Innercity 2003
Okay dan, Innercity 2003 zit erop en ik ga een poging doen een zo goed mogelijk verslag te schrijven. Innercity is voor mij een feest waar ik altijd graag bij wil zijn. Dit was voor mij de derde keer en de vorige twee versies vond ik erg leuk en daarom wilde ik er ook dit jaar weer bij zijn. Ik moet eerlijk toegeven dat ik wel héél even getwijfeld heb tussen MoH vs. Hellraiser en Innercity maar uiteindelijk koos ik toch voor Innercity. Ik ben niet iemand die speciaal voor een bepaalde DJ naar een feest gaat, ik ga voor het totaalplaatje. Het totaalplaatje van Innercity 2003 zag er qua line-up prima uit. Tiesto, Paul van Dijk, Dave Clarke… natuurlijk draaiden er ook vele anderen maar deze drie sprongen er voor mij wel uit. Het thema was dit jaar Rio de Janeiro. Ik vond dit een erg goed thema waar je als organisatie natuurlijk heel mooi iets mee kunt doen! Of dit ook bereikt is lees je zo. Er was nog even onzeker met wie ik er nu naar toe zou maar uiteindelijk zouden Linda, Janneke, Sander en ik met z’n vieren gaan. Lekker in de auto. Rond negen uur vertrokken we vanuit Leeuwarden. Twee pitstops later reden we al op de ring van Amsterdam. Hier was een kleine opstopping maar dit viel gelukkig allemaal mee. Bij de afslag RAI konden we niet rechts (zoals ik gewend was) maar we moesten links. We konden onze auto parkeren en we moesten dus een flink stuk lopen richting de ingang. We hadden er erg veel zin in dus je hoorde ons niet klagen. De entrée verliep heel erg soepel en ook het garderobe systeem bleek weer goed te werken. Nog even door de controle en dan waren we binnen. Al bij de binnenkomst kon je kennis maken met het thema, er stonden allemaal grote planten in de Zuid Amerikaanse sfeer en er kwamen al gezellige deuntjes uit de verschillende zalen. De dames hadden nog een plattegrond weten te regelen en zodoende waren we er helemaal klaar voor.
We liepen de eerste zaal in, dit bleek de hardstyle zaal te zijn. Ik verbaasde me over de oppervlakte van deze zaal. Damn, die was behoorlijk groot. De decoratie vond ik in deze zaal erg matig maar de muziek maakte veel goed. Er werd namelijk al flink geknald en dat was een lekkere binnenkomer. Het werd wel tijd voor een sanitaire stop en dus gingen we op zoek naar het toilet. Van die plattegrond werden we niet veel wijzer dus we besloten maar een gang in te lopen. Er was zoals gewoonlijk éénrichtingsverkeer ingezet en dat werkt opzich prima. De gang die wij inliepen was alleen zo vol dat ’t gewoon echt niet opschoot. Schuifelend gingen we vooruit en ik had even goed de balen, heet, druk en het ging zooo langzaam. Gelukkig was dit de enige keer dat ik me aan de gangen geirriteerd heb. (de rest van de nacht was het perfect namelijk) We kwamen via de veel te lange gang aan in de Urban-zaal. Goed gevulde zaal, divers publiek en ik moet zeggen dat ik het er best tussen vond passen. Ik weet dat er veel mensen zijn die het ID-T nog al kwalijk nemen dat ze Urban betrekken bij Innercity. Persoonlijk stoor ik me er niet aan omdat ik een breede smaak heb qua muziek en ik het dus wel prima vind. In deze zaal konden we mooi even naar het toilet en we haalden meteen de nodige bonnetjes. We waren wel benieuwd naar de andere zalen en dan met name naar de Main dus we vervolgden onze weg door de RAI. We kwamen aan in de volgende gang. Deze kwam me bekend voor en ik wist dat we richting de Main liepen. Net als vorig jaar stond er helemaal achterin een groot podium voor de vip’s. Je