Verslag van Sensation, 8 juli 2006

Oke, ik zie nog geen andere verslagen, dus zal ik maar beginnen.

Voorop gesteld dat ik niet teveel in zal gaan op de platenkeuze (ik ken nu eenmaal de meeste platen niet. )

Het was voor mij de eerste keer Sensation. Na al die jaren zoveel gehoord en gezien te hebben moest het dit jaar wel gebeuren. Samen met Inge afgereisd naar de Arena.

Rond kwart voor 12 binnengekomen (geen wachtrijen!) en eerst een blik geworpen op de enorme arena. Toch is dat een magistraal gezicht!

Oke, snel de laatste 15 minuten van Kai Tracid gehoord. Tja, niet mijn ding. Geen hardstyle maar meer hardtrance. Ook het volume stond nog behoorlijk laag, waardoor duidelijk werd dat er over de hele nacht goed opgebouwd moest gaan worden.

Toen om middernacht The Prophet begon was ik al bang voor een rustige set. En ja hoor, hij kwam bijna niet boven de 135 bpm volgens mij.
Zelfs bij het gastoptreden van Deepack (heel gaaf!) bleef de pitch van 'Stampuh' op -2 staan.

Maar toen moest de grootste ramp van de avond nog komen. Ik heb ID-T jarenlang erg sterk gevonden, maar wat er vannacht werd voorgeschoten sloeg echt alles! Het optreden van Rob Gee. Ik als 38 jarige heb de glorietijd van Rob nog meegemaakt, en was dan ook enorm benieuwd wat hij zou gaan brengen.

Wat schetst onze verbazing? Staan op het podium een drumstel, gitaristen, en kregen we een hardrock-optreden voorgeschoteld!

En na 1 nummer stond de Arena op springen! Een groot fluitconcert was het bedankje aan Rob voor z'n 'nummer'. Maar het bleef niet bij 1 nummer. Na het tweede nummer was het fluitconcert nog harder en ging het eerste bier al richting Rob.

Inge en ik hadden ondertussen plaatsgenomen op de tribune en konden precies aanschouwen wat er gebeurde.

Terwijl ik ondertussen werd aangesproken door een fransman die ZEER gebrekking engels sprak, werd ik ineens aangesproken door Inge die zei:"Moet je nou eens op het podium kijken! "
Daar was opeens een vechtpartij aan de gang tussen Rob en. tja, was het nou iemand uit het publiek? Of was het de gitarist?

Al met al was de agressie in de Arena heel goed te voelen, en waren wij blij dat we op de tribune zaten.

Hoe kan ID&T, zo'n ervaren organisatie, zoiets belachelijks als een hardrock-optreden op de line-up zetten? Welke halve zool heeft dat bedacht?

Het optreden werd daarop direct afgebroken en werd de megamix maar meteen ingestart. Ook de megamix vond ik minder dan vorige jaren. Er zaten natuurlijk wel klappers in, maar minder dan anders voor mijn gevoel. Jammer dat ook hier 'Stampuh! in was gezet. Daarna kwam Dark Raver. Die deed z'n ding waar hij gewoon goed in is! Alhoewel ik het gevoel had dat hij zich extra moest bewijzen door alle gebeurtenissen van eerder die avond. Na Steve viel me ineens op dat de intro's waren weggehaald. Geen Dreamcatcher die 5 minuten lang net doet alsof hij in het hoofd van een bezoeker kan kijken. nee, direct de volgende d.j. (dit MOEST met Rob Gee te maken hebben? )

De kwam de man waar ik op gewacht had; Zany! Tjonge, wat knalde hij er op los! Ik zei het al in m'n inleiding; geen titels. sorry. Maar het beukte heerlijk!

Tijdens de set van Steve en van Zany was er trouwens een vreselijk irritante MC die het presteerde om (te zacht) door zoveel mooie stukken van platen te lullen dat ik er gek van werd. Wanneer leren deze jongens nou eens dat de muziek het belangrijkste is in een set, en dat je als MC een goede aanvulling moet zijn. En vooral niet (teveel) op de voorgrond te willen treden. Deze jongen had het echt niet begrepen. Na Zany was het tijd voor Technoboy, voor mij de verassing van de avond! Hier was een andere mc die het wel had begrepen! Op de juiste momenten lullen waar het nodig is en het publiek bespelen. Het lukte fantastisch!

Na Zany was de afsluiting Catscan, wederom zonder intro. Hij begon zeer rustig en bracht het tempo een stuk terug. Gewaagd hoor, om zo een set te beginnen! Maar hij bouwde z'n set keurig op en na 4 tracks zat hij ook op 'beuksnelheid'.
Tijdens Catscan besloten we naar huis te gaan, want we hadden nog een rit naar Den Haag en Vlaardingen te gaan.

Conclusie: Een mooi feest om mee te maken (decor was schitterend) maar ik twijfel of ik ooit nog een keer naar Sensation zal gaan.