Trance The Ultimate Collection 2006 Vol. 1

Er is weer een nieuwe mix-cd uit, ja weer een mix-cd…. Welke grote naam zal er nu weer even wat in elkaar geflanst hebben om snel een zak geld binnen te halen?

Zelf ben ik dus niet helemaal weg van mix-cd's zoals je zult begrijpen. Het is leuk dat je niet een heel album hoeft te kopen als je één nummer goed vind en dat er een heleboel goede nummers bij elkaar verzameld zijn, daar hoor je mij niets over zeggen. Maar tegenwoordig probeert men mix-cd's niet meer te verkopen door er goede muziek op te zetten en het goed in elkaar te mixen. Nee als je er maar een grote naam aan hangt dan verkoopt het zichzelf wel. Zodra Ferry, Tiesto of Armin zijn naam er onder zet maakt het niet uit wat er op de cd staat, het verkoopt toch wel!

Echter bij deze cd moet ik heel hard zoeken en vind ik dan uiteindelijk achterop heel klein gedrukt: mastered by Arjan Rietvink Productions. Met andere woorden, deze cd probeert zich gewoon te verkopen door de goede muziek die er op staat! Nu moet ik toegeven dat er natuurlijk Slam! FM op staat, maar de naam Slam verkoopt nog lang niet zo hard als vroeger bijvoorbeeld ID&T deed of als grote dj namen tegenwoordig doen.

Ik ga dus toch met plezier de eerste, licht blauwe cd opzetten om maar eens te luisteren hoe het me bevalt.

CD1
De eerst cd begint met opzwepende warme trance, met nummers als "Tracking Treasure Down" van Gabriel and Dresden en "Water Rupples" van Mike Shiver. Niet meteen gebeuk maar lekker opbouwend, waarbij de nummers goed in elkaar overgaan zodat je alleen door het herkennen van de nieuwe track of door het kijken op je cd speler weet dat er een nieuwe track begonnen is. Halverwege de cd gaat het tempo toch wat omhoog zoals je ook verwacht bij een goed opgebouwde cd. We komen nummers tegen als "Breathe" van de Mode Hookers of wel het Zweedse duo Angello & Ingrosso. Wat me nu wel op valt is dat er op de eerste cd van dit album al vier tracks staan die op het label Armind van Armada Music uit zijn gebracht. De tweede helft van de cd staat helemaal vol met wat stevigere nummers maar toch duidelijk allemaal goede trance, heerlijk om naar te luisteren en goed bijelkaar passend.

Vol verwachting klopt ons hart en gaat de tweede donker blauwe cd de speler in!

CD2
De tweede cd begint net als de eerst rustig maar iets minder zweverig, er is nu een vleugje techno door de muziek heen te horen. We komen namen tegen als Ferry Corsten met "Whatever" en "Monday bar" van Nic Chagall waarmee het tempo echt omhoog gaat. Het is duidelijk dat deze cd wat de stevige kant van de trance laat horen, de kant zoals de meeste Nederlanders het graag horen. Op deze cd zijn de overgangen wat beter merkbaar als op de eerst cd, toch blijft het een goed in elkaar gemixte cd met een goede keuze van de nummers. In tegenstelling tot de vorige cd neemt bij deze cd het tempo halverwege af in plaats van toe maar gelukkig duurt dat niet lang en gaat de cd weer met een flink tempo door waar hij gebleven was. Als toetje word ik nog verrast door het nummer "Mary Go Wild" van de rotterdamse muziek kunstnaar Jeroen Verhey wat hij produceerde onder het pseudoniem Grooveyard.

Conclusie
Door de nummers op de cd en de manier waarop cd in elkaar gemixt is, vind ik al met al deze cd zeker een aanwinst voor mijn collectie

Score 70/100