Saturday, I’m In Love - Chapter.01

Mladen Solomun aka Solomun – samen met Adriano Trolio labeleigenaar van het uit Hamburg afkomstige Diynamic Music – stelde deze eerste “Saturday, I’m In Love” compilatie samen en mixte een deel van het materiaal vakkundig aan elkaar. Het product bestaat uit twee delen: een ongemixt deel (CD1) met enkel exclusief voor deze compilatie geproduceerde tracks en een gemixt deel (CD2) met materiaal uit de bestaande catalogus van het label. Solomun is inmiddels geen onbekende jongen meer binnen het tech-house/minimal circuit. Hij bracht al materiaal uit via respectabele labels als Four:Twenty, Dessous Recordings, Sonar Kollektiv en Compost Records.

Unmix : d
Schijf één heeft de naam ‘Unmix : d’ meegekregen. Zoals al aangegeven bevat deze disk uitsluitend exclusief voor deze compilatie geproduceerde bijdragen – in totaal negen. Interessante namen als Jay Shepheard (Compost) en Trickski (Sonar Kollektiv) dragen hun spreekwoordelijke steentje bij met prima materiaal. Shepheard met een tamelijk trage, diepe track in zijn kenmerkende productiestijl en Trickski met het ‘catchy’ “Your Lonely Nights” – inclusief solide thema. De track die ons op CD1 het meest opvalt is Paulo Olarte’s “Numeros Rotos” – een tamelijk mysterieuze ‘tech’ track met gedoseerde sfeermomenten die heel broeierig klinkt.

Mix : d
‘Mix : d’ is de disk die Solomun samenstelde en mixte. Deze schijf mag je omschrijven als een met zorg gecreëerde samenvatting van reeds verschenen materiaal uit de Diynamic stal. Kortom: ‘het beste’ uit twee jaar Diynamic Music. Producers als H.O.S.H., Stimming en Solomun zelf staan met meerdere bijdragen op de tracklist, die overigens ook aansprekende remixen van Guido Schneider, Jimpster, Motorcitysoul, Jerome Sydenham, Anja Schneider en Jackmate bevat. De muziek leunt voornamelijk op de tech-house, met invloeden uit de retro-house en minimal als verdere ondersteuning. Disc twee is wat ons betreft vele malen beter als de ongemixte eerste disk. Waarom? We vinden dat de mix door Solomun loopt als een trein en je een duidelijker en gevarieerder beeld van de ‘Diynamic sound’ geeft. Die is – na beluistering – te typeren als clubgericht, progressief en tamelijk divers binnen de aangegeven marge (lees: genretyperingen).

Overall is deze compilatie net niet de top, maar er is zeker een mooie/smaakvolle balans gevonden tussen diepe tracks met voldoende ruimte voor sfeerbepalende elementen. Liefhebbers van Solomun’s releases op genoemde labels zullen zich met deze eerste “Saturday, I’m In Love” 2-CD prima vermaken.

Score: 75/100


www.diynamic.com
www.myspace.com/solomunakaplay