een Rushtig avondje.
Oeisj dat was weer behoorlijk vette shit in de Graansilo (a.k.a. Now&Wow) deze keer! Vooral de set van Rush liet erg weinig te wensen over. Snoei en snoei-hard, maar mét diepgang. En door het geluid in de Graansilo komt Rush veel beter uit de verf. Hij gebruikt veel platen met een zeer strakke enkele bass, en deze komen naar mijn mening beter tot hun recht bij de akoestiek van de Graansilo, dan bij die van de Westergas.
Laat ik het zo stellen: Kne'deep hoort in de Silo, zoals Drumcode in de Gas hoort. Die dubbele bassline van Drumcode is precies geschikt voor de rondechoënde akoestiek zoals je die alleen in de Gas kent.
Maar goed, terug naar Rush: Tussen de briljante schranz (of zoals ie zelf zegt: I'm energy. puuure energy!) door lastte hij af en toe een kleine periode van rust in. even weer terug naar nul, om op te kunnen bouwen en die bass er daarna nóg bruter in te laten knallen. En weer terug. bam. en weer terug. BAM. etc. Heerlijk gewoon. Heb dan ook geen moment stil gestaan bij deze onwijs vette set, en kon naar mijn gevoel zefs niet hoog en snel genoeg springen. Chapeau, Rush! Die momenten van rust ontbraken in de set van Kvitta, die erna kwam. Hoewel ik van de eerste helft van Kvitta's set zeker heb genoten, vond ik dat het KEDENGKEDENGKEDENG toch iets té lang aanhield. Bij Spark was de diepgang naar mijn mening helemaal in geen velden of wegen meer te bekennen, maar werden nog slechts de laatste resterende hersencellen van de arme luisteraartjes tot op de bodem uitgewrongen. Geen opbouw of dergelijken maar gewoon blik op oneindig en gaan!
Ik heb me toen maar snel naar de funky zaal begeven, voor ik eeuwig in deze state of mind zou blijven. En zowaar: een herstart! Even een paar tandjes terugschakelen, zodat we weer konden genieten van opbouw, trucjes en meer van die lekkere funky shit. En dan ben je ook weer opnieuw dankbaar voor elke bass-laag die de DJ toevoegt. Dus daar lekker tot het bittere einde staan swingen. Hoewel de Gas heilige grond voor mij blijft, moet ik zeggen dat ik dat toch wel een groot voordeel van de Graansilo vind: meerdere zalen. Bevalt de muziek eventjes niet in de ene zaal, dan swing je gewoon richting één van de andere zalen. Zo blijf je gewoon lekker heel de avond dansen, zonder een moment in te kakken.
Jammer alleen dat ik de set van Kabale und Liebe (Liron) niet meer heb bijgewoond. Als trouwe Bredase Lektrik-fan had ik wel even een kijkje willen gaan nemen, maar was zo druk bezig met Rush en later Kvitta dat ik de tijd vergat. Maar wellicht dat de lezers die hem wel gehoord hebben even een opmerking kunnen plaatsen over wat ze van hem vonden (hint).
Rocco wederom bedankt en tot festival! foto's @ Morris Stockwood
p.s. helaas niet zoveel groepsfoto's etc, maar moest een beetje sneaky doen. Want fotograferen ist verboten ins Now und Wow! Werd tegen het einde van de avond zelfs nog aangesproken door een beveiligingsmedewerker dat ik mijn camera leeg moest maken. ik denk neeeeeeej! Dus ik net doen of ik gek was en tergend langzaam die foto's 1 voor 1 wissen, en na een foto of 5 had die vent 't wel gehad en liep ie weg met een wegwerpgebaar. gnagna.
