kon hier onderdoor lopen en dan stond je achterin de zaal. Ik gaf mijn ogen even de kost… mensen wat zag dit er verdomde goed uit! Aan beide kanten stonden hoge stellingen waar je op kon staan. Het podium was erg indrukwekkend met een bewegende DJ-booth, meerdere bogen en vooral veel kleuren. Er was op het moment dat wij meer naar voren liepen een act bezig. Een vrouwenstem zong mooie Zuid Amerikaanse deuntjes en er stonden weet ik hoeveel mannen op trommelt te slaan. Al met al een heel opzwepend gebeuren. We liepen steeds meer naar voren. Zo nu en dan spoten er allemaal zilverkleurige confettie in de rondte. Zo, dit maakte wel even indruk op mij! Ik keek om me heen en zag dat iedereen in de juiste stemming verkeerde. Dit feest kon nu al niet meer stuk dacht ik
We waren inmiddels bijna vooraan beland. De act met de trommels was nog bezig en er dansten allemaal meiden in verenpakjes op een soort van kleine catwalk. We besloten een van de stellingen te beklimmen. Vanaf de bovenste laag hadden we een prachtig uitzicht over de zaal en we konden het podium ook goed zien. Toen werd de DJ aangekondigd, dit gebeurde door een heerlijke vrouwenstem. Benjamin Bates was degene die ons zou gaan vermaken met zijn muziekale inzet. Het publiek had er echt onwijs zin in want de zaal was één kolkende massa. Bij het horen van de eerste plaat kreeg ik dan ook een gezonde dosis kippenvel en dat voelde heerlijk! Benjamin voelde het publiek goed aan en draaide goede platen en mixtechnisch was het ook goed te noemen
Ondertussen haalde ik even wat te drinken. Dit kon aan de buitenkant van de stellingen, ideale oplossing vond ik want zo werden de zaal en de barren als ’t ware van elkaar gescheiden en er ontstond meteen een loopgang voor diegen die de zaal wilde verlaten of juist wilden betreden. We waren natuurlijk niet voor niks naar de Main gekomen, wij wilden net als vele anderen Tiesto aan het werk zien. Je kon merken dat er veel mensen op af kwamen want het werd als maar drukker in de zaal. Wij besloten die stelling/podium te verlaten en een plaatsje op te zoeken in de zaal. We kwamen ergens rechts vooraan terecht. Opzich een prima plekje alleen konden we de DJ niet zien, we zagen ook weinig van de act’s. Beetje jammer maar we hadden ook geen zin in getrek en geduw dus bleven we daar mooi staan.Het was kwart voor twee, Tiesto stond in de startblokken. Ik verwachte een flinke show en een mooie aankondiging. Dat bleek dus even tegen te vallen. Misscjioen kwam dit doordat we weinig konden zien maar ik hoorde ook geen lange aankondiging… zo’n aankondiging waar je koude rillingen van krijgt. Iets in de trant van: And now lady’s and gentlemen… The # 1 DJ of the world DJ: TIEEEEE---ES----TOOOOOOOOOOOO! Helaas niet dus? Hierdoor vond ik het ook een beetje onduidelijk waarneer tiesto nu stond te draaien. Zo mooi als de aankondiging van Bates was, zo vaag was die van Tiesto…. Anyway, de eerste platen waren erg goed gekozen! Iedereen ging compleet uit z’n dak. Ik ken helaas geen titels maar ik vond dat er door Tiesto behoorlijk stevig geopend werd. Pluspunt
