Verslag van Mystery Land, 26 augustus 2006

Mysteryland 2006. Hmm, aan de ene kant heb ik waarschijnlijk de vetste afsluiter die je je als techno liefhebber kan wensen meegemaakt en de hele dag alleen maar lol getrapt, maar aan de andere kant heb ik toch een beetje ‘mixed feelings’ aan Mysteryland 2006 overgehouden. Zie hier waarom!

Voordat ik begin nog eventjes een eervolle vermelding voor het weer, en voor alle motherfuckers die schijten op weersvoorspellingen. Aangezien dit toch het grote discussiepunt was op Partyflock de afgelopen week, en sommige miereneukers vinden dat een organisatie verplicht is mooi weer te leveren bij een entreeprijs van 60 Euro, het volgende voor alle thuisblijvers: Het weer was prachtig, zo prachtig zelfs dat ik de hele dag in mijn t-shirtje heb verbracht, en de zon lekker in mijn bilspleet naar binnen heb laten schijnen. Maar goed, ik wist dan ook vooraf dat het goed zou komen. Sinds een snowboard ongelukje afgelopen maart, heeft men mijn gebroken bovenarm verbeterd met bionische implantaten die het product zijn van de laatste modernste militaire technologieën. Wie in de jaren ’80 de serie “Sixteen million dollar man” (een soort half mens, half machine superman) heeft gezien, weet wat ik bedoel. Helaas krijg je anno 2006 niet meer zoveel voor zestien miljoen dollar, waardoor ze mij in een fucking wandelende barometer hebben veranderd in plaats van een supermens. Juist ja, ik kan aan hand van de pijn in mijn arm godverdomme het weer voorspellen.

Zaterdag 26 augustus 08:15…. ring ring…. 1Roy pakt op:

1Roy: “Ja?”
MC Koning Tim B: “Tuup maaaaaan, ben je klaar?”
1Roy: “Ouw hoer, hoe laat is het?”
MC Koning Tim B: “Kwart over acht, en we hebben om half negen afgesproken”.
1Roy: “Godver@&*%$ tuup, ik heb me een uur verslapen”.

Nadat ondergetekende zoals gebruikelijk weer eens het schema flink in de kont had geneukt, kwamen we een uurtje later dan gepland op het parkeer terrein van het “oudste dancefestival van Nederland” aan. Eventjes alles installeren, geld, ticket, sigaretten, kauwgum, aansteker, gsm, raketten (wie mijn verslag van Solar 2006 heeft gelezen weet waar dat voor staat), het gebruikelijke party overlevingspakket dus. Op naar ingang Noord.

Mentaal had ik me al voorbereid op 40 minuten wachttijd bij ingang Noord, aangezien dat de tijd was die we vorig jaar nodig hadden om binnen te komen. Tot mijn grote vreugde bleek dat ID-T van haar fouten leert, waardoor er geen wachttijden waren bij ticket controle en security check. Helemaal geweldig! Bonnen en drinken halen ging ook super. WC was gratis en krap. Zo krap zelfs dat toen ik mijn ‘mini-me’ uit de tent haalde, ik een andere partyganger die tegenover mij stond te pissen in z’n oor kriebelde met mijn genotsknots. Oeps, sorry! Ook de kleine bar rechts achter de ingang was een schot in de roos, en dus waren de eerste biertjes voor de uitgedroogde reizigers van het Zuiden een feit.

De eerste 2 uurtjes zouden als oriëntatie uurtjes dienen om al het moois in de “Efteling of dance” te verkennen, waarna we om 14:00u met onze cursus “help jezelf naar de kloten” zouden beginnen. Eerste halte was de Ex Porn Star tent. Eigenlijk waren het de groovy beats van Randy G Blomstar die ons naar deze tent hadden gelokt. Een super binnenkomer want al snel stond de hele groep lekker te swingen, waardoor er nog maar 1 oriëntatie uurtje over bleef. Hulde ook aan Ex Porn Star, die de eersten in Nederland zijn die snappen dat je in een tent ook kunt decoreren. Het zag er super warm uit, waardoor je het idee had dat je in een exclusieve club stond te dansen. Echt super! Vervolgens snel het terrein verkent, waarbij je weer van allerhande leuke dingen tegenkomt. De minibar bijvoorbeeld, een bar waar alleen maar lilliputters werken. Of de vette springschans, waar 4 professionele motorcrossers de meest gewaagde stunts uitvoerden. Ik noem een vallei der verlokkingen, waar je je kunt laten masseren, je toekomst kunt laten verspellen (“Gij zult binnen niet al te lange tijd compleet waus zijn!”), je laten afzuigen voor 2 Euro (stofzuiger), een motelletje huren om effe een uurtje te krikken met je nieuwe scharrel of een uurtje de liefde te bedrijven met de liefde van je leven. Noem maar iets geks op, en je vind het op Mysteryland.

