf mee te kort doen.
Deze recensie kent nauwelijks tot geen negatieve punten over het betreffende onderwerp, en dat kan toch niet?
Als een recensent zijn best doet om te kijken naar het totaalplaatje en hij kan echt geen minpuntenvinden omdat de cd naar zijn mening goed is kan je dat hem dan kwalijk nemen ?
Ik begrijp dat je het een en ander aan te merken heb over de reviewstijl. dat is jouw persoonlijke mening en dat is goed, en ik vind het mooi om te zien dat Marcel kritiek serieus neemt en in ieder geval zijn best doet om uit te leggen waarom hij schrijft zoals hij schrijft, maar je kan niet verwachten dat door een opmerking die je plaatst dat hij ineens heel anders zou gaan schrijven.
Kunnen we dan nu de eeuwige discussie over objectiviteit in reviews laten rusten?
laatste aanpassing
donateur
Kom kom Dennis, discussies en kritiek zijn niet erg hoor, die ga ik niet uit de weg anders zou ik geen reviews moeten schrijven
Ik snap nog steeds niet wat je punt nou is smtx. Je vindt het jammer dat ik de cd extreem goed vind (ja dat vind ik, valt niks leuk of jammer aan te vinden toch?) en ik er bepaalde verwachtingen mee schep (dat doe ik inderdaad en dat is ook de essentie van een recensie). Zelfs al zou NIEMAND het verder een extreem goed album vinden, vind ik het dat zelf nog steeds wel
Ja. Koolhaus bijvoorbeeld is al aardig onderweg.
Vergelijken kan altijd. Er wordt meer mooie diepe progressive gemaakt. Maar dit album herbergt het typische diepe duistere Markus Schulz geluid, de Dakota sound dus, en wat de man hier laat horen vind ik ongeëvenaard goed.
Nogmaals, lees wat ik over de score schrijf. Naar mijn mening (want dat blijft het) kan het. En als Markus deze lijn doortrekt geef ik ze volgende keer toch echt. 102 punten
alleen vind ik het jammer dat de cd volgens jou zo extreem vet is, waardoor ik (de lezer) ook extreem hoge verwachtingen krijg. Denk jij dat menigeen het zo'n extreem goede cd vindt?
Ik snap nog steeds niet wat je punt nou is smtx. Je vindt het jammer dat ik de cd extreem goed vind (ja dat vind ik, valt niks leuk of jammer aan te vinden toch?
) en ik er bepaalde verwachtingen mee schep (dat doe ik inderdaad en dat is ook de essentie van een recensie). Zelfs al zou NIEMAND het verder een extreem goed album vinden, vind ik het dat zelf nog steeds wel Als ze echt zo goed zijn zoals jij ze omschrijft, zou één van deze platen ooit (trance) klassiekers gaan worden?
Ja. Koolhaus bijvoorbeeld is al aardig onderweg.
Waarom wel waarom niet? Zijn ze zo origineel dat je ze nergens mee kan vergelijken?
Vergelijken kan altijd. Er wordt meer mooie diepe progressive gemaakt. Maar dit album herbergt het typische diepe duistere Markus Schulz geluid, de Dakota sound dus, en wat de man hier laat horen vind ik ongeëvenaard goed.
Deze recensie kent nauwelijks tot geen negatieve punten over het betreffende onderwerp, en dat kan toch niet?
Nogmaals, lees wat ik over de score schrijf. Naar mijn mening (want dat blijft het) kan het. En als Markus deze lijn doortrekt geef ik ze volgende keer toch echt. 102 punten
donateur
Kom kom Dennis, discussies en kritiek zijn niet erg hoor, die ga ik niet uit de weg anders zou ik geen reviews moeten schrijven
Discussies en kritiek zijn ook niet erg, en ik vind het mooi om te zien hoe je ermee omgaat, je bespreekt alles en laat zien waarom je je review schrijft zoals je hem schrijft. neemt niet weg dat ik mij een beetje heb laten meevoeren in deze discussie
Over de CD zelf kan ik weinig zeggen aangezien ik hem (nog
)niet binnen heb, de beide tracks op Toronto '09 vind ik zeer goed. het was even wennen om te horen , maar je raakt er snel aan gewend en hoe vaker je luisterd, hoe beter je merkt hoe diep die platen eigenlijk zijn Nou moet die postbode toch echt ff opschieten met dat pakketje want m'n geduld raakt op
laatste aanpassing
Er zijn maar weinig cd's waar je zo in op kan gaan m.i.
Dit vind ik er echter 1 van, niet eens zo zeer omdat het Markus is, al ben ik fan , maar wel om de gehele sfeer, ambiance, diepte die deze cd in zich draagt.