Na zo’n 3 kwartier Tiesto vonden we het tijd worden om een rondje te lopen. En dan is het éénrichtingsverkeer toch wel irritant. Zodra je de main verlaat moet je echt een klote eind omlopen. We kwamen weer aan bij de hal waar je binnenkomt. Hier was van alles te doen en we besloten even rond te kijken. Er waren mensen bezig met een demonstratie van die vreemde Braziliaanse vechtsport. Normaal wordt het volgens mij op het strand beoefend maar dat die mensen het hier ook prima kunnen hebben ze wel bewezen. Het zag er erg cool uit en ik doe het ze zeker niet na. Deze hal die erg groot was ademde een leuke gezellige sfeer uit. Er was een heus voetvolley-vels aangelegd en gedurende de hele nacht werden hier wedstrijdjes gehouden, er lagen mensen te chillen in hangmatten, je kon iets te eten halen, er werden massages gegeven en er was zelfs een complete kermis attractie aanwezig. Hartstikke leuk allemaal maar wij kwamen toch voor de muziek. We liepen de volgende gang in. Toen we rechts keken zagen we de hardstyle-zaal. Wij wilden eigenlijk wel even naar de techno want daar was namelijk iemand bezig die ik wel even wilde zien. Als kippen zonder koppen liepen we een zaal binnen. Dit bleek de lexionzaal te zijn. Deze was helemaal ingericht als voetbalstadion. Met tribunes en grasmat
Hier werd ook lekker gedraaid maar het was nog niet echt uit je plaat gaan muziek. In deze zaal kochten we wel een wegwerp camera zodat we de nodige foto’s konden maken. Ik stelde voor om de techno op te zoeken en die hadden we ook snel gevonden. Ook deze zaal was leuk ingericht. Eerst dacht ik huh? Wat is dit dan? Maar toen drong het tot me door, deze zaal was ingericht als buitenwijk van Rio de Janeiro. Een zogenaamde sloppenwijk dus. Er hingen waslijnen met vuile was, er stonden her en der golfplaten opgestapeld en er stond zelfs een klein bootje in een hoek. Erg goed doorgevoerd dus het thema
Dave Clarke stond gelukkig nog te draaien. We konden dus nog een klein stukje van z’n set meepikken. De sfeer in de tecno vond ik erg goed! Veel blije gezichten en gewoon een lekkere atmosfeer. Ik heb het nog niet eens gehad over de kleding van de meeste mensen. Laat ik daar nu maar even iets over zeggen dan, voordat ik het vergeet. Bijna iedereen had wel iets groens of geels aan. Er waren mensen die ’t hielden bij een geel Brasil vest maar er waren ook mensen (vooral meiden) die echt de moeite genomen hadden voor een passende outfit! Compeet met veren, glitters, hoofdtooien etc. die leken zo uit Brazilie te zijn overgevlogen. Wat dat betreft was dit echt een goed gekozen thema en vond ik dit ook vele malen beter doorgevoerd dan het thema van vorig jaar. Terug naar de techno terug naar Dave Clarke. Achter hem hingen een groot videoscherm waar zo nu en dan beelden te zien waren van zijn mixkunsten. Het geluid was in deze zaal wel goed maar de echo was wel erg irritant. Het geluid botste tegen de muur en kwam dus weer terug de zaal in
Ik haalde ondertussen even iets te drinken bij de bar, dit ging overal erg vlot Inmiddels werd de volgende DJ aangekondigd.Cristian Varela nam het over en ook zijn plaatjes klonken erg goed! Toch vonden we het tijd worden om weer even in de main te kijken. Via een gang kwamen we daar snel en we besloten weer een mooi plekje op te zoeken vooraan in de zaal. Tiesto was net klaar en dat was te merken ook… een grote stroom bezoekers verliet de zaal en dit veroorzaakte de nodige drukte. De aankondiging van de volgende DJ was te horen en nu was het wel weer goed gedaan vond ik. De duitser Sven Vath had plaatsgenomen achter de draaitafels en hij begon meteen lekker te draaien! Opzwepende muziek kwam uit de boxen en ik schoot ondertussen wat leuke plaatjes van ons gezelschap. Na een poosje stelde iemand voor om de hardstyle maar eens op te zoeken. Prima, hier waren we toch amper geweest dus we zochten de weg naar deze zaal. Die was