14:00u, tijd voor het muzikale gedeelte van Mysteryland 2006, tijd voor mijn persoonlijke (ex)held Mr. Yoji Biomehanika b2b met Scot Project. Daar waar ik tot 2004 elke gelegenheid. Oh wacht effe, ik moet ontiegelijk hard schijten! (6 minuten en 53 seconden later)

Zo, wat een opluchting. Waar was ik gebleven? Oh ja, ik zie het al. Daar waar ik tot 2004 elke gelegenheid benutte om Yoji in Nederland te horen draaien, daar waar ik vroeger iedereen die het niet wilde horen de kont uit hing met Yoji, daar waar ik vroeger menig dak eraf heb getrokken dankzij die kleine sushi-kannibaal, moet ik toegeven dat hij de laatste anderhalf tot 2 jaar geen indruk op mij heeft weten te maken. Dus wou ik hem nu nog eens een kans geven, de allerlaatste wel te verstaan. Omdat die Japanse inteelt rijskorrel weer eens ouderwets te laat was, was bij mij toch al een beetje spanning opgebouwd. Scot Project was al heerlijk aan ’t knallen, toen Yoji na 20 minuten had besloten om achter zijn make-up tafeltje vandaan te komen en ook eens een kijkje te komen nemen. Na 10 minuten de oosterse circus aap te hebben uitgehangen, en nog eens 5 minuten voornamelijk voor zichzelf te hebben geklapt, legde hij dan eindelijk een plaatje op. Wat Scot het afgelopen half uur had opgebouwd, wist Yoji vakkundig af te breken. Wat een bagger! Daar waar vroeger complete velden uit hun dak gingen op klassiekers als ‘Never End’ en ‘Hardstyle disco’, stond nu het hele Q-dance publiek gezellig met elkaar te kletsen. En daar waar zijn arrogantie in zijn UDC (waar ie beter tot z’n recht kwam dan bij Q-dance) harddance tijden top entertainment was, omdat hij de onbetwiste koning, nee, keizer van dat genre was, is diezelfde arrogantie tegenwoordig irritant, omdat je hem nu in het vakje vergane glorie a la DJ Jean kan stoppen. Wat een goedkope playmobil muziek, duidelijk blijven hangen in 2003. Op naar Cocoon! Johannes Heil live was wel vermakelijk, maar niet van die klasse dat ik jullie 1dag erna nog kan vertellen hoe vermakelijk precies. 1 geniaal moment was er wel in de Cocoon tent. Dat was het moment waarop ik besloot de tent een beetje te decoreren door mezelf als dodelijk slachtoffer van een misdrijf te portretteren. Redelijk vooraan, liggend met mijn gezicht op de vloer, en met behulp van Ramon gewapend met een wit krijtje waarmee hij me nauwkeurig omlijnde, en met MC koning Tim B achter de camera, hebben we de party foto van het jaar gemaakt. Al zeg ik het zelf! Ik heb hem hierboven meteen effe geplaats, voor jullie genot (En meer in m'n album). Ik moet jullie wel vertellen dat het niet geheel zonder risico is om op een dancefestival op de grond te gaan liggen. Als je langer dan 10 seconden op de grond ligt, komen opeens heel veel bezorgde mensen je oprapen en in het gezicht meppen omdat ze denken dat je ‘out’ bent gegaan.

Volgende halte, Rauw. Op naar mijn held van Mysteryland 2005, Mr. Felix da Housecat. En ja hoor, meteen het eerste muzikale hoogtepunt van de dag. Bij Felix werd gewoon lekker vettig gerockt bij het leven. Lekker luchtgitaar spelen samen met MC koning Tim B. Dit was waarvoor we gekomen waren. Felix mag naar mijn mening dan ook vaste klant worden op ML, een echte topper. Drop zoals drop smaken moet.

