Discodeine - Swimmer

Discodeine is een Frans duo geboren uit de muzikale geesten van Cédric Marszewski en Benjamin Morando, beter bekend als Pilooski en Pentile. Beiden hebben hun strepen ruimschoots verdiend in de scene. Pentile was betrokken bij Octet en France Copland en Pilooski heeft remixen verzorgd voor onder andere LCD Sound System, Mystery Jets en Frankie Valli. Daarna voegden de creatieve geesten zich bij elkaar en ze vonden bij elkaar inspiratie. De beide heren zijn geen dertien-in-een-dozijn producers, maar aardig excentriek. Science Fiction films, vreemde clubmuziek, 'South Western French Cooking' en vele andere vreemde hobbies vullen het dagelijks leven van de beide heren.

Als duo is Discodeine getekend bij het Dirty label, waar de Dirty edits ook zijn ondergebracht (is een project van Pilooski en Dirty Sound System). Ook zijn er de nodige vreemde compilaties uit dit label voortgekomen. Nu hebben we het tweede album van Discodeine in handen, namelijk 'Swimmer', wat een verzameling is van vreemde disco en chill platen met een Pilooski en Pentile sausje.

Voor het debuutalbum van Discodeine is destijds kosten nog moeite gespaard voor een vet aantal gastvocalisten, namelijk Baxter Dury, Jarvis Cocker, Matias Aguayo en ga zo maar verder. Dit keer is er heel wat minder ophef over het album, alleen Kevin Parker (van Tame Impala) en drummer Mark Kerr lenen hun stem voor een aantal platen op het album. Het album is heel erg apart, voor de niet ingewijden onder ons. Een soort van vreemde disco chill house met af en toe wat vocalen. Uit het oog springt het wat depressief klinkende 'Dive Wet', met pakkende lyrics, iets wat Discodeine uniek maakt mijns inziens. Tracks als 'Hydraa' en 'Liquid Sky' zijn daarentegen opzwepende manische discoplaten, die een lekker tempo hebben. 'Shades Of Cyan' heeft daarentegen een wat country achtige feel en 'Sip Slow' is een lichtelijk spiritueel stuk.

Conclusie
Je zult denken wat een ongelooflijk korte recensie. Daar kan ik niets anders van volmondig 'Ja' op antwoorden. Echter we moeten wel een kanttekening plaatsen. Dit album is voorbij voordat je er weet van hebt. Een luttele 30 minuten duurt dit album en qua kwaliteit komt het niet in de buurt van wat Discodeine heeft laten zien in het verleden. Desalniettemin, zitten er wel tracks tussen die erg lekker zijn, maar helaas wel erg kort.

Score: 65/100

www.d-i-r-t-y.com/discodeine