Verslag van Emporium, 28 mei 2005

Datum: 28 Mei 2005
Party: Emporium
Lokatie: Recreational Area Berendonck Nijmegen/Wijchen

Aanwezig bij Dj’s: Johan Gielen, Cosmic Gate, JP, Jochen Miller, Showtek, Equinoxx vs. Michael, Super Marco May, Pavo

Wat vooraf ging:

Na veel onzekerheid m.b.t. het weer hebben we de maandag ervoor besloten om een kaartje te halen voor Emporium! De weersverwachtingen waren zeer gunstig, ongeveer 30 graden met een grote kans op zon, dus kopen die zooi! Achteraf was ik heel, maar dan ook heel erg blij dat ik het kaartje heb gekocht, en dat ik het feest niet hoefde te missen! Waarom? Dat lees je in dit verslag!

De dag des Heils:

Omdat één van mn maten die meeging ’s ochtends moest werken, en niet kon afzeggen omdat dit pas zn 2e x werken was, zijn we om kwart over 1 vertrokken vanuit Steenwijk. Tja, het feest was tóen al een dik uur aan de gang, maar wat doe je eraan? We hadden alles uitgezocht, en de reistijd kwam neer op ongeveer 2,5 uur.

De nodige redbull in de trein opgedronken om de tijd te doden, en om ongeveer kwart over 3 kwamen we aan in Nijmegen. Daar wachtte Anton ons op, die zelf uit Wijchen komt, hij vertelde ons meteen het hoe-en-wat qua openbaar vervoer. Een station verder was Dukenburg; vanuit hier konden we een GRATIS! bus pakken naar de Berendonck! Goed geregeld was dat zeg, er was totaal geen chaos, je was binnen no-time bij de Berendonck!

Het was een schitterende lokatie zeg, een gigantisch uitgestrekt meer, met daaromheen talloze strandjes en meer dan genoeg parkeergelegenheid. We liepen door een soort van doolhof, leek het wel, en ineens waren we bij de ingang! De ingang was gedecoreerd als een soort van “witte poort”, wat opzich wel leuk was gedaan. Een paar meter daarna werd er gefouilleerd, waar de portier me een prettig feest wenste, wat zeker zou gaan lukken! Emporium!

Eindelijk kon het dan beginnen, na alle rompslomp te hebben gehad was het toch alweer kwart voor vier! Maar goed, we gingen direct munten halen , eetcoupons, toiletkaart en dat soort dingen meer, waarna we snel de site gingen checken!
Er stond op het hele strand een aantal tenten, waaronder de tent van de kluisjes, het Gladiator Dome, Circus Maxximus en het Pantheon. De laatste 2 tenten hebben we alleen van de buitenkant gezien, dat kwam doordat er naar ons inzien op andere plekken betere dj’s stonden. Daarnaast was er 1 openlucht-area: het Colosseum.
In het midden van het strand bevond zich het “vip-deck”, een hoog podium waar zich de dansende, duurdoende menigte zich bevond. Het feestje beneden was toch stukken beter, want het geluid van het Colosseum, wat daarnaast was, was daar bijna niet te horen! Naast het vip-deck was een giga-bar, waar je terecht kon voor enkele (non-)alcoholische versnaperingen.
We hoorden al gigantisch mooie trance-klanken in de verte, dus we keken snel op de time-table wie er aan het draaien was: niemand minder dan “Mister Trance Energy”, oftewel: Johan Gielen! Ik had hem allang niet meer horen draaien ,aangezien de laatste paar jaren het bij mij eigenlijk alleen hardstyle was wat de klok sloeg. Maar hij draaide deze keer zeer lekkere trance! Het zonnetje begon als maar feller te schijnen, en ik begon me alsmaar beter te voelen! Op een gegeven moment kwamen er lekkere trancers uit de oude doos voorbij! Wat dacht je van “Thrillseekers – Synaestasia”! Echt, dat nummer in combinatie van talloze zonnestralen, dat is gewoon de hemel op aarde! Wat ook errug fijn was dat Johan hem opzette was de plaat “binary finary”, in 1 van de véééle mix-uitvoeringen. Ook erg goeie herinneringen aan zeg! Maar na hem pas een klein half uurtje gehoord te hebben, was het tijd voor een volgende dj.

