Car Tuning 8

Half juni was de release van DJ Marcky’s zoveelste cd binnen vrij korte tijd ('Hard Jump' serie etc. ) , ‘Car Tuning 8’ Hoewel ik zijn cd’s tot nu toe erg leuk vond, ben ik benieuwd of hij zichzelf niet voor de voeten begint te lopen.


CD 1
De cd’s zijn opgebouwd volgens het vaste recept; eerst jump, daarna hardstyle. Zoals ook meestal het geval is, begint de cd met wat zweverige Belgische jump, mijns inziens nog steeds de beste manier om een cd als deze in te leiden. De nummer drie, ‘Impego’ lijkt een beetje misplaatst, aangezien het meer als hardstyle klinkt dan als jump, wellicht had deze plaat dus beter wat richting de tweede helft verschoven kunnen worden. Een beetje een dooddoener, na zijn voorgangers.
Bij nummer vijf komen we de ranzige taal van de Duitse producer DJ Mystery tegen met ‘Let me suck’. Het sampletje doet verdacht veel denken aan een oud hardstyle nummer, waarvan ik niet meer op de titel en de artiest kan komen.
‘Showtime’ van Poogiebear is absoluut een van de leukste nummers die je op deze cd vindt, samen met o.a. ‘You’ van Greg C. Ook al is deze laatste plaat inmiddels al weer een tijdje uit, ik ben ‘m nog op weinig cd’s tegen gekomen.
Halverwege gaat de cd over naar hardstyle, met een selectie fijne nummers (bv. Commander van Danielle Mondello ) Het minst leuk vind ik ‘More than hardstyle’ van o.a. Zenith. Het komt namelijk nogal chaotisch over (hoewel dat richting het einde weer goed komt)
Het valt me op dat duidelijk gekozen is voor wat hardere afsluiters in vergelijking met deel zeven van de Car Tuning serie.

CD 2
De cd begint zoals we gewend zijn gewoon weer vooraf aan met de opbouw. De eerste paar (jump)nummers vallen op door hun onderscheidend vermogen. Elk hun eigen, vaak wat rustigere geluid. Persoonlijk zal ik er geen favorieten tegenkomen, ik hou van een wat meer commerciëler geluid. Op nummer zes van de cd staat Binum met ‘Chapter three’. Er staat achter dat het de ‘Greg C 2005 remix’ zou zijn, maar volgens mij is deze identiek aan de in 2004 gereleaste ‘Greg C vs Jenny D Light remix’ Hoe dan ook, het blijft een van de lekkerste jumpers die ik ooit het gehoord.
Bij nummers acht en negen hoor ik nog twee leuke jumpnummers en daarna is het wel een beetje gedaan met de jump. DJ ‘Heeft hij ooit wel eens een plaat gemaakt die niet leuk was?’ Zany’s ‘Pure krikt de kwaliteit van de cd nog even extra op. Richting het einde kom ik verder weinig schokkends tegen, leuke tracks, maar daar houdt het ook echt op.

Conclusie
De tracklist ziet er fris uit. Weinig materiaal wat al op (populaire) jump/ hardstyle cd’s is verschenen de laatste tijd. Ik kan dus de conclusie trekken dat Mr. Marcky zichzelf nog absoluut niet voor de voeten loopt. Zeker een pluspunt, aangezien er in mijn ogen vaak teveel dezelfde nummers op cd verschijnen.
Al met al ben ik erg te spreken over dit achtste deel in de serie. Een commercieel hoogstandje, wat veel mensen aan zal spreken, door de goede verhouding tussen jump en hardstyle. Voor de mensen die van beide stromingen houden en de cd nog niet hebben: wederom een aanradertje!