Verslag van Awakenings, 1 juli 2006

zaterdag 1 juli 2006

10:30 - 00:00

Spaarnwoude
1 juli stond al geruime tijd met dikgedrukte letters in de agenda geschreven. Het was namelijk de dag van Awakenings!

Vorig jaar heb ik voor het eerst persoonlijk kennis gemaakt met dit festival (met dan k aan 3FM) en dit jaar had ik al vroeg besloten dat ik er weer na toe wilde. Dus kaartje gekocht en contacten gelegd om met een leuke groep af te reizen naar Spaarnwoude.

De aankomst was even vertrouwd als goed geregeld. De doorstroming was snel en voor we het wisten stonden we op het festivalterrein. In tegenstelling tot het vorige jaar was er 1 ding veranderd en dat was het weer. Ideaal festivalweer, 28 a 30 graden dus een lekker kleurtje zat er wel in vandaag. Voor er echt los kon worden gegaan moest er wel eerst een flinke hindernis worden overwonnen en dat was het halen van munten. Dit was het enige minpuntje van de hele dag. De rijen waren namelijk lang.

Maar goed, munten gehaald en het was tijd om de line-up er eens bij te pakken en het terrein te gaan verkennen. Op de weide was net Richie Hawtin begonnen en hij sloot proachtig aan bij het weer. De minimale sound van deze man maakte het dat mensen heerlijk op de grond zaten, rustig aan het dansen waren of gewoon lekker aan het ouwehoeren. Prima sfeer, prima weer, prima muziek. In de 1e tent was Umek bezig met een heerlijk funky setje. Goede opbouw voor het latere geweld wat zich zou aandienen in deze tent. Tent 2 werd bezet door Loktibrada & Rumenige dit duo kon ons geruime tijd vasthouden met een stevige set die goed klonk. Het geluid was trouwens overal goed! We hebben genoten van deze set maar besloten toch even de buitenlucht op te zoeken waar inmiddels Ricardo Villalobos was begonnen. Voor mijn gevoel had deze man beter voor Hawtin geprogrammeerd kunnen worden want nam het gas nog iets terug. Gelukkig stond na Villalobos Paul Kalkbrenner geprogrammeerd. Een paar tracks van deze man ken ik van het compilatiealbum van James Holden en ook live kon deze man mij goed overtuigen.

Ondertussen moest natuurlijk ook aan de inwendige mens gedacht worden en alles wa prima geregeld. Je werd vlot geholpen bij de diverse drank- en eettentjes en het aanbod was perfect. Vooral de pannenkoeken waren heerlijk en ik heb ook geen gebrek aan vocht gehad. De organisatie was goed voorbereid op het warme weer.

Na een hapje snel naar Miss Djax. Wat een geweld. Een perfect optreden wat werd afgesloten met hulp van MC RUSH. Je moet wat over hebben voor je collega DJ’s. RUSH mocht het zelf overnemen en begon volgens mij met Francois K Remix van Talk gevolgd door New Order met Blue Monday. De hele tent stond op zijn kop. Daarna ging het tempo snel omhoog.

Wij zochten de weide weer op alwaar Bart Skils zijn laatste platen op de decks legde en Alexander Kowalski het stokje overnam. Heerlijk funky set waarbij de remix van Destiny’s Child een absoluut hoogtepunt was. De stemming zat er goed in, lachende mensen, vriendelijk en allemaal enthousiast. Zo hoort het!

Adam Beyer had de eer om het festival te mogen afsluiten en deed dat wat mij betreft op een perfecte manier. Van vorig jaar wist ik nog dat de aankleding bij de afsluiting perfect is maar dit jaar was alles nog overtroffen. Ook de set van Beyer die van Duitse techno in de stijl van Thomas Schumacher naar heerlijk funky techno ging sloot hier perfect op aan. Het moment dat de lasers aangingen was overweldigend en het vuurwerk was super.

Kortom, een kickend feest onder perfecte omstandigheden op een superlocatie waarbij ook de DJ’s snapte waar het om ging. Ik heb nog heel veel gemist maar eerlijk gezegd ben ik dit keer echt voor het feest en de sfeer gegaan (ik lijk wel een Sensationbezoeker). Volgend jaar ben ik zeker weer van de partij!