Superhoge waardering dan ook volkomen terecht!
Dit vind ik er echter 1 van, niet eens zo zeer omdat het Markus is, al ben ik fan
, maar wel om de gehele sfeer, ambiance, diepte die deze cd in zich draagt.Superhoge waardering dan ook volkomen terecht!
Behalve dat dit weer een heerlijke review was om te lezen en de cd elke omschrijving te boven gaat... heb ik dankzij Marcels stukje ook nog ff 2 t-shirts én de cd gewonnen op afterhours.fm!
Mars, de shirts zijn in L, dus zoals beloofd is er eentje voor jou.
Mars, de shirts zijn in L, dus zoals beloofd is er eentje voor jou.
Wat ik echter een beetje storend vind is dat er zo'n megapunt van gemaakt dient te worden met reacties bijna net zo lang als de ganze review die elk verkeerd woordje of zinnetje naloopt om te checken of het overeen komt met je eigen mening.
Ik probeer zo duidelijk mogelijk te zijn, maar dat had je denk ik wel door
.Vergeet hierbij niet dat partyflock gratis is, en er alleen betaald dient te worden als je donateur wilt zijn, dus reviews schrijven is iets wat je puur doet uit passie voor de muziek, en daar kunnen hoge scores bij vallen
Ik vind het heel leuk dat die cd's besproken worden. Ik lees bijna alle recensies waarvan ik de cds ook heb. Het feit dat er hoge cijfers gegeven worden moet ik dan maar compenseren met het feit dat het komt vanuit de passie, wat eigenlijk ook heel mooi kan zijn
.om kom Dennis, discussies en kritiek zijn niet erg hoor, die ga ik niet uit de weg anders zou ik geen reviews moeten schrijven
Ja. Koolhaus bijvoorbeeld is al aardig onderweg.
Lima
Ik snap nog steeds niet wat je punt nou is smtx. Je vindt het jammer dat ik de cd extreem goed vind (ja dat vind ik, valt niks leuk of jammer aan te vinden toch? ) en ik er bepaalde verwachtingen mee schep (dat doe ik inderdaad en dat is ook de essentie van een recensie). Zelfs al zou NIEMAND het verder een extreem goed album vinden, vind ik het dat zelf nog steeds wel
Nogmaals, lees wat ik over de score schrijf. Naar mijn mening (want dat blijft het) kan het. En als Markus deze lijn doortrekt geef ik ze volgende keer toch echt. 102 punten
Akkoord, dat is mijn misvatting dan. Het is jouw mening en ik heb daar mee te leven
. Ik ben zelf van nature daarin anders, juist heel kritisch. Iets is ook nooit perfect voor mij, ik probeer altijd wel wat negatiefs te vinden. Anderzijds probeer ik ook wat positiefs te vinden in iets wat heel slecht is.laatste aanpassing
donateur
Ik probeer zo duidelijk mogelijk te zijn, maar dat had je denk ik wel door .
Jip
Ik vind het heel leuk dat die cd's besproken worden. Ik lees bijna alle recensies waarvan ik de cds ook heb. Het feit dat er hoge cijfers gegeven worden moet ik dan maar compenseren met het feit dat het komt vanuit de passie, wat eigenlijk ook heel mooi kan zijn .
dat vind ik het mooiste aan deze schrijfstijl, ik kijk eigenlijk niet echt naar het cijfer ( al vind ik het wel interresant) maar naar het verhaal eromheen , de beleving van de cd zelf, en dat doet Schwingg uitstekend
Nog steeds geen Dakota in de bus gehad
ik weet wel dat de levertijd 5/10 werkdagen is maar pwease stuur hem op ik hou het nie langer * edit * Wordt hem morgen waarschijnlijk
direct na het werk cdtje dr in en gaan met die diepe basslijnen laatste aanpassing
En als Markus deze lijn doortrekt geef ik ze volgende keer toch echt. 102 punten
Lijkt me een goed plan. Dat maakt een gemiddelde van 100 en dat is ook precies wat zowel jij als Markus verdienen!
Het wordt echt dringend tijd dat ik Markus weer eens ga zien of horen. Ik wist tot begin dit jaar niet eens dat hij achter Dakota zat en kende ook maar een paar platen. Echt eeuwig zonde want die man is zo'n held! Gewoon geen tijd meer op het allemaal bij te houden. En geen auto meer, je wilt niet weten hoeveel dat scheelt want ik zat voorheen 2 uur op een dag naar dance cd'tjes te luisteren. Thuis klinkt het gewoon anders en draai dus bijna geen muziek thuis. En mis dus van alles merk ik wel weer
waardoor ik (de lezer) ook extreem hoge verwachtingen krijg.
