Vrijdag 21/11 besloot een vriendin van mij dat het eens tijd werd om er uit te gaan (echt al jaren niet meer uit geweest, vroeger groot roxy fan en bezoeker) en met wie doen mensen dat het liefst? Juist! Met mij.
Zo gezegd, zo gedaan. En daar waren we dan. VakZuid was warm, druk en gezellig. Echt, het wordt steeds meer een feestje zoals 'we' dat gewend zijn. Dansende mensen, meisjes en jongetjes die gekleed zijn om te feesten en te verleiden (vroeger stonden er alleen mensen met hun kantoor kloffie aan), leuk om te zien! Ook de investeringen die het laatste jaar gedaan zijn in verlichting, geluid, etc.etc. zijn goed te merken. Ook het bar personeel is leuk, jong en erg gezellig. Wij begonnen onze avond in het lounge gedeelte, wijn erbij, bij-praten met de fijne tunes die Marcella voor ons had uitgekozen op de achtergrond.
Opeens hoor ik een stem die ik herken. "Het zal toch niet?" bedenk ik mij. Het zal toch wel bleek toen ik ging kijken. Lex Empress stond daar naast Marcella en samen maakte deze 2 dames er een héél lekker feestje van! Marcella draaide heerlijke platen, zó dansbaar, zo lekker. Lex Empress zong er zó lekker doorheen, en samen stonden ze daar erg te genieten in die booth. Die vriendin van mij was verbaasd. "Hoe kon het zo gezellig zijn?" Ze vond dat je wel prettig dicht bij de DJ kon staan en dat mevrouw Empress erg goed zong (er werd door deze muziekale encyclopedie en huge moloko fan van het 1e uur zelfs een terechte vergelijking gemaakt met mevrouw murphy! ). Maar het meest verbaasd was ze nog over de niet-monotone manier van draaien van één van mijn favo DJ's.
Er waren daadwerkelijk nummers te ontdekken in de set, dansbare muziek van verschillende genres muziek ook. Het klonk volgens haar helemaal niet als de "dreun, dreun, bas, stukje tekst, bas, dreun" die zij zo vaak had gehoord. Die vriendin van mij had (op een paar mannen na waar ik haar van heb moeten redden) een fantastische avond. Het toppunt van de avond was voor haar de remix van Wham die langskwam en welke zij uit volle borst stond mee te zingen in de Lounge, terwijl de rest van de bezoekers een beetje glazig op keek naar dat rare kind wat daar stond te zingen en dansen (iets wat haar uiterst goed afgaat). VakZuid is dus nog steeds een leuke plek om heen te gaan en ik vermoed dat het in de toekomst alleen nog maar leuker gaat worden!