En deze 2 heren hebben we een krap maandje terug ook al mogen horen op Koninginnedag, ik heb het natuurlijk over: Cosmic Gate! Waar je 2 jaar geleden nog kon rekenen op harde hardtrance tegen hardstyle aan, is het dezer dagen allang niet meer zo. Cosmic Gate draait vooral “mainstream trance”, techtrance en nog een beetje hardtrance. Ik vind dat ze vooruitgang hebben geboekt qua stijl; meer afwisseling in de sets en in de produkties! En zo ook deze keer! Een aantal Marcel Woods-achtige techtrance platen passeerde de revue, met van die lekker duistere deuntjes en veel energie! Maar voordat Cosmic Gate techtrance begon te draaien, hadden ze allang een aantal “gewone” trance-platen gedraaid. Wat ik momenteel een erg sterke plaat vind, werd ook gedraaid door hun: Nic Chagall (één van de twee leden van Cosmic Gate) met Sansibar. Wat een plaat zeg, heerlijke Cosmic Gate beats gecombineerd met een zeer fijne melodie! Waar ik persoonlijk van opkeek, was dat ze de nieuwe Armin van Buuren draaiden: Shivers. Ik had er niks op tegen hoor, integendeel: ook dit nummer was in combinatie met de zon een geschenk uit de hemel! Maar het absolute toppunt van hun set was een remix, waarvan ik nooit had durven dromen dat ie gemaakt zou worden: the Drums 2005! Echt, wat een kippenvelnummer, en tegelijkertijd ook zeer stampbaar! Het meer op de achtergrond werd ondertussen steeds gevulder met mensen die water en dansen wilden combineren, wat een idee eigenlijk! Na een flinke dosis zon zaten we eraan te denken om de verkoeling op te zoeken in 1 van de tenten. De dichtstbijzijnde tent was natuurlijk het Gladiator Dome, waar van verkoeling allerminst sprake was! Ik besloot het walgelijke idee om af te koelen te laten varen, en flink te genieten van de ruige set van de heren:

Showtek! Deze heren zijn eigenlijk onmisbaar op een hardstyle feest: vanwege hun eigen typerende stijl, zorgen ze voor de nodige afwisseling. Ze draaiden een halfuur, in dit halfuur hebben ze naast eigen platen minder bekende nummers gedraaid. Wat ik me nog wél kan herinneren van hun set, is dat ze echt hárd draaiden, maar achteraf gezien bleek elke dj dat te doen, daarover meer. Dé topper uit hun set was toch wéér Save the Day hè. In elke set van hun komt ‘ie langs, maar hij blijft gewoon goed! Vlak voor het einde van hun set zijn we terug gegaan naar het strand, waar Cosmic Gate hun set aan het afmaken waren. Nadat ze klaar waren werd een voor mij minder bekende dj aangekondigd:

JP! Ik kende deze meneer uiteraard al vanwege het feit, dat zijn naam op talloze flyers staat. Onder andere op HQ parties is hij vaak aanwezig, maar laat ík daar nu nog nooit zijn geweest! Dit was de eerste keer dat ik hem hoorde draaien, en waar ik een hardhouse set verwachtte, pakte het geheel anders uit! Ik denk dat party-organisaties deze man vaker moeten gaan boeken, want deze gast heeft toch een ultieme set neergezet! Hij draaide nummers, die door sommigen vergeten waren, en die JP persoonlijk nieuw leven inblies! Een zo’n plaat is: Voodoo & Serano - Blood is Pumping! Deze plaat heeft vooral in het midden een enorm kippenvel-stukje, waar de beat wegvalt, en waar louter melodie te horen is. Daarna vervolgt het nummer zijn acid-melodie, met bijbehorende hardtrance bass! Echt, zulke nummers blijven super! Een plaat uit hetzelfde straatje die JP draaide was “Warp Brothers – Phat Bass”. Ik vond het super dat JP zo-af-en-toe weer even terugging naar het jaar 2000! Het mixen ging hem ook zeker niet verkeerd af, en de opbouw deed ie zeer netjes! Na de platen uit 2000 kwamen er voorzichtig aan harddance nummers voorbij zetten! Er kon zowaar op het strand gestampt worden! En dit deden we met name op het nummer “What’s Up” van the Organ Donors. Deze set bestempel ik, persoonlijk gezien, als de beste trance set die ik in het Colosseum heb gehoord! Ik ga hem zeker zien op DanceValley!

