Voorverkoopkaartjes had ik geregeld via Klutskoning. Buiten zijn wil om was er echter een ERROR opgetreden, maar dat vormde geen punt want deze gabber is een gaaf element. We kochten de kaartjes aan deurprijs en Klutskoning betaalde ons het verschil tussen de deur- en voorverkoopprijs terug
Het was de eerste keer ik in de City Hallen kwam en ik was meteen verkocht aan het underground karakter van de locatie. Al sinds het begin voelde ik de luchttrillingen tegen mijn Ausbroek aan botsen, dit beloofde een hard feestje te worden. Verder zat het er wel in dat het heel gezellig zou worden met het prachtig nieuwe stel Emma die glundert van geluk en Daryl die nog meer energie dan tervoren heeft. Ook was Miss Cecile jarig, rotkind Sanne had liefde teveel en waren er nog een hele boel leuke usuals die op de bezoekerslijst stonden.
DJ Fester was de eerste die mijn voeten van de grond liet komen, maar de broeders en zusters waren er nog niet helemaal klaar voor. Misschien was het door de hakkûhspoters of gewoon de set, maar ik vond het een lege set. Ondertussen was al kennisgemaakt met de driftigste stampster van de avond, maar spijtig genoeg bleek het om een heel chago persoon te gaan. Dit was trouwens gedurende de hele avond zo. De vrouwen met pit, die ECHT kwamen voor de muziek en niet omwille van hun vriend or whatever, waren takkewijven. Een glimlach kost hen teveel moeite en een praatje slaan met een onbekende, dat doen ze niet, of ze zetten je maar eens ff lkkr gauw een trapje lager. Beetje spijtig is dit, maar dit is dan ook al een fenomeen dat sinds geruime tijd aansleept.
Vergeleken met Project Hardcore was I Hate Trance een ware verademming. De hardcorezaal had een goede sfeer na middernacht en er werd duchtig op losgehakt en gestampt. De rivaliteit tussen beide groepen, het blijft apart, maar het heeft wel wat.
De set van Noisekick heb ik niet helemaal kunnen meemaken, maar het halfuur dat ik heb meegemaakt was twisted and tricky. Noisekick z’n gekke vage kikker zag dat het I Hate Trance publiek de hardcore van de hardcore was
Hellseeker bleek ook al aardig goed the minds of the speedcoreslaves goed te kunnen scrambelen. Het was een tijdje geleden dat ik dan ook zoveel duchtige raggestampers aan het werk zag. Ondertussen waren de die-hards uit België aangekomen: Hakfreak (die menig vrouwenharten sneller doet slaan) en Terrorlove (die met haar Looks and Attitude iedereen weet te betoveren). Zo was het overgrote deel van het beste van ons land vertegenwoordigd en konden we nu volledig ontspoord raken.
Tegen de tijd ik het laatste deel van Vageman in de terror ERROR zaal meepikte had ik bijna met alle gekke kikkers ontmoet. Ook waren En dat waren er nogal een hoop. Dit feest had de hardcore van de hardcore als publiek. Het Happy Dayz publiek vormt er de basis voor, met het enige verschil dat hier de mensen echt kwamen voor de muziek. Wie zegt Happy Dayz zegt kistengeilheid, Lucky 13, een paar Aus-survivors, veel pit, een hoop stampen en ander vormen van losgaan op T&S. En oh het laatste element nog ÜBERGEILE vrouwen
In de set van Stalker haalde Vageman nog even zijn hakkûhtalenten boven en maakte ik kennis met 2 gabbers uit Duitsland die het betere hak- en snoeiwerk onder de knie hadden. Rond deze tijd werd het duidelijk dat je voor groepssfeer en ouwehoeren in de hardcore zaal moest zijn. De speedcorezaal was wel vette shit, maar als nog niet volgroeide speedcoreliefhebber vond ik het er maar een individuele bedoening. Tijdens de set van Gabba Front Berlin maakte Klutskoning zijn kont- en bilspieren aan ultraspeed los en bekeek hij met een voldane grijs de speedcoreslaven. (Geweldig toch?)
Hoe geweldig ik Angernoizer ook vind, ik gaf er het laatst uur de voorkeur aan om een nog niet ingewijde feestvlinder, met een perfect sneeuwwitte glimlach, de kneepjes van het betere hak- en snoeiwerk bij te brengen. Dit op de set van Ogre dat wel heel
Het nummer van de avond was zonder enige twijfel Underground Stream van Nosferatu (rmx by Dione) 3 keer gehoord en 3 keer ging iedereen los
Zoals het hoort op een feest, werd er lekker doorgedraaid tot 6u15, maar de die-hards hadden dan nog eigenlijk geen zin om deze familiebijeenkomst te verlaten.
Terugrit was boring, dat boek blijkt in tegenstelling tot Glamorama en American Psycho een ongeloofelijk saai, kutboek te zijn die ik dan ook met grote mate van frustratie in stukken heb gescheurd in vuilnisbeltstad Brussel. (Reden was o.a. the Freak Show, maar dan niet het nummer van Dione, nee Freak show als in “kk wat zijn die treinreizigers LELIJK bah echt allemaal een deel ouwe mummies, wannabee hobo’s en mensen die echt wel eens een gezichtsmassage kunnen gebruiken. Ik was dan Clochard de Luxe voor deze avond, maar op de trein voelde ik me als een echte Clochard, te midden van zijn Clochards. Met een sterk verhoogd geilheidspeil na het feest, was de terugrit een langdurige koude douche
FFWD 11u15 klaar om het huisspookje te spelen.
Ter aanvulling:
Het geluid was
Ik overweeg om de City Hallen als favo locatie te plaatsen want de indeling is goed, het personeel en de security is er heel vriendelijk, de toiletten zijn heel proper en het ventilatiesysteem is het beste dat ik ooit heb gezien op een feest.














![[023] PimRitsel](/images/user/150835_1275853.jpg)







