Verslag van I Love Techno, 12 november 2005

Ik kwam zaterdag ochtend thuis van het stappen en dacht: "Val allemaal dood, ik ga niet naar ILT!" Toen ik om 17:00u wakker werd, dacht ik daar alweer heel anders over, hehe. Om half negen vanuit Heerlen vertrokken, een paar flesjes bier en een banaan verder, kwamen we om tien bij Flanders Expo aan. Effe door de tunnel lopen (In gezelschap van luid gejuich en geschreeuw, jihaaaaa) richting ingang. En ja hoor, daar lagen al de eerste 2 gekken over het grote grasveld voor de ingang te rollen, helemaal van de kaart, heerlijk gewoon. Welkom bij ILT! 15 minuutjes om naar binnen te komen vond ik heel acceptabel. 20 minuten wachten op mensen die moeten pissen minder. Na niet gefouileerd te zijn geworden meteen naar de gele zaal, want we hadden nog maar 50 minuten en dan zou Underworld beginnen. 5 minuutjes om de gele zaal binnen te komen vond ik ook heel acceptabel (gewoon achter de brancard aan, hehe). By the way, super id van die dranghekken voor de ingangen. Als die er niet stonden dan was het echt fout afgelopen! DJ numero uno: Marco Bailey. Tja, de sfeer zat er al goed in, en Marco kreeg ons al snel aan 't dansen en springen en klappen en nog-iets-anders-dat-ik-hier-niet-neer-zet-want-anders-vermoord-mijn-moeder-me! Een leuke 'appetizer' dus.

Maar om 12 ging het dus pas echt los, UNDERWORLD. Ik had ze al eens op ILT 2002 en Impulz Outdoor gezien, dus ik wist wat me te wachten staat. Underworld nam me mee op een muziekale trip van stuiter momenten en rustige space momenten om me vervolgens van links naar rechts door de zaal te gooien, om me vervolgens zo hard onder mijn kont te schoppen met Born Slippy zodat ik tot over de bar, tegen een dranghek terug kaatste om vervolgens weer helemaal voren rechts voor de speakers aan te komen. JIHAAA, wat een geweldige set. MAAR, je moet 'm wel van het begin tot het einde horen, anders vat je 'm niet.

Oh ja, voor de zeikerds onder ons. Het was warm en druk, om kwart voor 2 was het water effe uitverkocht, daarvoor was het bevroren (waardoor je je hoofd lekker koel kon houden), 1 Belg vroeg me voor pillen (sorry, maar die heb ik zelf. eh. laat maar), en het duurde 15 minuten voordat we de zaal weer uit waren. MAAR, dat was het me allemaal waard. Zo'n dingen gebeuren nou eenmaal als een hele zaal los gaat. En dat gingen ze. Het verbaasde me weer eens hoe het ILT volk (NL, Belgen, en Fransen) toch altijd weer super enthiousast is, en daardoor het succes van het feest bepaald. Ook al was alles kut geweest, dan was het toch nog super geweest door het kippenvel dat je krijgt van positieve vibe van de energieke karma voortvloeiend uit de lichtelijk geschifte aura van het ILT volk. Heerlijk gewoon! Geef zo'n feestje in Irak, voeg er nog een paar andere illegale ingredienten bij, en viola. probleem opgelost.

Toen naar Oranje zaal, want mijn vrienden zouden en moesten Tiga, en andere vrienden, Vitalic zien. En ik vond op dat moment alles goed, want ik had het idee dat we in de Efteling zaten en net uit 'Droomvlucht' kwamen. Tiga was ook een aangename versnapering met hier en daar een klein hoogtepuntje. Helaas kan ik me er niet meer alles van herinneren, mede doordat ik de hele tijd als joint-draai-plankje-en-tester voor mijn goede vriend Jean moest fungeren.

MAAR toen, de man waarvoor iedereen me al gewaarschuwd had, de man die ik schromelijk onderschat had, de man die van chocoladepasta een verassings-ei kan maken, de man die van Techno XTC-pillekes maakt, de man die je oma de liefde verklaart om haar na haar geneukt te hebben genadeloos uit het bed trapt, de man die het niet geheel afgeschoren konthaar is op je linker bil die je bij elke beweging in je rechter bil steekt en je zo op en neer laat springen. Ladies and gentleman, VITALIC. boem. boem. boem. boem. Jihaaa, wahoooo, jippiekayeee. Bam boem baf. niet normaal. niet van deze planeet. het ene na het andere hoogtepunt werd met een ongemeten snelheid en nog nooit gehoorde manier van draaien op me af geschoten. Ik werd gek! Dit was zo übervet, ik heb meteen een contractje opgemaakt met Chrisje, zodat ze er niet onderuit komt om een paar CD-tjes van deze gast te branden. Wauw, dit was echt de topper van de avond! Nadat ik van de hemel terug was gekeerd, kwam Dr. lectroluv. De perfecte afsluiter voor ILT 2005. Soms iets rustiger dan weer iets harder, maar ook weer in een geheel eigen stijl. Heerlijk gewoon! Na een half uur kwam ik erachter dat het niet aan mij lag dat hij groen was en een telefoon in zijn handen had, maar ja, ik was onder invloed. Wat ook weer eens echt ILT was, was het feit dat ie gewoon door draaide tot half zeven (i.p.v. zes uur). In Nederland hadden ze dan waarschijnlijk om 1 over zes de stekker eruit getrokken.

Samenvattend was het een geweldig feest, met een (zoals altijd bij ILT) ongekend enthousiaste sfeer en publiek. Ik ga dan ook niet alle onderdelen een appart punt geven, maar hou het gewoon op een 9.5 voor I LOVE TECHNO 2005! (Volgens mij moet ik echt eens van de drugs afblijven. )