00:00 - 01:00: Da Pauli
01:00 - 02:00: Genius
02:00 - 03:00: Dr. Rude
03:00 - 04:00: Energyca
04:00 - 05:00: Bad Boyz
05:00 - 06:00: Easy-A
Hosted by MC: Da Syndrome
Vooraf
Het was een mooie zaterdagavond in het hoge noorden. Het weertje was aangenaam en de kans op sneeuw was gewoon niet aanwezig. Elders in het land was dit niet zo.
Het eerste pluspunt was dus al aanwezig. We konden op de fiets richting Huize maas, wat aanzienlijk in centjes scheelt. Taxi is immers veel prijziger…
Als dank voor de weergoden hebben we dus ook maar wat offers gebracht door overmatige consumptie van de wonderdrank Vodka. Op een gegeven moment spraken we een andere taal, geheid de taal van de weergoden waarin wij onze dank lieten blijken. Dit was tevens het moment om een fiets te regelen…
Na wat werkjes hadden we een fiets bij elkaar geraapt en kon de tocht beginnen. Het fietsen ging onverwachts vlot en zonder problemen. Op een paar “bijna” botsingen met auto’s na. De aankomst 00:30
Er stond geen rij voor het oh zo machtig uitziende Huize Maas. De lichtgevende letters boven de deur lieten al een bepaalde warmte zien! De vrolijke kicks en beats hoorden we ook al naar buiten komen. Dit kon wel eens een gezellige avond worden…. maar zou dit het ook worden? Het altijd persoonlijke + 1 was goed geregeld, dus we mochten zo doorlopen na een kort onderhoud met de dame achter het balietje. Deze betrouwbare koppies hadden het werk weer goed gedaan, want zonder fouillering mochten we de trap des hemels af. Nu zou het gaan gebeuren. De garderobe was uitstekend geregeld, zonder enige wachttijd konden we zo de warmhouders overhandigen. Kosten waren wel iets hoger dan voorzien, maar gelukkig konden we aan het begin van de avond dat extra eurootje nog wel missen. Getooid in prachtig geel konden we de opmars richting het Walhalla aanvangen.
Binnen 1 blik werd ons de uitstekende organisatie van hiervoor meteen duidelijk. Reeds enkele tientallen mensen hadden zich aan de rand van de zaal klaargemaakt voor het grote spektakel. Ervaren als we zijn in deze uitgaansgelegenheid tooiden we rechtstreeks af op het mooie-vrouwen-hoekje rechts voor het podium. Eerdere party’s hadden ons geleerd dat dit de lokatie was om ongegeneerd naar vrouwen te staren.
Inmiddels knalden de beats uit de speakers. Het kon niet missen. De ongenaakbare dj Da Pauli was zijn kunstje aan het vertonen. Ongeacht dat je je geen betere binnenkomer kunt wensen hadden we toch enigszins de angst dat het misschien zou betekenen dat het hoogtepunt van de avond dus al op dit vroege tijdstip geweest zou zijn. Om zeker te zijn van toch een verdere leuke avond was de weg naar de bar snel gevonden. Ff een biertje….
De bar was vakkundig rechtsachterin gepositioneerd. Dit was gedaan omdat men dan makkelijk vanuit elke hoek van de zaal de weg naar de bar kon vinden. En jawel, wij vonden onze weg richting de bar ook. De biertjes werden besteld. Wat hier opviel was dat het barpersoneel zeer vakkundig omging met de toch lastige plastic bekertjes. Over het algemeen valt het bier zeer snel dood in plastic glazen en is de temperatuur vaak te hoog. Maar in Huize Maas was dit niet het geval! De uiterst vriendelijke barman gaf ons het bier met de perfecte schuimkraag ook nog eens binnen 20 sec! We namen een slok en besloten weer naar de tactische positie in de zaal terug te keren.
Da Pauli gooide de ene klapper na de andere klapper op de platenspeler. Allemachtig, wat een talent liet deze DJ zien. De ervaring spatte gewoon van t podium af. Wat een performance geeft deze kerel toch weg. Hij voelde de zaal goed aan en ver daarbuiten! Want nu begonnen de mensen binnen te komen. Zo zie je maar weer dat het talent van sommige DJ’s de zaal ontstijgen…
Na Da Pauli was het de beurt aan Genius. Zijn naam doet vermoeden dat dit echt een virtuoos is, en eerlijk is eerlijk, deze jongeman sloot perfect aan op de ingenieuze set van Da Pauli. De jump-plaatjes vlogen door de zaal. En de door ons uitgekozen plek bleek wederom een gouden zet. Vanuit een vlakke hoek hadden wij perfect zicht op de verscheidende dames die ritmisch op de klanken bewogen. De dames zorgen voor een stijgende temperatuur in de gelederen. De warmte ging gepaard met een stijgende drang naar vocht. Dit moest beantwoord worden en wederom vervolgden wij richting de vakkundig geplaatste bar….
Dit keer een kleine inschattingsfout van onze kant. Besteld werden 2 wodka-jus. Helaas bleek het tientje waarmee we dachten te betalen ruimschoots niet genoeg te voldoen. Volgende keer dus maar de eigen flessen meenemen. Zo zie je maar weer, je leert altijd weer wat bij! Nu de kunst het ook een keer te onthouden….
Ineens werd de muziek stilgelegd. Wat er nu gebeurde is nog niet voorgekomen in discoland! Wat een uitvinding om mensen nog vrolijker te maken. We vroegen ons al af waarom we steeds bonnetjes kregen met nummers erop, elke keer als we drank bestellen.