We onderbroken de set van JP door “even” wat eten te gaan halen. We kwamen er snel achter dat het spitsuur was, wat een drukte zeg! Bij elke vreettent stond een rij van heb ik jou daar, ik wist bij god niet in welke rij ik moest gaan staan. De ene rij was nog langer dan de andere, en er zat totaal geen vooruitgang in. Ik ben maar in de door mij het kortst geachte rij gaan staan, wat nog voor minimaal een kwartier wachttijd zorgde. Eindelijk had ik wat te vreten hoor! Dit was één van de weinige minpunten van het feest, maar bij welk “outdoor van 12-tot-12 feest” is het nu níet druk tussen 6 en 7? Na deze onderbreking konden we net het slot horen van JP. Na hem was het de beurt aan:

Jochen Miller! Het enige moment dat ik hem heb horen draaien was op de Matrixx truck bij FFWD’04. Hij is natuurlijk één van de residents van de Matrixx. Ook mixt ie nogal vaak cdtjes voor de Matrixx in elkaar, en wat mij betreft mag dat zo blijven, maar gezien zijn prestaties op Emporium vraag ik me af hoe hij op andere feesten draait. Ik denk dat hij dit verslag waarschijnlijk zelf leest, dus ik zal niet lullig gaan doen. Iedereen verdient een tweede kans. Maar wat ging er mis? Ja, wist ik dat maar. Bij de tweede plaat die ‘ie opzette begon het gedonder al: asynchrome overloop van 2 platen, waardoor je twee beats naast elkaar hoorde, echt het klonk nergens naar. Jochen besloot maar snel de plaat die nog aan het draaien was af te kappen en de plaat die er doorheen kwam solo te laten draaien. Dat was ook de enige optie op dat moment. Maar laat dit even later weer gebeuren! Echt, ik keek richting podium, en zag de teleurstelling van Jochen’s gezicht afdruipen. Jammer hoor, volgende keer beter kerel! We hielden het voor gezien qua strand, de wolken namen vaak de plaats in van de zon, we gingen richting hardstyle!

We waren nog relatief “fris” toen we de hardstyle tent inliepen, dansen op trance muziek sloopt je niet heb ik gemerkt. Reden te meer om de beentjes even flink los te gooien, en even flink stampen op de hardstyle die zéker gedraaid werd! Ik wist totaal niet wie er in het Gladiator Dome aan het draaien was, want de volgorde van de dj’s zoals die in de timetable stond, klopte niet volgens mij. Na een minuut zag ik dat het Roy (Equinoxx) & Michael samen aan het draaien waren! Een leuke combinatie was het zeg, en ondanks het feit dat ik ze maar heel even heb gehoord, vond ik het zéér gaaf dat ze een remix draaiden van Live At London! Echt, dit was een su-per remix, de melodie van “vroeger” is in stand gebleven, gemixt met hardstyle beats! Ik hoop dat ‘ie snel uit komt zeg, wat een aanwinst voor de hardstyle-scene! Verder draaide ze het door henzelf geproduceerde nummer “the XXLerator Theme”! Leuke plaat hoor, met de sample “yes yes here we go” voor de mensen die niet weten over welke plaat ik het heb. Ook dit blokje was van vrij korte duur; Equinoxx had waarschijnlijk wat voorbereidingen te treffen in de Matrixx zelf voor de afterparty. Na Equinoxx Anthem zoals dat dan heette werd zijn opvolger aangekondigd:

