Verslag van Sensation, 9 juli 2005

Na een jaar wachten was het eindelijk zover: Sensation Black 2005. Voor mij en M. toch één van de feestjes van het jaar. Waarom? Gewoon omdat we de muziek helemaal te gek vinden. Niet meer en niet minder. Aan het begin van de avond begonnen we met onze voorbereidingen: Even poedelen onder de douche (lekker poetsen en scheren) daarna omkleden en nog verder in de stemming komen. Dat lukte helemaal. Rond een uur of half 11 kwamen we aan. We moesten ons 'melden' bij ingang E, dat was de ingang voor de 'VIPS' zeg maar. Raar idee toch als je denkt dat je de enige 'VIP' bent en er staat een rij van ongeveer 300 mensen te wachten voor dezelfde ingang. Gezien de leeftijd van de mensen die bij ons in de rij stond kan ik niet anders concluderen dan dat het helemaal nog niet zo slecht gaat met Nederland. De kaartjes kostten namelijk € 100,- per stuk!

Eenmaal binnen gekomen naar de balie waar wij voorzien werden van een polsbandje. Daarmee kregen we toegang tot ook nog andere zalen dan de grote Arena. Voordat we echt binnen konden komen werden we gefouilleerd. Daarna met de roltrap omhoog alwaar een politieagent met een drugshond ons op stond te wachten! Voor wat dat betreft kan ik eigenlijk alleen maar zeggen: beter africhten die beesten. We waren net op tijd voor de grote opening. Een donkere stem heette ons welkom, de muziek werd steeds luider en na het ontsteken van onwijs vuurwerk (sproeiers en superknallen) begon het spektakel.
De eerste DJ was Yves deRuyter. Een strakke, goeie set. Daarna kwam Tom Harding, hij had helaas ontzettende moeite om de zaal überhaupt een beetje mee te krijgen. De muziek was goed, maar dus niet goed genoeg.
DJ nummer drie was Yoji Biomehanica. Superstrak, retegoed. Het was niet een van mijn favorieten, maar is dat nu wel! Bij de Megamix zijn we even naar de VIP-lounge gegaan. Dit is mij toch iets te commercieel, hoewel ik niet anders kan zeggen dat de mix toch wel de hele zaal ondersteboven kreeg.
En toen. de klap op de vuurpijl, het neusje van de zalm, het duo der duo's: DJ Dana vs. DJ Luna! Wat is het toch ongelooflijk knap als je in staat bent om de hele arena binnen vijf minuten totaal op zijn kop te krijgen. Wat een muziek! Wat een gevoel! Zelden heb ik me zo ontzetten goed gevoeld. Dit was voor ons het absolute hoogtepunt van Sensation Black.
De laatste DJ die we gezien hebben was The Prophet. Ondanks het feit dat M. en ik het ontzettend naar ons zin hadden en we helemaal blij waren (de kenners onders ons weten wat we bedoelen) besloten we toch om naar huis te gaan. Het was 4 uur en we waren helemaal gebroken, af en kapot. Voor ons was het mooi geweest.

Volgend jaar? Volgend jaar gaan we weer naar Sensation Black. Weer VIP-kaarten. Alleen dan gaan we het tot het einde volhouden. Al moet ik er een week vrij voor nemen om daarvoor de rust op te kunnen brengen.
Sensation Black 2005 was geweldig. Is geen herhaling van het voorgaande jaar en absoluut helemaal de moeite waard!