Verslag van Love family park, 2 juli 2006

Love Family Park



Allejezus.

T’meemaken van het paradijs en de hel op 1 dag.
LFP stond al een tijdje op mijn lijst van feesten waar ik geweest moet zijn. Veel goeie verhalen had ik opgevangen en de foto’s waren ook zeker om van te watertanden, dessalnietemin wist ik niet wat me te wachtten stond.

Ik werd zaterdagmorgen wakker met een lichtelijke kater van een gezellig zuipavondje de dag ervoor. Het was nog niet zeker of we zouden gaan, en ik twijfelde zelf ook, want met dit weer 4 uur in de auto zitten, met dat katertje plus daarbij opgerekend dat we pas 12 uur vertrekken zouden en d’r dus minimaal 4 uur pas zouden zijn, tsja dat is geen superfijn vooruitzicht . Denkend aan de mensen die AWFS met after waren geweest en zonder slaap in de bus zaten naar LFP, kreeg ik weer zin en de kriebels. 12 uur kwam m’n vervoer voor en we zette koers naar Hanau. We bliezen constant 180 km per uur met uitschietertjes tot 220, dus het ging redelijk vlug en arriveerde rond half 4 in de buurt van het festivalterrein. We hadden de auto aan de overkant van het water gezet, dat leek ons het slimste. T’bleek dat we niet over de brug mochten lopen dus we moesten een brug verder lopen, dit alles kostte ons een uur, niet erg fijn in de brandende zon gheghe. Aangekomen bij het festivalterrein, bleek het groter dan verwacht en keken we onze ogen uit. De mensen keken me wat raar aan, bodyboard mee en mijn op Sonne Mond Sterne verkregen ridderpak aan8), dit zorgde weer voor wat mooie vage Duits/Nederlandse gesprekken. Bij binnenkomst stond een kleine stage met ik schat een man of 1500 ervoor waar de lekkere Duitse minimalklankjes ons al om de oren vlogen. aaiiiii DAT hadden we net even nodig. YES!

Verder lopend kwam ik aan bij de main. fuck wat was die bruut!. Stel je de brug voor bij FYM dan 2 x zo hoog en 10 x zo breed, die aangekleed is van onder tot boven, met daarvoor een superdik podium met meester väth erop .

De eerste 300 meter ervoor was bezaaid met dansende mensen, en daarachter strekte zich nog een kilometer lang grasveld uit vol met chillende mensen met kleine tentjes en dergelijke. We liepen om de main heen onder de brug door en kwamen bij de laatste stage, hier stonden zo’n 3000 man schat ik, Karotte draaide hier als ik me niet vergis en later Hawtin vs. Villalobos. We kwamen met het kwartier meer bekenden tegen en uiteindelijk kwamen we terecht midvoor bij de main waar de gezelligste/gekste/tofste Nederlanders zich bevonden! T’blijft altijd heerlijk om elkaar allemaal weer te zien en dat 500 kilometer uit Nederland, k’blijf het speciaal vinden. Het bier werd goed genuttigd en we maakten ons op voor Anthony Rother. Het was de 3e keer in 5 weken dat ik hem zag, maar alsnog zijn we vooraan even flink uit ons dakkie gegaan en leerde we de Duitsers hoe ze losgaan in Nederland….SPRINGUHH! geweeeldig! T’enige mindere was het feit dat het 35 graden was ….ik was zo bezweet als een zeehond, en die 3 doodgeslagen Duitse bieries deden me ook niet veel goeds in die warmte. Ik besloot met 3 andere helden het water op te zoeken, en dat deed goed. met het bodyboardje lekker peddelen en afkoelen. Jammer genoeg werden we door de polizei gesommeerd het water te verlaten.

De uren erna verstreek de dag in hoogtepunten. Koning väth draaide de sterren van de hemel, de ene klapper naar de andere klapper! YES! Maar wat zag mijn oog….er waren wat Nederlanders op het podium gesneaked en stonden bruut los te gaan naast onze Sven! Daar moest ik ook staan, dus een mooie smoes later keek ik uit over alle mensen richting de zon en gingen we goed los met z’n allen….fenomenaal! De temperatuur daalde zo rond een uur of 9 en we maakten ons op voor het laatste ruime uur. Steeds duidelijker werd dat ze flink wat hadden geïnvesteerd in licht, want naarmate de avond vorderde kregen we lichtshow na show, dat in combinatie met de ondergaande zon…aiiaiaiaia na een tijdje werden er sterretjes het publiek ingegooid en uitgedeeld, wat weer een te mooi schouwspel gaf.