Pavo! Ook hem heb ik vaak mogen horen, waaronder een set van 3 uur in de Matrixx zelf, maar dat is even een wetenswaardigheidje tussendoor. Ook hij draaide flink hard zeg, de ene lompe bass na de andere lompe bass volgde zich op, en die bass werd goed naar buiten gebracht door de zeer goede boxen die in de Gladiator Dome stonden. Ook de moving lights waren erg vettrouwens. Pavo nam ook af en toe eens een greep in de oude doos, waar dan weer fantastische nummers uit kwamen, bijvoorbeeld: Potatoheads – Mix the Master! Deze hoor je de laatste tijd steeds vaker op hardstyle feesten, en ondanks dat het geen hardstyle plaat is, past ‘ie in bijna elke set, door de duistere melodie die erin zit. Van minder harde hardstyle bouwde Pavo het langzamerhand op naar Jump, en hardere hardstyle. In deze fase kwam de plaat Big Fat Bass langs, in de speciale ultra-harde uitvoering, die de Gladiatoren op hun grondveste deed trillen! Ook zette ie een flink aantal jump platen op, en voor zover je het jump kan noemen, zetten ie o.a. de plaat Dominated op, van de man die het feest jammergenoeg moest missen: Zany. Een lekkere plaat hoor, en ik moet bij het horen van die plaat nog steeds denken aan de hardcore versie van Ferocious (Dj Isaac) uit 1996. Maar goed, om bij de hardcore te blijven: tot mijn grote verbazing draaide hij ineens “Dr. Macabre – Ghost Stories”! Prima plaatje, paste perfect in de door Pavo opgebouwde set! Doordat het tempo van die plaat net zo hoogt ligt als de meeste hardstyle platen, ging Pavo vrolijk verder met het draaien van hardstye. Ik vond het vreemd dat ie de pitchknop omhoog draaide aan het eind: waarom? Zijn opvolger begon namelijk op de normale snelheid, rraarr! De man waar ik het over heb is niemand minder dan Super Marco May! Eén van de producers op het Sigma-label, en uiteraard afkomstig uit het prachtige Italië. En jazekers, hij ging weer flink tekeer met zn armen, en draaide uiteraard platen waarbij ie weer flink raar kon doen! Wat een gaaf figuur is het toch, ik lig elke keer weer dubbel om zn ambachtelijke vertoning! Qua platen die ie draaide liet ie zien dat ‘ie niet één of andere goedkope cliniclown was, nee hij draaide keigoed! Hij greep uiteraard veel terug op zn eigen Sigma label, lekkere Italiaanse hardstyle kwam me dan ook regelmatig ter ore. En fameuze Italiaanse Sigma klapper die ‘ie draaide was Miami Style - Theme Form Beverly Hills Cop! Iedereen ging flink uit zn dak bij dit nummer, dit nummer kon je er dan ook zeker goed bij hebben! Super Marco May mag ook graag platen opzetten, waar klassieke zang in het midden van het nummer zit, en waar ‘ie dan weer ff raar kan doen met zn armen! Deze keer was Wings of the Dawn van Tatanka daar de perfécte gelegenheid voor! Een fijn nummer, met een goeie klassieke Italiaanse baseline erin, voor hoever je het nu al klassiek mag noemen. Ook zeer tof dat SMM hem draaide was de plaat Hys-Te-Ria van Tyggers! Deze plaat behoort nl. tot één van mijn favorieten, en dit was pas de eerste keer dat ik hem hoorde! Buiten Italiaanse (en Franse, voor de kenners) hardstyle om draaide ie ook nog een Nederlandse hardstyle plaat, bij het voor mij verlaten van de tent: Waveliner vs. Rude – the Anthem. De titel van dit nummer werd me overigens verteld door een spontane gast bij de krokettent ernaast, om maar eens iets geks te noemen

Omdat Nijmegen meer dan 2,5 uur reizen was, moesten we helaas omstreeks half 11 al afscheid nemen van het geweldige publiek wat op Emporium aanwezig was. En wat te denken van de supervette sets van de dj’s die er waren? En dan heb ik het nog niet eens gehad over de zeer goede organisatie; Matrixx: echt topwerk hebben jullie geleverd! Ook aan het mooie weer was inmiddels een einde gekomen: de zon was praktisch onder toen we vetrokken. Met kippenvel op de armen (van het zeer gave feest) liepen we richting de uitgang, waar we nog 1 laatste keer achterom keken. Uiteraard kreeg ik weer een zakkie flyers, iets wat óók NOOIT mag ontbreken bij een feest.

Slot

Tijdens de terugreis hoorde ik in de wandelgang alleen maar positieve dingen over Emporium, waar ik me graag bij aansluit. Het was de 25 euro dubbel en dwars waard! Ik hoop dat de Matrixx nog meer van dit soort feesten gaat organiseren! Wat mij betreft: tot Emporium 2006!