In het station kocht ik een wel heel speciaal kaartje. Het noemde “priviledge and wealth by imangine-ERROR”
Ik had er zelf nog niet van gehoord, maar het klonk wel geil dus . Het kwam erop neer dat je met dit kaartje je treinrit kon laten glijden op de golven van positieve energie en verbeeldingskracht. Resultaat is dat een littekenloze MILF met goed gevulde decoletee haar waren mooi uitstalde op de plaats voor mij, dat de relatief ondrukke wagons geurden naar Zwitsalpoeder en dat er een documentaire over verschillende sCumbehandelingen op een holgrafisch scherm werd geprojecteerd.Een aangename reis was het. Afgestapt zijnde in Schiphol werd de eerste handlanger ontmoet en stelden we strategische determinatieplannen op voor het sCum in sCumworld. Hij nam de loktechnieken voor zijn rekening en ik de exterminate technieken voor de mijne. Het zag er vrij goed uit en om 21u werd het eerste luchtmonster genomen in Zaandam. Helaas nog geen sporen van enige scrumactiviteit.
Onze toverhakkûhvlinder Angela was de gastvrouw van de avond en ze deed haar werk zeer goed. Haar moeder was voor de gelegenheid meegekomen, want elke vrouw is wel te vinden voor wat mysterieus onaardse sCum. Ze mocht dan ook terecht trots zijn op haar professionele hakkûh-lerares/dochter. Om het helemaal compleet te maken daar bij de ingang verscheen daar uit het niets het ijselijk gabberinnetjes duo kwam met authentieke oranje en clubkuttenbloed gekleurde Ausbroek
. Na nog wat bijkletsen gingen we als eersten naar binnen. Het sCum was ons echter al voorgeweest; de 100 gratis cd’s waren brutaly infected with the absolute destructive sCum. Geen gratis cd dus, maar wel een fouliage om U tegen te zeggen. Blijkbaar heeft mijn gekke vage kikker het de laatste tijd nogal bont gemaakt, want die grondige fouillages worden langzamerhand meer regel dan uitzondering.Anyway al vrij snel ging ik na of ik “het” nog kon. Toen D-passion aan het einde van de set het eerste sCum van de avond uitzette kon er niet langer meer worden gewacht op de onderzoeksresultaten. The hostile takeover was here, so it was time for some standard & experimental freestyle action. De volgelingen voelden zich echter nog niet helemaal zeker, zij hadden wat tijd nodig om hun quarantaine freespace tot een soepele gel sphere om te zetten.
Nadat de eerste magiërs zich hadden aangediend bij de informatiebalie werd de temperatuur gestadig opgedreven. Het go-signaal werd dan ook pas om middernacht gegeven. En van dan af aan kwam alles in een stroomversnelling. De eerste slachtoffers vielen en het leek erop dat we dat sCum hadden onderschat. Je had 4 hoofdtypes, maar hun vermenigvuldigingsfactor en hun bewegelijkheid was danig hoog dat we dan ook vlug een tandje bijzetten.
Het Dutch sCum had een grote aanhang sCumverdelgers en het Getalenteerde sCum was nog in embryofase, dus begaven we ons naar het French sCum. Deze twisted mtf’er speekt immers die bekakte pistaal, dus na de nodige informatiemeeting werden algauw de eerste troepen ingezet. Het ging er al meteen hard aan toe en het zag er goed uit; we zouden volledig naar de klote huiskeren, maar dit met het gevoel van overwinning.
Om echter volledige zeker te zijn werd ik gedelocaliseerd naar het Psychotische sCum. Daar konden we onze volledige krachten tentoonstellen. Without mercy stampten we Psychotische sCum de grond in en hun resten schopten we naar voren, recht op de brandende toortsen naast de dj-boot. Rheeza had haar met scheermessen vaardige sCum mee en de vrouwen wisten hier wel raad mee. Bij Drokz was het hetzelfde en bij Vago ERROR Mr Vageman ging het er genadeloos aan toe. Ieder van ons had zijn eigen technieken en we zetten ze elk strategisch in. De sCum-afvoer was hier echter zo hoog dat de temperatuurmeter van de exterminatieoven hier algauw in het rood ging. Tijd dus om weer wat Franse ambassadeur te spelen.