Laten die voor deze lezer nou juist altijd waargemaakt worden!
D'r zijn maar weinig mensen die ik ken die muziek zo puur kunnen voelen als Marcel en zoals al werd opgemerkt, hij doet dit vrijwillig. Ik schrijf voor m'n brood en ik weet dat 't geen makkelijk beroep is. Durf er een wedje om te leggen dat 'ie soms wel een dag nodig heeft om een recensie te schrijven. Soms komt er zelfs dagen niks. Zeker als iemand zoiets prachtigs maakt, dan moet je de woorden gaan vinden om diezelfde pracht aan de lezer mee te geven en dat is niet niks. Laat staan als je het nog naast je gewone werk moet doen. En dan ook nog rekening houdend met het feit dat je het toch niet goed kunt doen want wat je ook schrijft, je krijgt altijd kritiek en gezeik over je heen. Als het je dan toch nog steeds lukt om keer op keer een stuk af te leveren wat met zoveel gevoel en liefde geschreven is, dan verdien je wat mij betreft inderdaad niets dan slingers.Bij deze Marcel! *hangt slingers op*
laatste aanpassing
Sorry hoor loze nummers zonder waarde zeker geen 98 punten
donateur
Laten die voor deze lezer nou juist altijd waargemaakt worden! D'r zijn maar weinig mensen die ik ken die muziek zo puur kunnen voelen als Marcel en zoals al werd opgemerkt, hij doet dit vrijwillig. Ik schrijf voor m'n brood en ik weet dat 't geen makkelijk beroep is. Durf er een wedje om te leggen dat 'ie soms wel een dag nodig heeft om een recensie te schrijven. Soms komt er zelfs dagen niks. Zeker als iemand zoiets prachtigs maakt, dan moet je de woorden gaan vinden om diezelfde pracht aan de lezer mee te geven en dat is niet niks. Laat staan als je het nog naast je gewone werk moet doen. En dan ook nog rekening houdend met het feit dat je het toch niet goed kunt doen want wat je ook schrijft, je krijgt altijd kritiek en gezeik over je heen. Als het je dan toch nog steeds lukt om keer op keer een stuk af te leveren wat met zoveel gevoel en liefde geschreven is, dan verdien je wat mij betreft inderdaad niets dan slingers.
Amen
* doet mee en haalt nog meer slingers op * CD zelf eindelijk binnen en moet zeggen dat ie indd heerlijk is, niet iedereen zal deze diepe muziek weten te waarderen, maar als je de moeite wilt nemen om dit album verder te luisteren dan je neus lang is, zul je zien dat je vanzelf een glimlach tevoorschijn tovert
Sorry hoor loze nummers zonder waarde zeker geen 98 punten
zou je in het vervolg ook aan willen geven waarom je deze cd niet mooi vind? want loze zinnen hebben zeker ook geen 98 punten waarde aan zich
zeg dan liever niks laatste aanpassing
WTF, die CD verdiend 200 punten, en dat zelfs op de schaal van 10 (om even op de kritiek 'in te gaan').
(om even op de kritiek 'in te gaan'). Inmiddels duiken de eerste remixen ook al overal op. Met name die van Markus Schossow (Roxy 84) en Cosmic Gate (Sin City) zijn wel erg vet.
Wat een geweldig album. Vooral als je die in-ear oordopjes heb waarbij je alle tonen en vooral de bass heel lekker hoort. Ik hoop eerlijk gezegd dat hij niet de nr 1 positie bereikt van dat bagger DJ-mag poll om zo niet de commerciele kant op te gaan......
Een waanzinnig album dat deze prachtige review inclusief hoge score meer dan waard is.
dat hij niet de nr 1 positie bereikt van dat bagger DJ-mag
Moet ik je teleurstellen want dat gaat dus wel gewoon gebeuren.
niet de commerciele kant op te gaan......
En daar geloof ik dan weer niet in. Als je de nummer 1 positie zou bereiken met wat je nu doet, waarom zou je dat dan gaan veranderen?
IK ben ervan overtuigd dat hij binnen 2 jaar de nummer 1 is. Als je zulke albums aflevert en ook nog eens over de hele wereld uitverkochte gigs dan is het een kwestie van tijd.
Versus Dj Tiesto en Dj Armin van Buuren. Dan nog de opkomende DJ's in de house/minimal scene, lastig. Misschien haalt Schultz het, ik gun het hem wel
. chinook is zoooooo'n dikke track
super relax album..
Wat een briljant album! Echt super!!
Heerlijk album, respect voor deze man