Verslag van Awakenings, 15 april 2005

Vuurwerk, en niet zo’n klein beetje ook!

Een warme walm met de geur van zweet kan niet aan mij worden onttrokken. Ik snuif het op omringt door een klamme warmte en voel het ritme langzaam binnendringen, dwars door me heen. Ik voel dat mijn lichaam zich gewillig laat meesleuren met dit ritme. Geen spier in mijn lichaam blijft onbewogen. Al zou ik het willen, zou ik het niet kunnen. De adrenaline wordt als een bezetene door mijn lichaam heen gepompt. Er ontstaat een lach op mijn gezicht, even ongecontroleerd als de bewegingen van mijn lichaam, dit als gevolg van het alles overheersende en inbeslagnemende gevoel van dit moment… Ik heb de pogingen om mijn make-up in vorm te houden opgegeven. Terwijl dit moment mijn lichaam weet over te nemen, voel ik mijn hele lichaam; mijn vet dat heen en weer deinst, mijn haar dat vochtig aan mijn gezicht vast plakt, mijn nagels stevig in mijn handpalmen gedrukt… mijn lichaam wordt steeds warmer en natter… de beat stopt, het gevoel onderin mijn buik is onbeschrijfelijk lekker en er staat drie dik kippenvel in mijn nek… de spanning van het moment dat de beat weer inslaat is misschien wel lekkerder dan het ritme van de beat zelf… heerlijk dat ik zo heb kunnen genieten van deze avond… en het vuurwerk heeft deze RUSH zeker verdiend!