Het was een jaar geleden voordat er een nieuwe editie kwam van Sense oftewel de nieuwe naam: SenCity. Aangezien ik al 5x naar zulke feesten ben geweest wordt het onderhand tijd om het jongste feest flink onder handen te nemen. Daar komt bij dat ik ook regelmatig naar feesten ga zoals sensation black, xxlerator, qlimax enz. dus het is een mooie testcase om uit te vinden wat er nou precies anders is aan dit feest. SenCity is voortgekomen uit de eerdere versies van Sense en het aller eerste deafvalley (goh waar zou die naam vandaan komen). De bedoeling was om doven, slechthorenden en horenden mensen in het uitgaansleven tot elkaar te brengen. Om het ‘tot elkaar brengen’ tot stand te brengen wil de organisatie een soort beleving creeren waardoor alle zintuigen geprikkeld worden. Dit is natuurlijk omdat het grote doelgroep niet of deels kan horen (net als ik overigens).
Rond een uurtje of 5 ’s middags kwam ik thuis na een lange reis. De ski vakantie zat erop en ik kon nog een paar uurtjes rusten voordat ik er weer op uitging. Na 2 uurtjes geslapen te hebben en nog eventjes liggen weken in bad kwam een vriend samen met een vriendin mij op halen. We hebben heel eventjes nog wat gedronken en daarna zijn we richting Rotterdam vertrokken. Tussen 11 en half 12 waren we binnen. Wat opviel is dat de sfeer zeer relaxed was het was zeer ontspannen en bijna des Rotterdams. Dit viel op omdat ik zelf in Rotterdam op school zit en af en toe een Rotterdams stapavondje mee pak. Dan is de sfeer een stuk gespannen dan nu. Het maakt niet uit wie of wat je bent maar het groepsgevoel was een stuk groter. Hierdoor ontstond er een lekkere ongedwongen sfeer. Iedereen kon doen en laten wat men wil: doof, slechthorend of horend.
Sense/Sencity heeft altijd deze sfeer gehad dus laten we de verschillende performances en dj’s onder de loep nemen. Toen we de grote hal binnen liepen was kraak & smaak al bezig met de muziek. Het was voor mij een lekker inkomertje niet al te snelle muziek maar gewoon lekker beat muziek met goede samples en zang tussendoor. Tenminste voor een slechthorende is het nog te beluisteren. De doven die moesten het voelen je merkt er niks van maar ze waren helemaal weg van de muziek en het ging lekker op de maat op en neer. Andere performances waren rappers en dansgroepen. Daarnaast was er de breakdance groep. Wat voor mij het hoogtepunt van de avond was om onmogelijke moves toch op te brengen op een klein podium. Het publiek was razend enthousiast van fluiten, klappen t/m het gebaar klappen en springen. De breakdance groep speelde het spelletje lekker mee en zweepte het publiek nog een keer op. Mimezine vond ik zelf het minst geslaagde van het stel. Het was wel afwisselend om goede rockmuziek (gecombineerd met andere geluiden) te laten horen. Maar ik had het gevoel dat het publiek de muziek niet opnam.
Tussen de performances door waren er de DJ’s: 100% isis (zeer goed, al is het de dame alleen al
), DJ Perry en DJ Jordy Lishious. Alle drie kwamen ze met zeer lekkere dance muziek. Gelukkig hoorde ik ze niet achter elkaar omdat het qua genre dicht bij elkaar lag . Dus het is altijd goed af te wisselen met bepaalde shows. Naast de hoofdzaal was ik nog in het cafe geweest waar men rustig kon (na)praten en ik was in de kelder geweest waar het ook druk was maar niet minder gezellig. Ik heb in de kelder nog eventjes een paar oude kennissen op de kop kunnen tikken dus ik heb niet zoveel van die modeshow en de muziek meekregen. De bijzonderheid van Sencity is juist de innovativiteit om de zintuigen te prikkelen. Net als de vorige edities waren er de lichtshows, videowalls, live ondertiteling voor doven, trilvloeren, (kei)harde muziek, dansperformances, bepaalde smaaksensaties, masseurs en aroma dj’s. Wat het laatste betreft blijft voor mij een briljante uitvinding. Niet alleen dat het lekker ruikt op de dansvloer. Maar vooral na het stappen dat je niet stinkt van de stinkende rook. De communicatiemiddelen om de doven en slechthorenden te ondersteunden waren zeer goed te noemen. De ingestudeerde liedjes (zoals het rappen) werden vertolkt door een dansende gebarentolk. Evenals alle aankondigingen werden ondersteund door tolken. Niet alleen waren er tolken maar er was ook live ondertiteling. Zodat mensen die iets gemist hadden het toch terug kunnen lezen. Zelfs horenden vonden het handig als ze iets gemist hadden.
Waren er nog minpunten? Ja die waren er zeker zoals eerder gezegd vond ik de line up in de hoofdzaal nou niet zo’n succes. Misschien een beetje eentonig maar ook een beetje saai. Aangezien de muziek die men voorschotelde soms niet te voelen was (rockmuziek en/of softe hiphop nummers). De wisselwerking met het publiek werkte niet altijd. Het publiek was enthousiast door de spectaculaire breakdance act maar liet het af weten bij de andere performance acts. En dan bedoel ik niet dat het stil was maar er was een soort gelatenheid. Het tweede minpunt vond ik de locatie. Naar mijn inziens waren er te veel (grote)zalen waar door het publiek te verspreid stond. Waardoor ook een deel van de gezelligheid wegnam. Druk is niet leuk maar het moet wel gevuld blijven. Het beste werkt voor mij om kijkrichting 1 kant op te laten kijken zodat de ‘groep’ en het groepsgevoel blijft. In Utrecht en Amsterdam was het beter geregeld 1 enorme grote zaal en 1 klein zaal. Waardoor iedereen toch naar de grote zaal aangetrokken voelt.
Het was een van de mindere edities van Sense/Sencity de waardering die ik voor dit feest geef is: Goed
Nog even de punten op een rijtje.
pluspunten:
Sfeer: 9,5
Publiek: 9,5
Innovativiteit: 8
Dj’s: 8
Communicatie algemeen: 8
minpunten:
Lokatie: 5,5 (te veel zalen)
performances: 6 (te saai, geen wisselwerking met het publiek)
