Met 6 man sterk spraken we om 22:00 af bij mij thuis om alvast in de stemming te komen voor hét Brazilian-style feest van het jaar: Innercity! Ruim €53,- betaald voor een kaartje, dus ik had me voorgenomen niet al te lam daar aan te komen aangezien ik wel waar voor me geld wil krijgen
De nodige energy-drinks werden daarom goed gemixt met wat goedkope Dirck-III-rooie-vodka, waarbij nog even werd teruggedacht aan het thema van vorig jaar (Rusland). Om half 12 werd het dan toch echt de hoogste tijd om ons te begeven richting RAI.Om kwart voor 12 kwamen aan bij RAI, alwaar het grote publiek in de rij stond te wachten voor de massale Europahal. Maar ID&T had zijn zaakjes wel geregeld, en na een korte stop bij de garderobe stonden we al met al binnen een kwartier binnen.
Meteen wat bonnen gekocht, en ons begeven richting de Brasilia-zaal, waar voor ons de eerste DJ van de avond al lekker bezig was: Mauro Picotto. Een lekkere inkomer, zeker weten! Hij was weer eens goed met zijn eigen ding bezig, en het publiek had er zin in. Aan de rand van de zaal waren enkele danspodia opgesteld versierd met palmboombladeren, en in de zaal waren verder de nodige groen-gele shirts aanwezig.
Dat gecombineerd met Braziliaanse danseressen in korte glimmende rokjes bracht mij wel in de Brazilian-mood 
. Wat verder opviel was de grote witte bol boven de DJ, die verdacht veel leek op de bol die bij de Sensation's ook aanwezig was .01:00 Was het tijd om toch maar wat meer van de andere hallen te bekijken. Een korte blik in de Salvador-zaal (Urban) geworpen, maar alleen maar omdat ik op weg was naar de Downtown Industrial-zaal (Techno) waar een van dé DJ's van de avond reeds was begonnen aan zijn set: Dave Clarke! En ja hoor, hij was weer helemaal in vorm. Hij scratchte er goed op los en zijn platenkeuze was ook zeker niet verkeerd. Toen Ben Sims - Manipulated voorbij kwam kreeg ik spontaan heimwee naar de zomer
Maar ik was natuurlijk niet alleen op het feest, en om 02:00 wouden dan toch wat mensen van me groep naar de Apotheose-zaal (Main) om daar The Number 1-DJ Tiësto mee te maken. We volgden de grote stoet richting de grootste hal van de RAI, waar meteen opviel hoe ontieglijk populair die gast wel niet is. Want, mijn god, wat was het daar druk. We waren ruim een kwartier bezig om tot halverwege de zaal te komen; net voorbij een rij boxen. Bad Move. Het geluid stond niet bepaald hard, en aangezien we net voorbij wat boxen waren gekomen, was het geluid ronduit KUT te noemen. Dat gecombineerd met die gigantische drukte, tropische temperaturen en een paar boeren in onze directe omgeving zorgde voor een inzinker op me avond. Ok ok, William Orbit - Barber's Adagio for Strings (Tiesto Remix) werd ook opgezet, en zo slecht draaide Tiesto niet eens. Maar meer dan een beetje op en neer springen, waarbij je om de 2 minuten aan je flesje water (met dop!) zit te lurken, kwam het niet.
Tijd voor verandering! Want niet alleen trance-liefhebbers waren mee; ook de nodige hardstyle-fanaten zaten er tussen (in mijn groepje dan he
). Tijd voor een lange wandeling richting: Luna. Goed. Sja. Wat zal ik zeggen? Hardstyle is gewoon niet mijn ding. Het kan me simpelweg niet genoeg boeien. Ik ben wat gaan drinken, en heb me eerste (en laatste) zitpauze van de nacht ingevoerd. Maar gelukkig zijn mijn vrienden de slechtste niet, dus zo rond 04:00 zijn we weer richting de Techno-zaal gegaan. We hadden nu officieel een rondje gelopen
. Ik was een beetje ingesukkeld na de slechte Tiësto-ervaring, en het geforceerd stampen op Luna (jaja, ik heb ffies meegedaan hoor ). Kon ik er nog wel bovenop komen? Oh, zeker weten! Christian Varela maakte werkelijk alles weer goed! Ik had er spijt van dat ik niet gewoon al die tijd was gebleven in de techno-zaal, want ik ging echt stevig uit me dak. Blijkt toch maar weer dat techno meer mijn ding is Maar hoe goed Varela ook draaide, ik kon het niet over mijn hart krijgen om mijn avond voorbij te laten gaan zonder die Duitse Techno-held te bekijken: Sven Väth. En daar had ik zeker geen spijt van
. Toen LFO - (This is going to make you) Freak langskwam wist ik het zeker: mijn avond kon niet meer stuk. Väth zette voor mij een superset neer welke mij nog lang zal heugen . M'n groep was inmiddels afgeslankt tot 3 mensen. 2 waren naar huis gegaan rond half 5 (snap jij ze?), 2 anderen gingen liever ff langs Pavo. Ik bleef achter met 2 anderen om Paul van Dyk mee te maken. Hij begon zeker niet slechts, en gooide er nog redelijk de beuk erin. Maar al gauw werd duidelijk dat deze man toch echt een trance-DJ is, en in die stemming was ik net ff niet na Varela en Väth. De laatste 3 kwartier zijn we weer richting de techno-zaal gegaan om de avond toch ff op een juiste manier af te sluiten met onze vriend uit Japan: Takkyu Ishino. Met een vrij rauwe techno-set putte ik nog het laatste beetje energie uit me benen.
Toen om 06:55 de laatste plaat erop werd gegooid was voor mij de avond definitief afgelopen.
Innercity 2003 zit er weer op. Het feest was voor mij zeker weer geslaagd. Volgend jaar weer? Ik begin alvast met sparen.
