Verslag van Lexion, 15 januari 2005

Dj Stephen & Friends

De weken van afwachten waren nu om. Stephen J.kroos zou in de Lexion zijn derde solo gaan geven. De vorige waren muzikaal een genot om erbij geweest er zijn. Het begrip solo is iets waar een Dj al zijn kunsten zou moeten kunnen laten zien. En ook zijn platenkeuze in elkaar zou moeten laten steken al was het een verhaal (eigenlijk).
We waren dus al getuige geweest van zijn eerste twee solo`s en de eerste was me qua platenkeuze heel erg bijgebleven. Daardoor en door die sfeer en muzikale hoogtepunten die hij bracht, kwam ik weer in aanraking met Stephen. En de Lexion(sfeer).
24 januari `04 staat ook na deze solo nog steeds op de eerste plaats bij mij persoonlijk.

Deze aflevering van Stephen zijn feest heette and Friends.
Vika Kova, Albert, en Marco Varguess waren zijn gasten van deze avond voor de gelegenheid. Dus daarom and Friends.
Marco opende dit feest om 23:00 uur. Keurig ingetogen liet hij beats rollen door de speakers en over de dansvloer om de mensen in beweging te krijgen. Vanaf de begin seconde af aan viel me op dat er twee soorten van bezoekers binnen kwamen. de ene groep zijn de bekende bezoekers van de Lexion en de andere groep was ook in een feeststemming maar het duurde wat langer voor ook deze in beweging kwamen. Eenmaal los gekomen danste die uiteindelijk de sfeer bij elkaar en was het op de piek van de avond iets onvergetelijks. Maar die weg was nog wel even weg.

Ik probeerde bij iedereen wel een mening te vragen en om uitleg over de sfeer, aankleding, en de muziek die Stephen maakte en liet horen.
Natuurlijk doordat ik hem zie als de meester onder de Mensen die plaatjes maken en draaien. Een geheel onafhankelijk report zou er dus later uit moeten verschijnen in zijn totaal. De meningen waren dan ook sterk verdeeld en dat is alleen maar goed uiteindelijk denk ik.

Klokslag middernacht pakte Stephen de microfoon met volle overtuiging nadat Marco de klassieker van Nirvana gedraaid had Come as you are.
En presenteerde toen wat er komen zou gaan. Een reis terug in de tijd met al de klassiekers van de jaren dat hij al draaide. Van Techno t/m Club zou gaan klinken door de Lexion op het niveau wat er maar eentje kan halen. Dat was het idee!
Vanaf de eerste seconde ging ik gelijk peilen wat de mensen er van vonden. Na een half uur had hij er heel veel platen opgegooid voor zijn doen zonder er daadwerkelijke hoogtepunten in te brengen. De sfeer bracht wel de mensen dichter bij elkaar. Alle mensen samen kropen langzaam tegen de dansvloer aan en iets later werd deze bezet.
Vlak voordat Stephen de knoppen over gaf aan Albert liet hij zelf de eerste echte piek horen waar iedereen dan ook wel aan toe was onderhand. En die hakte er in als een mes door de boter.
Albert ging verder met beats die voor velen een rust moment betekende. Maar aan het einde van zijn beurt stond de dansvloer alweer vol. SJK nam het roer weer over en vanaf toen kwam er een wolk van sfeer over de mensen heen die aan het dansen waren alsof we in de IT stonden zo`n tien jaar terug.
Geweldig wat hij toen uit zijn vingers kneep, de techniek die hij in huis heeft nam deze keer niet het overtouw maar de platenkeuze was perfect. Technisch klopte het ook allemaal op dat moment dat hij alles liet gaan met zijn ervaring ging hij zelf helemaal op in die muziek.
Perfect was het toen wel. Human League met Don`t you want me kwam als een bliksem bij een kraakblauwe hemel. (Bijna) Alle handen gingen de lucht in en mensen zongen luidskeels mee.
Andere bezoekers vonden het allemaal teveel van hetzelfde. Die hadden er andere gedachte bij. Persoonlijke voorkeuren blijf je toch houden zie je wel. De mensen op de dansvloer vonden het wel een openbaring.
Yazoo met don`t go volgde niet lang daarna, en zorgde ook weer voor zo`n zelfde soort van effect. Crush van Paul van Dyk was in die trend de laatste hit van welleer.

Tussen 01:00 en 03:30 was het voor de meeste mensen echt helemaal af. Maar waar mensen hoopte op Trance of een andere beat die komen zou gaan, zakte het eventjes in. Ook voor mij persoonlijk was het even een terugval die ik niet kon plaatsen. Gelukkig is rusten altijd een welkome afwisseling en accepteerde dus dat de beentjes aan rust toe waren. Het had volgens vele niet misstaan dat hij vanaf dat moment iets in de stijl van Marcello had gaan draaien.

