Verslag van Awakenings, 7 oktober 2006

. vervolg van vrijdag

Dag 2 werd een stuk moeizamer. Ik ging ergens op het einde van de middag slapen en werd pas om 23.30 wakker. Ietstiepietsie te laat om nog om 22.00 te kunnen vertrekken. We reden dan ook pas rond 00.30 weg en waren rond 2.00 bij de Westergas. 2000 And One was net zijn set aan het afsluiten en maakte plaats voor (wat mij betreft) de hoofdact op deze Hollands Glorie avond; Bart Skils. Erg vette tik techno, zoals we al vaak van hem gehoord hebben. Hij draaide werkelijk geweldig en liet ook even zijn "dark side" zien door ineens over te schakelen op wat rauwere techno. Enige probleem: de zaal pikte het niet op, waardoor de sfeer enigzins ingezakt was. Ik denk dat daar 3 redenen aan ten grondslag lagen:

-Veel die-hards hadden een combiticket en waren dus (net als wij) nog gaar van de avond ervoor.
-De zaterdag trekt een steeds commerciëler publiek, de échte fans komen vaker (ook) op vrijdag.
-Er waren maar liefst 120 mensen opgepakt door de Amsterdamse Gestapo op deze avond. Dat betekent minstens 100 groepjes waar 1 of meer personen van pleite waren. Niet echt bevorderlijk voor de goede sfeer.

Ook Solid Decay en Steve Rachmad kregen het niet meer voor elkaar om de zaal massaal aan het dansen te krijgen. De enige hoop was dat Secret Cinema zou begrijpen dat tijdens de laatste set van het weekend simpelweg verwacht wordt dat alles helemaal kapot wordt gespeeld. Secret Cinema koos echter ook voor een gevarieerde set. Technisch zat deze goed in elkaar, maar hij bouwde steeds climaxen op, die vervolgens terugvielen in het oude patroon. knallen nog even die laatste set, als je het mij vraagt!

Dus was het om 6.30 tijd om maar weer een naar buiten te gaan. Nog even samen met Johnny Hammer op zijn altijd zoek rakende broertje Robby gewacht. Johnny liet trouwens nog even zien prima in staat te zijn om nog te rijden; bij het achteruit inparkeren nam ie heel mijn rechterbuitenspiegel mee, om vervolgens mee te delen dat dat misschien kwam door die 3 pillen die hij om 5.00 op had. zou je echt denken Johnny. Rond 7.45 was er nog steeds geen teken van Robby, en besloten we toch maar huiswaarts te keren. Ik gaf Johnny nog het advies om even lekker te slapen in de auto, totdat Robby terug was. Aan zijn ogen te zien ging dat echter nog niet lukken. De terugreis verliep deze keer tot onze verbazing geheel vlekkeloos en we waren thuis voor we het wisten, waar iedereen voldaan zijn bedje opzocht, in de heerlijke wetenschap dat we over anderhalve maand wederom staan te springen in de Gashouder! foto's @ Morris Stockwood