En als je dan alles denkt te hebben gehad, roept Sven een kwartier voor tijd even om of we allemaal even om wilden kijken. We werden getrakteerd op een ware vuurwerkshow, die steeds maar mooier werd. Eenieder keek knuffelend met een ander naar het vuurwerk terwijl Sven de meest spacende en lekkerste afsluitnummers achter ons erin knalde die je maar voor stellen kan…



.de liefde kon niet groter op dat moment, en k´besefte dat ik op een van de beste 1 daagse festivals stond waar ik ooit geweest ben (en dat zijn d’r best wat!). Toen het vuurwerk afgelopen was ging iedereen nog eenmaal 2 nummertjes keihard uit zijn dak om de laatste energie uit zijn of haar benen te rammen, die laatste restjes zorgen voor dat extra vermoeide voldane gevoel op de terugweg!

Ok. Tot hier was het paradijs………nu over naar de hel.



Teruggelopen (weer een uur) en aangekomen bij de auto, komen we erachter dat we erg weinig benzine hadden. Gelukkig vonden we, terwijl de laatste druppel benzine de motor ingleed, een 24 uur tankstation. Ik haalde wat flesjes Becks voor de terugweg. Een andere jongen uit onze auto wilde pinnen maar zijn pas werkte hier niet. Occie vind puur toevallig een creditcard tussen het snoep (hoe verzin je het?) en geeft die lachend aan die andere jongen en zegt “anders betaal je toch gewoon met deze? gheghe”. Die aangeschoten maat van ons doet het ondenkbare, hij geeft die creditcard aan die gozer achter de toonbank en zet een vervalst krabbeltje. Ik stond toen dit alles gebeurde, mijn blaas te legen tegen de zijkant van het tankstation. Hij komt naar buiten en verteld me stoerlachend het verhaal. Ik wijs hem erop dat dat nagechecked word, het een misdrijf is en ze Jeffrey (onze bob) zijn kenteken op camera hebben en hem daarvoor van z’n bed zullen halen. Hij doorziet wat hij geflikt heeft en komt op het idee het terug te brengen en het uit te leggen. Binnen 2 minuten zaten we met zijn 4-en op de grond omringt door 3 polizei wagens. Het domste komt nog. Die vriend van ons die dat gedaan had, rent weg en is vanaf dan voortvluchtig. De politie doorzoekt grondig de auto, en vind uiteindelijk bij Occie en geringe hoeveelheid chemische vitamientjes8)! Occie werd meegenomen en wij mochtten erachteraan rijden met onze slaperige hoofden. Na een uur wachtten voor het ene bureau, werden we gesommeerd achter de polizei auto aan te rijden want ze moesten Occie’s vingerafdrukken nemen en foto’s maken . Dit nam wederom een ruim uur in beslag, het was inmiddels 3 uur s’nachts. Daan (een andere medepassagier) moest 8 uur op zijn werk zijn, de chauf werd met de minuut grimmiger en slaperiger, en dat alles 500 km van huis en met in ons achterhoofd dat Martijn (onze creditcardfraudeur) half waus zonder telefoon of portomonnee zielsalleen rondliep in Hanau met de polizei op zijn hielen8). We besloten te gaan vragen wat de bedoeling was, want we trokken het niet meer. Martijn bleek terecht te zijn, en werd samen met Occie ondervraagd, wat nog wel even kon duren! We wilden sowieso wachtten op Occie, dus besloten een hotelletje een straat verder te gebruiken als slaapplek. Daar dronken Daan en ik die laatste pilsjes op en lieten we alles even bezinken. Na een broodnodige nachtrust werden we gebeld door Occie. De beelden van het tankstation waren bekeken, en raar maar waar, Martijn kwam met de schrik vrij met een waarschuwing en een nare ervaring rijker. Occie daarintegen ging voor dat beetje M nog een boete krijgen. Beide waren opgelucht weg te zijn van die irritante, niet Engels willen sprekende, rotduitsers. We sprongen met z’n allen in de auto en hebben een welverdiend ontbijtje genuttigd langs de snelweg en ons 5 uur lang verbaasd over wat we in godsnaam nu weer hebben meegemaakt .

Slotconclusie:
Aanrader: Ben je techno en festivalfanaat en niet naar LFP geweest dit jaar, wees niet zo dom er volgend weer niet bij te zijn omdat je zonodig naar AWFS moest de dag ervoor, maar ga naar Hanau en geniet!
Waarschuwing: Raap niet met je foute hoofd een gevonden pas op en probeer daarmee te betalen, en ren al zeker niet weg als je genaait bent . En als je naast alcohol nog iets extra’s nuttigd, maak het dan op, of gooi het weg, want je weet nooit waar je nog beland

Alle bekenden bedankt, ben erg benieuwd naar de foto’s, volgend jaar opzekers weer aanwezig, en nu op naar SMS, Blauer See en Green en Blue!