Er werd namelijk een BINGO gehouden. Mc Da Syndrome riep duidelijk de winnende getallen de zaal in. Met spanning keken wij of we gewonnen hadden. Helaas dit was niet het geval, maar toch waren dit een paar spannende minuten. De hoofdprijs was de nieuwe plaat van DJ Da Pauli, die hij speciaal voor deze gelegenheid had meegebracht! Het meisje dat deze plaat won was duidelijk zichtbaar enorm gelukkig! Wat een vrolijkheid! Op deze momenten vergeet je gewoon dat er zo veel verdriet in de wereld is…. Even een rondje gemaakt na dit kleine oponthoud. Tot onze grote spijt was de achterste zaal niet geopend dit keer. Daar waar wij op vorige gelegenheden ons nog zeer bevredigend tegoed hebben gedaan aan bitterballen en borrelnoten in deze zaal, moesten we het nu houden op een knorrende maag. Dus maar even een ijsje gehaald bij de wc’s om tenminste nog het idee te hebben ergens van te kunnen snoepen.
Dit brengt ons op een punt dat we toch enigszins willen aanhalen. Perfect geregeld waren de toiletten. Niet alleen waren ze gratis, wachtrijen werden vakkundig weggewerkt waardoor je zo gebruik van het toilet kon maken zonder oponthoud. Verder bleven de toiletten opvallend schoon. Dit was allemaal zeer goed verzorgd! Hulde voor de organisatie!
De ijsjes waren inmiddels verorberd en aan het rondje was ook inmiddels een einde gekomen, want de overige zalen konden we niet vinden. Maar dat mocht de pret niet drukken, want in de hoofdzaal ging het langzamerhand van Jump naar de wat pittigere stylen. Dit bepaald niet tot ons ongenoegen. Na wat spamwerk en uitdeelgedrag voor het hoogtepunt van het jaar aankomende vrijdag in Leeuwarden, begonnen de voetjes een eigen leven te leiden. De tocht richting het oude vertrouwde hoekje werd ingezet, al flirtend met de ruimschoots aanwezige schoonheden onderweg.
De tocht ging wat moeizamer dan eerder die avond. Maar wat een sfeer zat er in de zaal. Eenmaal aangekomen is ons tactische hoekje keken we onze ogen uit. De menigte ging volledig op in de muziek. Vol bewondering keken we naar de spastische bewegingen van de mensen op de klanken van de muziek.
De dames lieten zien waar Groningen voor staat! Wat een pit lieten deze wonderschone vertegenwoordigsters van onze stad zien in hun danspasjes! MC Da Syndrome kon schreeuwen wat die wilde, maar onze aandacht was volledig op de zaal gericht. Eveneens als veel medebezoekers.
Toen kwam de schrik bij ons opzetten! Een bonnetje van de garderobe miste! De moed zakte ons diep in de schoenen. De tranen van vreugde maakten bijna plaats voor tranen van ongeloof! Hoe kon dit ons overkomen, waaraan hebben wij dit verdiend! We besloten achter in de zaal een tactisch overleg te doen over het plan van aanpak. Gingen we slijmen bij de dames van de garderobe of gingen we zoeken? Na de uitkomst van het oh zo slimme beslissingsproces van “Gooi het muntstuk in de lucht” besloten we te gaan zoeken naar het bonnetje.
En jawel, na een luttele 10 minuten was er een bonnetje gevonden. Blij van vreugde pakten we het bonnetje van de grond, vouwden hem open en keken naar het nummer. De vreugde was van korte duur! Het bonnetje was niet meer volledig! Gelukkig waren de eerste 2 getallen leesbaar en was de conclusie dat het niet om een jas van ons ging. We liepen verder met de neus naar beneden. Opeens was er een vrolijke schreeuw! Wederom een bonnetje gevonden! Zouden we dan toch het geluk hebben het bonnetje terug te hebben gevonden? Jawel! Het nummer klopte, we waren dolgelukkig en besloten direct naar de bar te gaan om een vreugde-drankje te nuttigen!
het eind
Om er zeker van te zijn geen risico meer te lopen met je jassen hebben we ze maar meteen opgehaald. Met jas en al hebben we daarna nog even een afscheidsronde gemaakt in de Main Area. Zoals altijd duurt dit altijd veel langer dan je van tevoren incalculeert, want van alle kanten werden we aangeklampt. Ondertussen iedereen van ons weghoudend baanden we ons een weg naar buiten, een tevreden gevoel aan de avond overhoudend…. Conclusie
Pluspunten
+ Sfeer
+ Vrouwelijke schoonheden
+ Gratis wc’s zonder wachtrijen
+ Heerlijke ijsjes
+ De dansvloer groot genoeg gemaakt zodat iedereen de ruimte had
+ 2e zaal open om de drukte tegen te gaan
+ Da Pauli
+ Dolby Surround
+ Bingo , ook al hebben we nix gewonnen
+ De spiegels op de vloer die voor een glimp onder de rokjes zorgden
Minpunten
- Kwijtraken van bonnetjes
- Hoge wodkaprijzen
- Gemis van bitterballen
- Gemis van borrelnoten
- Gemis van naakte danseressen
- De kou die was ingeslagen op de terugweg
Al met al dus een verdienstelijke avond! Massiv Events is een organisatie die je zeker in de gaten moet houden!
Met vriendelijke groeten,
Cosper & Niles Banks
