Verslag van D.D.O.D., 10 december 2004

Ik heb eerst nog zitten twijfelen, of ik nou wel of niet dit verslag over D.D.O.D. - Dance 2 The Dawn zou gaan schrijven.
Ten eerste had ik het georganiseerd en ten tweede draaide ik zelf ook nog eens op dit betreffende feest, kan je dan nog wel een objectief verslag schrijven?

Misschien niet, misschien ook wel, zolang ik eerlijk ben en vanuit mijn beleving schrijf zou het toch wel goed moeten komen en dan mogen degeen die erbij waren en dit verslag lezen beoordelen of ik een reëel beeld heb geschetst van de eerste editie van D.D.O.D.

Bedacht uit een soort van nood zag Dawn of Dance begin november dit jaar het licht, ik ga sinds november 2001 eigenlijk wel elk weekend uit, toentertijd meestal naar de Item, tussen de grotere feesten door, maar de Item stopte met 'hardere' muziek te draaien. Tja, daar stond ik dan, eigenlijk door en door verwend dat ik elk weekend 'Harddance' gewend was en nu bleek dat het af en toe echt zoeken was naar in ieder geval 1 leuk feestje in het weekend.
Natuurlijk was High Quality er gelukkig nog, maar verder was het af en toe echt behelpen qua feestjes, die ik echt leuk vond.
Het is natuurlijk ook mijn 'eigen stomme schuld', ik ben gewoon vrij lastig en rechtlijnig in mijn muzieksmaak in 'House'; pas bij Harddance wil ik echt lekker gaan dansen, grote smile op mijn gezicht, heerlijk!

Trance en techno trekken me gewoon niet, heb het heus wel geprobeerd, maar nee, dat heeft het gewoon niet voor mij. Hardcore vind ik eigenlijk alleen 1 keer in de zoveel tijd lekker en Hardstyle, ik vermaak me wel op een feest waar puur en alleen Hardstyle wordt gedraaid, maar vind het soms ook nogal eentonig worden, dus dat is ook al geen optie. Ik heb toen ook al zitten denken dat het me erg leuk leek om wat te organiseren, zelfs met een bekende erover zitten praten toen of het mogelijk zou zijn, maar het is er toen nooit van gekomen en een paar maanden terug zat ik er ineens weer aan te denken. En nou was het toevallig zo dat ik door de dj-contests van Planet Plastic in café De Trappist verzeild was geraakt. Een verschrikkelijk gezellig cafeetje op nog geen steenworp afstand van het Leidseplein én met het meest monsterlijke geluid dat ik ooit in een café gehoord hebt.

De Trappist is niet heel erg groot, er passen zo een beetje een man of 100 in, maar juist doordat het zo klein is, heeft het een hele intieme sfeer, achter de bar staan twee broers, die het café meer hebben als hobby, vandaar dat de Trappist alleen op zaterdag open is én is op vrijdag beschikbaar voor feestjes.


8 Oktober jongstleden hadden we een klein afscheidsfeestje ter gelegenheid van het vertrek van -dreamer- die tien maanden op wereldreis vertrok, ik stond toen op een gegeven moment even buiten een jointje te roken en kwam in gesprek met Arno, de eigenaar van de Trappist.

We hadden het onder andere over de geweldige isolatie van de Trappist, zo vertelde hij dat, dat één van de eerste dingen was geweest die hij goed geregeld had, met het oog op geluidsoverlast. Dit is immers vaak één van de eerste en meest vervelende dingen waar je mee te maken kan krijgen bij een café en juist door die goede isolatie staat er dus een dijk van een geluidssyteem in de Trappist zelf.
Zo kwam ik er ook achter tijdens dat gesprek dat Arno er best voor te porren was om vaker 'dit soort feestjes' toe te staan en toen begon het bij mij weer te kriebelen.