Na Felix was het tijd voor de volgende grootheid, Herr Sven Väth! Met zijn geheel eigen Väth sound wist ie menige voetjes van de vloer te krijgen. Toch mooi om te zien dat de echte Techno grootheden (Clarke, Väth, Hawtin, Cox, Vitalic) allen een geheel eigen sound binnen de Techno sound hebben. Een moeilijke maar daardoor extra gewaardeerde klus! Helaas wou ik ook nog effe die andere grootheid op de mainstage bewonderen, waardoor we via Roger Sanchez (te kort om te beoordelen) naar Richie Hawtin trokken. Ondanks de waarschuwing van techno specialist Chrisje dat Hawtin op Sonne, Mond, Stern in Duitsland het dak eraf blaasde, maar in Nederland meestal heel erg soft draait, waren we toch bij de Main beland. En ja hoor, Chrisje had gelijk en na 20 minuten besloten we om ons klaar te maken voor onze afsluiter, held van de dag en mega afsluiter Dave Clarke! Op tijd aangekomen zodat we voor het eerst die dag eens een complete set konden luisteren, waren we klaar voor 3 uur Dave Clarke. En ik kan het jullie vertellen, wat een knaller. Wat ik de rest van de dag een beetje gemist had, werd hier in 3 uur tijd meer dan dubbel goed gemaakt. Vanaf de eerste minuut was ik verkocht. Vanaf de eerste minuut werd er geknald, YIHAAAAAAA! Motherfuckers, dit was Mysteryland 2006! Ongegeneerd asociaal het dak eraf knallen. Ik was weer ouderwets zeiknat, zoals het hoort op een goed feestje. Ik heb gewoon 3 uur achter elkaar staan dansen, heerlijk gewoon! Dave Clarke was tempo, donker, zwart, sfeer, venijnig, scherp, saamhorigheid, uitputtend maar nooit vermoeiend, in 1 woord GEWELDIG! Helemaal vooraan was de sfeer nog specialer door de grote kuil voor het podium. Hierdoor kreeg je het idee dat je in 1 of andere underground moshpit stond, GRRRRRRRRR! En bij de laatste plaat draait Dave gewoon zijn 2 monitors richting publiek, en blaast ons allemaal nog 1 keer omver! The one and only ‘16 million dollar man’! Woehoeeeeeeee! Mysteryland 2006, een prachtig feest in z’n totaliteit, maar toch een beetje ‘mixed feelings’. Gelukkig heeft Dave Clarke mijn dag meer dan gered. Het probleem is volgens mij de omvang. Mysteryland is te groot voor 12 uurtjes festival. Naast de overvloed aan top DJ’s, is er ook nog een overvloed aan ander entertainment. Hiermee doe je als bezoeker jezelf een beetje tekort. Je wilt alles zien waardoor je heel zuinig bent met je tijd. Dit betekent dat wanneer een DJ je effe verveelt of een steekje laat vallen, je meteen naar een andere topper op een ander podium rent. Daardoor luister bijna nooit naar een hele set. Misschien heeft Yoji de set van z’n leven gedraaaid nadat ik weg was, misschien hebben Väth of Hawtin wereld sets laten horen nadat ik naar de volgende topper was vertrokken, misschien was dat ‘afzuigen’ in de vallei der verlokkingen toch meer dan een stofzuiger. Ik zal er nooit achter komen, aangezien ik geen tijd had.

Conclusie: “Act death to get attention, and use your time well!”

P.S. 1 minpuntje qua organisatie. Als je als ‘oudste dancefestival van Nederland’ anno 2006 nog altijd geen fucking oplossing hebt voor de uitstroom van het verkeer na afloop, dan moet je je gaan afvragen of je die slogan in de toekomst nog wilt gebruiken. Wij hebben van 23:20u tot 01:00u op de parkeerplaats vast gestaan op dezelfde plaats, voordat er eindelijk beweging kwam in de colonne auto’s en wij het terrein konden verlaten. Gelukkig hadden we nog 2 raketten, hehehe.