Verslag van Nature challenge, 10 juni 2006

Ik had al lange tijd het nieuws gevolgd rondom de spectaculaire gebeurtenis die zou plaatsvinden afgelopen zaterdag. Vol verwachting stapte ik met een paar vrienden in de auto om te vertrekken naar Rotterdam. Gelukkig ging de reis voorspoedig en stonden wij rond 21:30 geparkeerd en wel. Overal zag ik groepen met mensen richting zich richting de Erasmusbrug begeven en ik volgde ze op de voet. Al van ver was te zien dat ik niet alleen op de hoogte was van wat zou gaan gebeuren. Heel de Erasmusbrug was afgeladen vol. Maar aangezien ik verwachte dat daar geen geluidinstallaties zouden staan begaf ik me naar de kade rechts onder de brug. Daar was het al lekker druk en ik zag ook dat de horeca er lucht van had gekregen. Overal waren kraampjes met eten en drinken te zien.

Aangekomen bij de kade keek ik eens rustig om mij heen en het zag er allemaal goed uit. Om de 10 meter een stellade met 3 boxen en een hoop lichtinstallaties. De muziek stond nog zacht en was even bang dat het huidige volume de trend van de avond zou zijn. Maar niets bleek minder waar te zijn. Geleidelijk ging de muziek wat harder en de mensen rondom mij keken steeds vrolijker. Iedereen stond zich uit te rekken om te zoeken naar de ponton die was beloofd. Het werd alsmaar donkerder en eigenlijk later dan verwacht zag ik opeens een gigantisch lichtwerk aan komen varen. Wat een geweldige boot was ervan gemaakt! Na wat heen en weer gedraai van de boot lag hij daar. Recht voor mijn neus! Hoe kon het beter.

De muziek ging hard en Tiesto zette de eerste track van CD2 van zijn laatste mixcompilatie, In Search of Sunrise 5 op. Wat toen gebeurde geeft mij elke keer nog kippenvel als ik eraan terugdenk. De lampen gingen op scherp en op het KPN, naar mijn mening dan, en tevens op de ponton werden beelden getoond van de overleden zeiler, Hans Horrevoets. Hoe mooi en sentimenteel kan de combinatie zijn van leven en dood, leven als ik denk aan het intro van LAX en dood als ik denk aan die man.

Ook de rest van de set van Tiesto was super. Hij draaide een lekkere set toegankelijk voor een breed publiek en dat was ook te merken. Veel mensen stonden te dansen en keken met blije gezichten naar al het spektakel om zich heen. Want spektakel was er genoeg. Veel verlichte gebouwen, projectie op het KPN gebouw, de ontzettend mooi opgetuigde ponton, het vuurwerk van de daken van de rondom aanwezige gebouwen, het vuurwerk van de ponton, de verlichte Erasmusbrug, de lasers van gebouwen rondom, het schip met de vuurpotten, etc. etc.

Mijn conclusie is dat Rotterdam er weer een geweldig spektakel van heeft gemaakt. Alles zag er goed verzorgd uit en zelfs de muziek stond hard voor een dergelijke omgeving. Er was veel politie en beveiliging op de been wat ervoor zorgde dat er naar mijn mening geen rare dingen zijn gebeurd. Verder geen onnodige parkeerbonnen uitgedeeld, want wij waren vlakbij het centrum geparkeerd maar hadden allemaal geen geladen chipknip, wat belangrijk schijnt te zijn in Rotterdam. Heel de avond was geweldig en ik ben verbaasd dat dit allemaal kan in een stad. Maar dat hoort bij Rotterdam als ik denk aan de Dance Parade, RedBull Airraces, etc.

Memoraal moment van de avond is toch de beelden van de zeiler Hans Horrevoets. Goed dat daar aan gedacht werd.

Tiesto en Rotterdam bedankt!