Op zich was het nu ineens veel makkelijker om een keer dus iets - kleinschaligs- te organiseren en op die manier zou ik toch meerdere vliegen in één klap slaan; ten eerste een extra feestje erbij met Harddance, ten tweede zo een beetje te proberen de 'Harddance-scene' iets groter en wellicht wat populairder te maken (feitelijk is die scene al wat groter geworden, omdat je een feestje geeft) en het leuke was, dat ik zo ook andere vrienden kon laten draaien en ik zelf dus ook.
En wie weet als het gezellig zou zijn en een succes dan zou het ook vaker georganiseerd kunnen worden, wat alleen maar nog leuker was!
Ik ben ook nog eens zo gelukkig ben dat ik op zich vrij veel mensen ken, die draaien en dat ook zouden willen komen doen op een feestje van mij.
Het hoefde wat mij betreft geen grote, bekende namen te zijn, waarom? Er zijn zo veel getalenteerde dj's die nog niet (zo) bekend zijn en graag willen draaien en wellicht draagt dit zelfs nog wel juist meer bij aan de sfeer van een feest, omdat die dj's het misschien nog leuker zullen vinden om voor een (klein) publiek te draaien.

De naam van het feest was vrij snel gevonden: D.D.O.D.

D.D.O.D. heeft vele betekenissen voor mij, maar in dit geval was het Daaans Dawn Of Dance. Ik ben ook gek op een soort van one-liner bij een naam van een feest en dat werd Dance to The Dawn.
Ten eerste een verwijzing naar de organisatie zelf en het feit dat het de eerste was en wellicht een begin van een nieuw iets sloot mooi aan bij het woord 'Dawn' plus dat het niet helemaal toevallig is dat er ook nog een link gelegd kan worden naar mijn zogenaamde 'dj-naam' The Dawn

Nadat ik met Arno overeen gekomen was dat 10 december dé datum van het feestje zou gaan worden en dat het van 22:00 tot en met ongeveer 03:00 uur zou gaan duren, was het tijd om voor een line up te gaan zorgen.
Ik belde en mailde en al snel was de line up een feit: Charly, First-Base, MvDJ, Nazzz, Raven en The Dawn.

Ik zou back 2 back met Charly draaien, de sets zouden een uur duren en de draaitijden zouden pas op de avond zelf bekend worden, aangezien er met lootjes bepaald zou worden wie, hoe laat zou draaien.
In de weken die volgden werden er natuurlijk de nodige pb-tjes verstuurd, gebeld met diverse mensen, er werd een nieuwsbericht geschreven dat op diverse sites te lezen was. In de eerste werden er heel veel bekenden uitgenodigd en tevens was er een mogelijkheid om via een mailtje naar dawnofdance@hotmail.com op de 'gastenlijst' te komen voor de tiende. Ik moest immers wel rekening houden met het feit dat er maximaal 100 mensen in de Trappist pasten.

Voordat ik het wist was de week van de 10e aangebroken en begon ik eigenlijk wel een beetje nerveus te worden, zou het allemaal wel goed gaan? Zou iedereen wel komen? Zou het niet ineens te vol worden? Plus dat ik eigenlijk ook wel heel erg nerveus was, dat ik zelf ging draaien, tis namelijk niet zo dat ik mezelf al zo verschrikkelijk goed vind draaien namelijk. Ik hield mezelf echter dapper voor dat er toch grotendeels bekenden zouden zijn en ik draaide ook samen, wat ook alweer 5 platen inmixen scheelde

CD spelers waren dankzij MvDJ geregeld, nog de laatste dingetjes besproken met Arno en woensdag sprak ik Charly wat nogal vervelend nieuws bracht. Hij was ziek en niet zo een klein beetje ook, koorts, hoofdpijn en constant het hart uit zijn lijf aan het hoesten, als dit zo zou blijven zou hij niet op D.D.O.D. kunnen draaien. Ook was het zo dat Charly zijn Pioneer 600 zou meenemen naar het feest, maar gelukkig kon MvDJ dit ook regelen dus dat probleem was vrij snel opgelost.
Maar ja, ziek is ziek en daar kan je natuurlijk helemaal niets tegen doen en al vond ik het best wel veel enger ineens om alleen te moeten gaan draaien, speelde zelfs met de gedacht de anderen gewoon een kwartier langer te laten draaien, toch wilde ik het ook niet opgeven.
Zou best wel laf zijn en ik haat laf zijn. Met het oog op het loten, het aansluiten van het mengpaneel en de cd spelers en het ophangen van wat posters en de draaitijden had ik met Arno en de dj's in kwestie van die avond afgesproken om half tien bij de Trappist te zijn.
Iedereen was keurig op tijd en ik liep weliswaar een beetje als een kip zonder kop rond (nerveus, had gewoon al buikpijn vanaf donderdagochtend ofzo ) maar alles verliep soepeltjes en de lootjes werden getrokken.
De line up werd als volgt:





Ik was eigenlijk best wel blij dat ik mocht openen. Er was sowieso het devies dat er geen warm up was, gewoon gelijk lekker hard gaan, dus qua muziek hoefde ik me toch niet aan te passen en het is natuurlijk zo dat er als het feest net begonnen is er nog wat minder mensen binnen zijn, wat het iets minder eng maakt.
Wat niet wegnam, dat ik om 22:00 met trillende handen en benen achter de draaitafels stond om de eerste editie van D.D.O.D. te openen. Ik had thuis een soort van korte intro bedacht bestaande uit een stuk tekst uit de film Blade, de melodie van The Dawn en Sharkboy's Finale, ik moest echter wel snel zijn om dit goed uit te laten komen. Eigenlijk niet zo heel slim geweest, achteraf gezien, want werd er wel nog nerveuzer van, omdat ik dus snel moest zijn.
De intro kwam dus niet helemaal vlekkeloos uit en je zult het niet geloven, maar ik kreeg de eerste plaat niet goed terug in zijn hoes, whehehehe, nu kan ik er wel om lachen, want het is echt wel iets voor mij, maar op dat moment brak het zweet me uit.

Wat ik geweldig vond is dat er best wel al heel wat vriendjes en vriendinnetjes begonnen binnen te stromen terwijl ik bezig was, plus dat Nazzz ook zo lief was om me zo een beetje geestelijk bij te staan en in de buurt te blijven. Af en toe knikte hij van ja, gaat goed en dat hielp een heleboel.
Ik genoot er ook van om er te staan en al was het zeker niet allemaal foutloos, het ging beter dan ik had verwacht en gehoopt Mijn zenuwen verdwenen na een paar platen ook naar de achtergrond en ik kreeg er steeds meer lol in.
Nou zou ik natuurlijk elke plaat kunnen gaan beschrijven, maar dat lijkt me niet echt bepaald boeiend voor iedereen om te lezen, dus laat ik er mee volstaan om te zeggen dat toen ik als laatste plaat Black Out van Dark By Design erop legde ik zelf ook geheel uit mijn dak ging.

Ik moet ook zeggen dat de mensen die er waren ook allemaal superenthousiast waren en reageerden op de dj's dat er een geweldige sfeer ontstond, lachende gezichten en dansende mensen. Dat vond ik zo geweldig! Het applaus dat bij elke dj klonk was gewoon hartverwarmend. (ik werd er zelfs beetje van. )

Eleven o'clock was Raven time!



Strak in pak met kerstmuts betrad Raven de booth, deze avond zou hij een snelle, pure UK hardhouse set neer gaan zetten en dat hebben we geweten!
Het gas ging erop, gelijk al beginnend rond de 160 BPM en in een hoog tempo volgden de platen zich na elkaar op, terwijl Raven stond te swingen en springen achter de tafels, ondertussen met de crossfaders spelend, wat dus een hele mooie foto opleverde:


(kijk hoe iedereen naar Raven aan het kijken is terwijl hij bezig is)

De kerstmuts ging af en het jasje uit en ineens stond hij, tot grote schrik, zo halverwege zijn set met een kapotte koptelefoon in zijn handen. Eén van de schelpen was finaal afgebroken van zijn Pioneer koptelefoon (een veelgehoorde klacht van deze -schandalig- dure -dus- koptelefoon) Gelukkig kreeg hij snel de koptelefoon van MvDJ en kon hij verder, maar echt dat hij gewoon weer verder ging met zijn set, echt klasse!