Helaas heb ik het echter zo druk gehad met sCum-verdelging en vergaderen met afgezanten van de lijpe en onverzadigbare sCum-verdelingscrew, dat de naamplaatjes niet meer konden worden verzameld. Als we echter naar de bloedkleuren keken, dan valt op dat bij de French sCum wel heel wat smerig sCum is verdelgd, maar dat de diversiteit ervan aan de lage kant lag. :0 (Ik weet echter dat Tieum een zeer sluwe mtf’er speelde en zijn meest goor en krachtige sCum op ons losliet. Dat was me dan ook een heel spectaculaire slachtpartij. En ja, dat was met z’n allen met trotse hardcore blik genieten van onze gloriemomenten.)
In korte pauzes werden meetings gehouden met afgevaardigden van andere mobiele sCumverdelgers en daar zat flink wat potentieel bij. De sfeer onderling was goed en op zowat elk terrein werd er lustig en met een big vago smile op los verdelgd. Een echte veldheer blijft bij zijn infanterie en laat deze niet aan haar lot over. I took this job seriously.
Of ik het er beter of slechter had aangebracht op de veldslag van de Dutch sCum is me niet bekend, daar voor deze hoogbevaagde crisissituatie mijn toewijzing op Psychopathic & French sCum viel.
De meeste troepen rapporteerden ook vol trots dat ze geen nood hadden aan versterking. De slagvelden vereisten in tegenstelling tot bij BKJN geen overbemanning. Zo was iedereen verzekerd van zijn/haar promotiekansen en was er minder frustratie onder de sCumverdelgers. Geruchten deden echter de ronde dat er een grimmig sfeer heerste bij sommige delen van de veldslagen, maar officieel is dit niet bevestigd.
De laatste sCum werd de kiem ingesmoord om 6u en dan ging het in hoge vaart richting Zug. Onderweg werden nog wat gefrustreerde miskleuns gelaten voor wat ze waren, werden er nog enkele onderscheidingen toegekend aan sCum-verdelgers die hun promotiestrepen met grote eer hadden verdiend en werd er nog kennis gemaakt met een Australische sCum-verdelger. De interessante culturele uitwisseling werd echter abrupt onderbroken toen een bekende met hOI-shirt onderscheiden hardcore mtf’er het aan de stok kreeg met der Politzei. Deze had de dag ervoor een retourtje gekocht op het station, maar er werd hem een enkeltje gegeven. Dat merkte hij pas op toen de conducteurs hem hierop wezen. Naar zijn zeggen zou een retroutje evenveel kosten als een enkeltje en zou hun gesufkut hem dan ook niet minder kunnen deren dan een naald in zijn geile undergrounds.
In flitstijd kwamen 5-6 politieagenten met deze gozer pak me dan als je kan spelen op de sporen. Het spelletje kon ik niet appreciëren.
Onze sceneleden moeten worden beschermd. Het karakter van onze leden is niet langer enkel gabber en dat was dan ook duidelijk merkbaar. Mijn oproeping tot collectief verweer tegen dit nutteloos en totaal opgeblazen machtsvertoon, kreeg geen uitvoering. Iedereen bleef staan waar ie stond en alhoewel iedereen het ‘erg’ vond, konden ze niks anders dan met een droevige en onbereidwillige blik voor zich blijven uitstaren. Onze scene is echt wel hardcore NOT! Buitenlander met lange haren en gehuld in korte broek of niet, ik kon dit niet aanzien. Diplomatiek trachte ik een boodschap naar hen over te brengen vanop de andere kant van het spoor, terwijl iedereen mooi stil stond te wezen
Maar de politieagenten waren niet over de brug te krijgen. Ze waren niet te vinden voor een teken van goede wil en het tonen van menselijkheid door deze actieve feestganger te laten gaan. Dit met benefit voor hen dat ze een statement konden uitdragen dat de situatie eigenlijk fout was, maar dat ze bereid waren om deze belachelijke situatie te verlaten om zo onze politieachting niet nog meer te verliezen.Wie precies fout zat hangt af of een retourtje al dan niet evenveel kost als een enkeltje. Maar voor mij zette deze situatie meer een domper vlgs het feit dat niemand bereid was om voor een ‘soortgenoot’ op te komen. Van de mss 150 mensen, was ik diegene die mijn nek uitstak en hierbij zelf bijna werd gearesteerd.
sCumworld heeft zo voor mij een wrange nasmaak.
Deze trachte ik door te spoelen in een van mijn geniale out of the box activiteiten. De saaie treinreis zou worden opgevuld met een driery wiery en een zwarte te bevragen waar ze aandachten bij het horen van “gabber”.
Wat een dolle spreekpartij was me dat zeg. De zwarte zag het nut niet in om op mijn vraag te antwoorden, maar met de driery wiery had ik echter wel een verrijkend en geamuseerd gesprek. En zo eindigt de laatste rapportering van de avonturen van Kauwgomwater.
