Verslag van MatriXX, 8 juni 2002

MatriXX CD Release-party

Alweer veelste lang heeft het geduurd. Dus moest het er maar weer eens van komen. De Matrixx stond weer eens op het programma. Waar we vroeger op een feestloze zaterdag altijd naar de Marcanti of Now & Wow gingen hebben we deze nu ingeruild voor de Matrixx. Veel ouwe lullen betichtten mij ervan dat ik te commercieel ben geworden. Ik noem het horizon verbreding. Ik luister tegenwoordig naar veel muziek stromingen (van Lounge to hardstyle) en ik ben nog steeds van mening dat de sfeer een hoop te maken heeft met het soort mensen dat er komt. Vooroordelen dat de Matrixx een opeengeraapte hoop van boeren is kan ik ontkennen. Veel leuke gezellige en goed geklede mensen weten zich iedere week weer naar de mega club te begeven.

Met een koffer vol kleding begaf ik me naar huize Marco (tja ik mag dan misschien net een wijf lijken, maar kleding is gewoon erg belangrijk) waar er nog snel even een piza naar binnen werkte.Sergen Marco Casper en ik waren klaar voor de trip naar het verre oosten. Cdeetje erbij en gaan met die banaan! Even de nodige versnaperingen inslaan bij een tankstation om onze weg daarna weer te vervolgen.

Na een uurtje stevig doortrappen (kheb gelukkig deze keer geen flits gezien) zagen we in de verte het Matrixx logo al vrolijk schijnen. Het was inmiddels 23.00 en ik verwachtte een flinke rij aangezien de eerste 100 mensen de Matrixx cd gratis kregen (en tja wanneer er iets gratis is staan de nederlanders vooraan). En inderdaad er stond bij de ingang al een grote rij. Even snel de auto parkeren (VIP parking is voor de deur dus geen gedoe met jassen) en snel naar binnen. Het was ook binnen al erg druk en de zaal was gevuld met (in mijn ogen) erg jonge mensen, maar dat kon ook komen omdat mijn aanhang nogal oud was (gemiddelde leeftijd was 30). Meteen maar muntjes halen, want anders sta je dalijk in de rij. Even de zaal verder verkennen en al snel werden de eerste contacten al weer gelegd.

Resident Jochen stond alweer heerlijk warm te draaien (deze gast heeft toch zo'n heerlijke sound! ) en ik kon niet stil blijven staan. Waar normaal het redelijk rustig is op het VIP podium was het nu een drukte van jewelste. Veel vrolijke mensen die er weer erg zin in hadden. Mooie vrouwen , jonge jongetjes, kleine meisjes en gespierde kleerkasten alles liep er rond. Door de grote drukte ging het deze keer helaas niet zo snel bij de bar (vorige editie's was dit wel het geval) waardoor veel mensen een b-tje gestresssst werden. Bij een grote drukte hoort natuurlijk warmte en warm was het zeker! Ik zweet nooit, maar nu was er niet een stukje op mijn lichaam dat droog was. (ik heb me laten vertellen dat vannaf volgende week er een verkoelende airco aanwezig is. gelukkig! )

Het moment was aangebroken. De muziek ging uit en onder luid gejuich werd de eerste (overiggens zeer goede! bedankt nog David!) Matrixx cd gepresenteerd. Een harde knal . een hoop glitters en Jochen die een aantal cdees het publiek in wierp. De sfeer was gewoon ronduit perfect. Jochen draaide een aantal nummers van de nieuwe cd. Echt heerlijk! Hierna was het de beurt aan de Klubbheads om hun kunsten te vertonen. Waar ik dit vroeger nogal platte pannekoekehouse vond werden er nu opeens een paar heerlijke stamp plaatjes te voorschijn getoverd. Ik ben er alleen nog steeds niet uit waarom ze met z'n 2jen achter die tafels moeten staan.1 persoon kan dit ook nog wel, want de 2de stond de helft van de tijd uit zijn neus te lunchen, maar ach het gaat om de muziek en die was goed.

De hitte steeg tot suptropische hoogtes en ik kon niks anders meer dan zittend luisteren naar de muziek. Het was tijd voor een wissel en brooklyn bounce kwam ten tonele. Ik kende ze eigenlijk alleen van tv en had verwacht dat het een b-tje toegangkelijke muziek zou zijn, maar behalve hun top 40 hitje was het hoofdzakelijk hard gebeuk (iets te hard voor mij).
Ik ben toen maar lekker gaan praten en heb eigenlijk weinig aandacht geschonken meer aan de muziek. Normaal sluit de Matrixx om 05.00, maar vanwege de cd release zouden ze een uurtje langer door gaan. Dat uurtje redde ik niet meer en moe maar voldaan zijn we naar huis gereden, waar ik na het genot van een glas appelsap mijn bedje in ben gedoken.

Untill we beat again!

Sam