Luke Vibert - Ridmik

Luke Vibert mag gerust een oude rot in het vak worden genoemd. Inmiddels is hij de 40 al ruimschoots gepasseerd, maar nog altijd is hij springlevend. Wellicht is Luke Vibert niet de meest bekende naam in de wereld van elektronische muziek, maar hij is wel iemand die een behoorlijk steentje heeft bijgedragen aan de ontwikkeling van de muziek. Zo staat zijn naam vaak in een rijtje met daarin onder andere Squarepusher en Aphex Twin. Niet de minste dus. Allemaal Engelse heren die garant staan voor vooruitstrevende muziek en die open staan voor nieuwe ontdekkingen. Maar bovenal produceren zij natuurlijk flink geflipte muziek, om de veelzijdigheid van de genres te benadrukken en hokjes aan diggelen te slaan.

Pielen op de TB-303
"Ridmik'' is alweer het achtste artiestenalbum onder de naam Luke Vibert. Onder aliassen als Wagon Christ, Plug en nog een handjevol andere namen, heeft de Brit nog eens tientallen artiestenalbums uitgebracht. Qua genres lopen deze uiteen van spacende IDM tot experimentele drum and bass. En vooral ook heel veel van alles dat qua geluid hier tussenin valt. Acid is een genre dat vaak de kop op steekt in de discografie van de Brit. Ook op dit nieuwste album horen we veelal zure geluidjes, afkomstig uit de vertrouwde bassynthesizer van Roland. Het begint nog allemaal vrij rustig met ''Ridmik'' en ''Stabs Of Regret''. Prima nummers met hier en daar zelfs nog wat lichte trip hop invloeden. Toch klinkt het bij vlagen al flink zuur en is het behoorlijk spacen geblazen. Daarna is pas echt duidelijk hoorbaar dat Vibert weer eens flink heeft zitten pielen op de machine van Roland. Tempowisselingen, acid, geflipte geluiden en prima beats; de Brit tovert het allemaal tevoorschijn uit zijn ouderwetsche studiomaatje. Tijdens tracks als ''Six Eight'', ''Acid Jack'' en ''Acrobot'' laat hij horen dat experimenteren nog altijd prima mogelijk is met dit legendarische stukje hardware.

De andere kant van het geluid wordt weer opgezocht tijdens ''Acage'', een track die op bijna jazzachtige wijze van start gaat. Doorspekt met een stevig laagje aan zure geluiden is het ook nu weer volop genieten geblazen. ''Overstand Me'' en ''CS303'' zijn vervolgens typische acid tracks, met de bekende pruttelende geluidjes die zo lekker zenuwachtig overkomen. Ook tijdens een dansbaar nummer als ''Proper Gander'' zijn dit de belangrijkste elementen. Al valt bij deze track ook de vervelende, keiharde piep richting het einde erg op. Je zou het er zuur van krijgen. Gelukkig past het allemaal perfect binnen het beeld van wat Luke Vibert allemaal uitspookt op dit nieuwste album. De laatste twee tracks zijn ook lekker energiek en barsten weer van de kenmerkende acid geluidjes. Geen grote verrassingen meer, maar met ''Double Dipped Acid'' en ''Vortek'' horen we Vibert op zijn best. IJzersterke acid nummers, met duidelijke invloeden uit genres als IDM en techno.

Krijg het zuur
Zuur kijken doen we absoluut niet bij het horen van dit soort muziek. Sterker nog, uw recensent zit er na het beluisteren van ''Ridmik'' glunderend bij. Een beetje met dezelfde grote glimlach als de kenmerkende acid smiley. Luke Vibert is immers weer eens aardig aan de haal gegaan met zijn TB-303 en onderstreept nog maar eens een Engelse legende te zijn. Wellicht niet de meest bekende, maar wel eentje die trouw is gebleven aan zijn visie op elektronische muziek. Iemand die al twintig jaar lang durft te experimenteren. Niets dan respect voor het zoveelste goede album van Luke Vibert!

Score: 87/100

www.hypercolour.co.uk