Middernacht en tijd voor de volgende dj, FirstBase. Eén van de redenen om de cd spelers te huren was omdat FirstBase zou gaan draaien, hij draait altijd heel veel met Acapella's er tussendoor, iets wat ik erg leuk vind.
Pure UK Hardhouse, feilloos aan elkaar gemixt, vergezeld van uiteenlopende acapella's. Ik blijf het altijd lekker vinden om een set van hem te horen.



Om 1 uur gaf FirstBase het roer over aan de één na laatste dj van die avond MvDJ en feitelijk ging MvDJ verder waar FirstBase geëindigd was, met voornamelijk lekkere UK Hardhouse platen

Eerlijkheid gebiedt mij nu om te zeggen dat ik deze avond ook veel heb staan praten met verschillende mensen en ook een redelijk aantal biertjes ondertussen aan het nuttigen was dus kan ik helaas niet meer precies platen op gaan noemen die ik kende. Ik weet alleen wel dat ik de muziek erg lekker vond en tussen de gesprekken door ook nog veel heb staan dansen.

Weet wel heel erg zeker dat ik Absolution heb gehoord van Wid & Ben (correct me if I'm wrong) errug, errug vet nummer



We werden ook getracteerd door een onverwachte 'korte back to back' van MvDJ en Nazzz. Ik moet zeggen dat ik het altijd erg leuk vind als twee dj's samen gaan draaien, het kan vaak lijden tot erg leuke combinaties en zo ook deze keer.



Het was dan toch tijd geworden voor de laatste dj van die avond Nazzz en ik wist dat hij in zijn set zijn nieuwste nummer Best of both worlds zou laten horen, een primeur.
Hij draaide meer een combinatie van UK Hardhouse met Hardtrance, zoals ik hem erg lekker vind en zijn nummer past daar ook erg goed tussen, wat mij betreft. Ook het publiek reageerde enthousiast op dit nummer en ik kan me voorstellen dat er niets mooiers is, voor de maker van het nummer, om dit te zien.

Ik was onder Nazzz zijn set even naar Arno gelopen om te overleggen tot hoe laat we door mochten gaan, het leek me namelijk een leuk idee als de dj's van die avond,allemaal nog een plaat erop zouden leggen. Dit met uitzondering van Firstbase, hij was wat eerder al weggegaan, omdat hij de volgende dag gewoon moest werken. Arno vond dit geen probleem, als we het niet langer dan 20 minuutjes zouden maken.
Zo draaiden we nog een slordige 20 minuten en toen was er toch echt een einde gekomen aan een geslaagde eerste editie van D.D.O.D., ook Arno vond het leuk en goed als er een vervolg komt, dus over een maandje of twee. Iedereen die gekomen is, heel erg bedankt, ook omdat jullie allemaal superenthousiast waren en ik ben ook erg blij dat jullie het naar jullie zin hebben gehad.
voor zowel FirstBase als MvDJ dat ze er waren, terwijl ze de volgende ochtend gewoon moesten werken.
En ook dat Starscream er was, aangezien die ook vroeg zijn bed weer uit moest om naar school te gaan.
Denny Yau a.k.a. Raven en Natasja voor het nemen van de foto's die ook in dit verslag staan, alle foto's door hen gemaakt staan op www.partyvibes.nl

Nog meer foto's kun je vinden op

www.thfdance.nl
Starscreamspictures

en op Partyflock zelf.

Met dank aan alle fotograven die er waren.

Verder wil ik de volgende mensen bedanken voor het plaatsen van nieuwsberichten

Superknits is elke keer wat anders www.djlaser-chaser.nl
JFK www.dancevenue.nl
www.tw.magazine.com
www.planetplastic.nl

En natuurlijk de mensen van Partyflock.

En natuurlijk zoals altijd nog wat mooie sfeerplaatjes















D.D.O.D. WILL return.