Explosive Car Tuning 11

Na de jubileumeditie 'History of Explosive Cartuning' volgt nu deel elf in deze zeer succesvolle serie. De formule is inmiddels wel bekend; een melange van de laatste jump- en hardstyle-releases. De timing van de release verbaast me nogal, aangezien Hardjump 4 (waar Marcky natuurlijk ook alle belang bij heeft) ook eigenlijk net pas in de winkels ligt.

CD1
Meteen wordt duidelijk dat Marcky er weer voor heeft gekozen de cd op te bouwen. 'Frozen Flame' klinkt namelijk in de eerste instantie als een zweverige tranceplaat, maar na de break ontvouwt zich plotseling toch een heerlijke jumper. De meeste tracks op de eerste cd zijn wat harder, maar ik kom nog een wat rustigere nummer tegen, namelijk van S.O.L.O, 'Rock da House'. Een mooie samenhang tussen techno en al het leuke van jump. Een plaat wat met zo weinig geluiden zoveel energie in me los maakt, hoor ik maar zelden, wat een schoonheid. De eerste productie van Marcky zelf op deze plaat is het Anthem van de populaire Jumpforce feesten, genaamd, hoe kan het ook anders, 'The Force' Vooral het begin en het einde klinken erg strak en met daarbij een melodieus middenrif werkt het prima voor me. Ondertussen bouwt de cd verder tot de overgang naar hardstyle met wat hardere jump. Massiv & The Rebel kunnen dit bruggetje natuurlijk altijd mooi bouwen. Zoals we kennen van dit duo, brengen ze een strakke plaat met dit keer een wat zeurderige, vrij eentonige melodie. Zelf ben ik absoluut fan van deze stijl..

De grootste tegenvaller van de cd is Technoboy's 'Guns & Noses' Normaal gesproken vind ik de maaksels van het Saifam team wel o.k., maar met deze track is alles mis. Het is té simpel en daarnaast wordt er veel te vaak onderbroken. Ik begrijp wel waarom; steeds als er eindelijk weer een beat begint ben je zo blij, dat je bijna gaat denken dat het een leuke plaat is. Niet dus. Het nummer wat volgt 'Get smacked' is gelukkig een pleister voor dit wondje. MC Villian (de enige MC in Nederland die er toe doet wat mij betreft) verzorgt de vocals en A-Lusion zorgt voor de muzikale begeleiding. Zijn producties vallen niet altijd bij mij in de smaak, maar hiermee scoort hij punten. Het zit erg goed in elkaar en klinkt heerlijk.

CD2
Als eerste tref ik een plaat aan van dezelfde man achter DJ Mystery, dit keer onder de alias Boombastic's. Het valt op dat 'Feel me' een stuk stijlvoller is dan wat we van de beste man gewend zijn en daarnaast is het zeker geen straf om er naar te luisteren. Felix Project is ook op deze cd weer van de partij. Muzikaal gezien best leuk, de oude formule lijkt voorgoed achter slot en grendel, maar die vocal kots ik inmiddels wel uit. Het gaat erop lijken dat deze tweede cd niet helemaal voor mij weggelegd is, want wat ik bij de nummers vijf en zes aantref begrijp ik totaal niet. Vooral 'Magma' van Manu Kenton is me een raadsel. In mijn ogen (oren) is het ongeveer de lelijkste plaat die ik ooit heb gehoord. Techno-achtige, structuurloze herrie, het zou geen muziek mogen heten, wat een draak. Maar ik heb ik België mensen gezien die er totaal op los gingen, dus er zijn schijnbaar wel liefhebbers voor.

Opgelucht krijg ik vervolgens een track van mijn held Binum voorgeschoteld. Maar helaas brengt deze maar weinig verlichtig. Het rauwe harde geluid wat ik van hem gewend ben, blijft uit. Het voelt alsof hij zichzelf een beetje verloochend doordat hij er een 'meezing melodie' doorheen gooit. De tweede helft van deze cd spreekt me iets meer aan. 'Braindance' is een fijne plaat (bewijs dat Saifam het nog wel kan) en om Marcky's remix van 'Don't go' kan ik ook wel lachen. Is er eigenlijk nog wel een 80's nummer waar nog geen jump- of hardstyle mix van is gemaakt? 'Afraid of the dark' en '3 the hard way' leiden mooi het einde van de cd in, maar er wordt helaas afgesloten met een paar hardstyle platen die mij niet erg aanspreken.

Conclusie
Persoonlijk vond ik deze ECT de minst leuke tot nu toe. Positief is dat er geen enkele dubbele plaat op staat ten opzichte van Hardjump 4 en de tracklist is absoluut origineel. De platen spraken me over het algemeen minder aan dan bij voorgaande. Wellicht omdat ik een nogal commerciële smaak heb en deze ECT toch iets meer de andere kant op neigt. Het ligt er dus helemaal aan waar je voorkeur ligt. Ik heb Hardjump 4 schandelijk genoeg nog niet gehoord, maar toch denk ik dat ik die eerder aan zal schaffen dan Explosive Car Tuning 11.

Score: 68/100