makkelijk te vinden. Weer een flink stuk omlopen maarja? De hardstyle zaal vond ik eerlijk gezegd nogal sfeerloos. Er was hier weinig gedaan aan de decoratie. De DJ-booth zag er wel goed uit maar het thema was niet echt doorgevoerd en er hing hierdoor niet echt sfeer vond ik. Met de muziek was niks mis, dat klonk prima. Volgens mij was het Luna die achter de draaitafels stond. Tenminste dat maakte ik op uit de plaatjes die ik hoorde. Na een poosje hardstyle gingen we weer even aan de wandel. We kwamen uit in de Urban-zaal. Die was nog steeds goed vol en er hing hier best wel een relaxte sfeer vond ik! Er stonden hier ook enkele eetkraampjes dus ik besloot even wat fruit te halen. Ideaal de verkoop van los fruit
Dus met een appel in m’n hand en een banaan in m’n zak gingen we weer richting de main. Het was al iets minder druk geworden en zo konden we snel doorlopen naar voren. Voor het eerst die avond stond ik echt vooraan en hoorde ik hoe hard ’t geluid eigenlijk stond. We stonden namelijk meer aan de zijkant, ook prima geluid maar daar vooraan was ’t nog net iets heftiger! Ik deed een poging enkele foto’s te maken van de volgende duitse DJ genaamd Paul van Dijk Mijn harde schijf puilt haast uit van live-sets van deze man en ik ben best gek van zijn draaistijl. Volgens mij was het twee jaar terug toen hij er ook bij was. of is dat nu inmiddels al weer drie jaar geleden? Dat was dat mooie optreden met al die glowsticks die door de lucht vlogen! Dat moment staat nog op m’n netvlies gebrand. Een halfuur lang vlogen er continu van die glowsticks door de lucht, wow! Maar terug naar zijn optreden van gisteravond, hij was echt goed bezig! Hij draaide lekker hard en vooral mixtechnisch was hij zoals gewoonlijk goed bezig. Op een gegeven moment draaide hij een heerlijke plaat met mooie vocals er doorheen. echt Paul van Dijk stijl. Ik keek om me heen en zag dat iedereen volop aan het genieten was! Vorig jaar stond Dana nog als laatste DJ, gelukkig werd er dit jaar in de main niet afgesloten met hardstyle. Niks mis met hardstyle maar afsluiting main hoort gewoon geen hardstyle te zijn vind ik. Mijn laatste banaan werd verorberd en we liepen de main uit. Paul van Dijk ging nog stevig door maar wij hadden het wel gehad eigenlijk… het was ongeveer half zeven toen we gezamelijk besloten er een eind aan te breien. Alle vier wilden we wel naar huis. Bij de garderobe kwamen we tot de vervelende ontdekking dat de autosleutels weg waren. Behoorlijk flippen dus Als je niet weet waar je ze kwijt bent geraakt heeft zoeken ook geen zin. We belden al onze bekenden af om te vragen of we mee konden rijden. De ene helft ging afteren in Latido’s, de andere mensen hadden niet voldoende plaats kortom we moesten wel met de trein terug. Beetje klote na zo’n mooi feest. De auto wordt op dit moment weer opgehaald uit Amsterdam. Ik hou dus nu ook snel op over deze vervelende gebeurtenis.In de trein hadden we alle tijd om het feest nog even te analyseren
We vonden het allemaal een heel mooi feest. Goede sfeer, goed geluid, prachtige decoratie. Kortom een hele geslaagde editie van Innercity. Voor mij persoonlijk de beste tot nu toe. Dit kwam mede door het perfect doorgevoerde thema, de goede sets van oa: Tiesto, Dave Clarke, Sven Vath en Paul van Dijk. Ik denk dus dat ik uiteindelijk de juiste keuze heb genomen door naar Innercity te gaan dit jaar.En vol spanning wacht ik af wat het thema voor volgend jaar wordt. Als laatste nog een dikke
voor Linda.Mathys