De avond voorafgaande aan zijn feest zat Stephen in de Studio bij ID&T en was te gast bij dj/producer Erik de Koning. Daar liet hij ook een staaltje techniek achter waarmee hij dus duidelijk liet horen dat hij op techniek door niemand gepasseerd kan worden. Daar kwam ook de uitspraak vandaan dat Trance geweest is als hoofdstroming. En dat hij deze stroming dus anders aan zou pakken in zijn geheel.
Om een uurtje of 04:00 was de avond al een hele dikke voldoende geweest met wisselende hoogtepunten. Maar of het nu kwam doordat de mensen moe waren of dat Stephen teveel de aandacht gaf aan techniek in zijn set. Dat weet ik nog steeds niet. De nummerkeuze was niet niet doeltreffend genoeg meer.
Het totaalplaatje was in ieder geval al een hele mooie belevenis geweest. Danseressen hadden al hele lange acts gedanst op de blokken en MC Vika Kova had op een heel doordringend moment bij heel veel mensen de oogjes dicht laten vallen door haar perfecte stem. En hem bewust overstuurd op het moment dat zij vond dat het weer welletjes was geweest met slaapwandelen!

Een volle zaal werd het helaas nooit terwijl het toch een gratis feest was. Wel gezellig druk in elk geval. Maar om 04:00 zaten er al heel veel mensen helemaal doorheen en gingen huiswaarts.
Gedanst werd er nog wel op Stephen zijn platen maar de piek was geweest en kwam helaas niet meer terug in die vorm. Mensen benaderde me nog en vroegen wat Stephen nog in petto had voor hun. Ik wist het niet. En kon er ook niet naar raden. Het was zijn feest van het begin tot het einde en helemaal door hemzelf zo opgezet in een vorm die zelfs voor mij ondoordringbaar was.
Acid, Electroclash, Progressive, Commercieel, Club, House, en zelfs platen die de voorloper waren van de stromingen die we deze zomer zo vaak op de radio gehoord hebben lagen achter ons of zaten er nog aan te komen.
Om 05:00 uur trok hij nog voor de laatste keer alles uit de kast wat er in zat en gaf gas aan de hendels. Wie nog kon dansen of kon lopen was daarmee tevreden en de overige bezoekers die niet meer aan konden klampen waren reddeloos verloren. Ik hoorde bij die laatste groep.
Mijn kruit was helemaal verschoten en ik was opgegaan in wat voor mij het mooiste moment was van de avond. De sfeer tussen 01:00 en 03:30m achteraf.

Technisch was zijn hele set meesterlijk. Maar andere mensen die ook in dit vak zitten zeiden nog dat hij wat fouten had die teveel opvielen voor hen. En vielen er over dat hij Rappers Delight niet goed had ingezet.
Zo zie je maar dat iedereen er een andere beleving op na hield achteraf.
De Lexion had voor mij persoonlijk een mooie avond in zijn geheel weg gezet door middel van Stephen & Friends op de kalender te zetten.
De beleving was een dikke voldoende. Muzikaal bleef het achter op die eerste solo van hem op 24 januari 2004. Daar was hij van de zeven uur zeven uur PERFECT. De laatste twee solo`s was het een combinatie van sfeer en muzikale hoogtepunten die wat gaten hadden.
Andere solo`s ter vergelijking. Armin van Buuren op Dancevalley was van de zes uur vijf uur werkelijk magistraal. En een uurtje heel erg commercieel. Op de Ocean Divan Had deze zelfde Dj vijf keer een situatie dat zijn naald er af vloog op besslissende momenten. Maar zijn platenkeuze was perfect alsmede de sfeer.
En op papier de beste Dj ter wereld in Arnhem op de 29e oktober. Ja dat was gewoon but. Helemaal but. Zelfs geen half uur kon die mij nog bekoren. Het is dus misschien wel een zwaar onderschat iets zo`n solo.
Want hier rekenen mensen je af op je fouten en niet op hoe goed je bent (geweest) voor dat dit moment plaats vond.
En dat is Nederlands eigen. Te hoog willen pieken en niet de dalen willen bewandelen die andere menselijke eigenschap.

Stephen & Friends kende pieken die ik nog nooit gehad heb. Maar daar tegen over staat voor mij persoonlijk dat ik ook een dal heb gehad voor het eerst tijdens een set van mijn favoriete dj. We zijn dus allemaal maar mensen.
De gratis entree was natuurlijk van de Lexion een heel schitterend gebaar geweest t.o.v. de bezoekers. En de sfeer die Stephen even kon maken en houden tussen de eerder genoemde tijdstippen ja die blijft me nog wel even bij. Maar ook de vele opmerkingen die de mensen maakte over zijn set blijven me bij. Die heb ik nooit eerder opgevangen.
En dat is een aardige knauw geweest in mij roes. Misschien zat ik te diep. Maar ja ook ik ben maar een mens.
Een cijfer wil en zal ik er niet aan wagen door de vele verschillende meningen. Tranceclassicparty`s zijn weer helemaal in. Stephen deed het met zijn muziek op zijn manier als tegenhanger. Heel gedurfd in elk geval. Het zal naar mijn inziens voor het laatst zijn dat hij dit op deze manier doet. Want hij wil zich nooit teveel bezig houden met de platen van het verleden maar zich helemaal richten op de toekomst(muziek)

((Stephen knap wat je deed met de creatie van de sfeer van weleer))

Carl

(ik verwelkom mijn nieuwe collega en party reporter Danny Jongenelen langst deze weg in dit wereldje) Veel plezier en succes toegewenst Collega.