Verslag van Awakenings, 7 oktober 2005

Ik heb nog nooit een verslag geschreven en schrijf dit verslag omdat de ervaringen in het andere verslag tot nu toe geschreven totaal, maar dan ook totaal anders waren dan die van mij.

Ik heb een tijdje in Schotland gezeten en daardoor was mijn laatste awake in de gas (tevens ook de eerste) de opener van 18 febr. Ik kon dus niet wachten om weer een keer terug te gaan naar de gas, en deze stemming heerste in de hele groep waarmee ik ging. Om een uur of 10 dus lekker op t fietsje naar de gashouder waar we zoals altijd bij awake, zonder lang wachten en gezeik naar binnen konden.

Eenmaal binnen kwamen de bassen ons alweer lekker te gemoet. Waar ik in Februari het geluid soms wel zacht vond staan, was dat nu absoluut niet zo! Jezus wat ging het hard.
Oliver Kucera ging er om een uur of 11 al lekker tegenaan en de toon was gezet.
Na Oliver Kucera was het tijd voor de voor mij onbekende Eric Sneo en wat zal deze naam me lang bijblijven. Wat een heerlijke set. Hoogtepunt was voor mij dat ie ook nog even de drumstokken erbij toverde en er lekker op los ramde. Hier begon voor mij de 7 uur durende extase in de technotempel. Toch een veel beter begin voor mij dan Cupatec en de Wighnomy Brothers (schrijf ik dat goed? )
Na Sneo was het tijd voor mijn favoriet. Cristian Varela. En wat een begin van de set! Wat een show, de muziek, de lasers, die op dat moment voor het eerst aangingen. Het vuurwerk niet te vergeten! De hele set van Varela heb ik staan springen (en niet alleen van de 0)
Deze heerlijke set (mijn hoogtepunt van de avond, verreweg) werd ook heerlijk opgepakt door een knallende Gayle San, die weer heerlijk tekeer ging op dr 3 deckjes! Ik heb ook al van haar kunnen genieten op In Qontrol dit jaar (op Roccos verjaardag in Januari zei ze helaas af. ) maar die set haalde het niet bij wat ze nu neerzette. Ik denk dat een hoop mensen die zich op deze avond niet vermaakt hebben zich op In Qontrol wel thuis zouden hebben gevoeld. Dat kon voor mij de pret niet drukken.
Gayle San werd afgelost door Bas Mooy en Vincent de Wit live. Vincent de Wit vond ik op Roccos verjaardag erg hard, ze gingen hier ook lekker te keer en hard over Gayle San heen. Ik had wel voor het eerst iets dat het hele publiek los ging op hun optreden. De twee Hollandse helden van de avond trokken het publiek helemaal mee.
Voor mij had dit een mooie afsluiter geweest.

Na deze 2 was het tijd voor het Duitse 2tal, en, kwam ik al snel achter, voor mij voor nog een wodka cola (het bier is nooit te hachen in de westergas, maar dit wordt voor mij gecompenseerd met bijna 50/50 gemixte wodka cola voor 2 muntjes! )
Ik vond Robert Natus en Arkus P. niet thuishoren op deze avond. Ik vond ze rommelig draaien ( inclusief een paar mislukte Frank Kvittaatjes (oude madonna hitjes met een beukbass zal ik maar zeggen))
Ook ging het veel te hard. Wel lekker om je energie kwijt te kunnen en er zaten wel een paar leuke platen tussen ( I wear my sunglasses at night bijv.) Toen ik me omdraaide om te kijken wie er nog was zag ik dat halverwege Natus en Arkus P. 2/3 vertrokken was en 1/3 voor het eerst echt losging. Of dit typerend was voor de sfeer en voor het publiek laat ik aan de mensen over die zijn geweest.

Over het geluid: Op sommige plekken is het inderdaad kut. Bij de tribune en naast de tribune bijvoorbeeld. Als je lekker in het midden of vooraan staat heb je nergens last van! Al met al is dit een van de vetste awakenings geweest waar ik geweest ben. De mensen waarmee ik was, de muziek, de lichten. De mensen die ik gezien heb/me zijn opgevallen (was zelf ook aardig wous ja)waren super! Monumental bedankt! Op naar I love TECHNO!