Verslag van 3 years AStA, 25 mei 2006

A State of Trance 250, Asta te Den Haag

Het is 25 mei, 18:15 en op mijn msn klopt Fred aan. ehmmmm toch maar gaan? Yep, dat lijkt me een geweldig idee. Gewiekt, geschoren, geparfumeerd en opgewekt spring ik tegen 19:45 bij Fred in de auto en we rijden richting Den Haag. De lange rit verloopt voorspoedig en opgewarmd door de heerlijke trancemuziek die uit de grote box van Fred zijn auto klinkt, betreden we een voormalig bioscoopzaaltje met eigenlijk erg weinig sfeer en uitstraling. Maar de beats en de klanken spreken direkt aan. M.I.K.E. is in control of the music. Ietwat techy, ietwat trancy en gewoon heerlijk om te luisteren en je lichaam op te bewegen. Na een uurtje neem er een DJ plaats die oogt als de "Bad Guy" uit een trage Britse detective serie. Hij draait zijn plaatjes aan elkaar met een lui hangende sigaret uit zijn mond en doet verder niets anders dan beatmatchen en vragen of het publiek hun handjes in de lucht wil doen. Uiteraard doen we dit. Toch stoort me deze arrogante houding niet, voorbode dat deze avond me niets zal storen. De Britse tranceplaatjes vliegen een uur lang om mijn oren en iets voor twaalfen klinkt er een opgelucht gejuich uit het publiek. de stichter des ASOT's, de tranceheld van het moment, de altijd vrolijke Armin betreedt het arena. Om twaalf uur neemt hij het over van John en dat is het begin van twee uurtjes lang heerlijke trancemuziek. Ik hoor lekker veel bekende plaatjes voorbij komen, Arisen, White Sand, Love you more, Control Feak, Communication & many more. Helemaal genieten doe ik als de Markus Schulz remix voorbij komt van Your Loving Arms, wat is dat toch een geweldige plaat, hoorde m voor het eerst in de HMH met Armadanight, echt een topper. Eén na laatste nummer komt Sky Falls Down nog even langs en val daardoor even stil, even ver weg in gedachten. de overgang naar Divine maakt me weer wakker en ik zie aan alle bewegingen dat dit setje aan het eind is. Armin klimt uit zijn booth en zwaait vrolijk en dankbaar naar zijn toehoorders. Ik weet zeker dat deze dankbaarheid en vrolijkheid even dankbaar, vrolijk en oprecht beantwoord is. Supersetje Armin, ik heb genoten, dank is groot.

Vanaf twee uur staat Rank 1 te draaien, wel leuk en soms heerlijk stevig, maar geen toppers. Als Marcel Woods langskomt leef ik nog wel een beetje op, maar het boeit me in aardige mate, niet in grote mate. Menno de Jong, ooit een setje van ge-dld, daar had ik niet al te hoge verwachtingen van, en het begin van zijn setje voldeed ook aan de niet-hoge verwachtingen. Maar naar mate de set vorderde begon het genieten errug toe te slaan en de ene lekkere plaat na de andere lekkere plaat kwam voorbij. Een aantal tracks, die ik een setje op een feest nog nooit gehoord had, althans niet bewust, kwamen voorbij: Sunrise @ Palamos, Far From Over en Mary Go Wild. De mokerslagen van Language kloppen nu nog na tussen mijn oren. Laatste 2 platen waren onverwacht maar super. Southern Sun doet het voor mij altijd op zijn avond/nacht en afsluiten met Honey - Billy Ray Martin, ik ben dan al onderweg naar de uitgang, doet mij bedenken om de zaal te verlaten en ik loop toch maar terug naar de dansvloer. Ook Menno bedankt voor dit heerlijk setje en ik hoop je nog vaak een keer te horen draaien.

Al met al een heerlijke avond. Nog enkele bekenden gezien. Bloesem, leuk je weer gezien te hebben en tot volgende week. En Funky Fool bedankt voor je gezelschap, de pepermunten en de lift.