Vechtsebanen. pfffffoeeeeee. Was er 2x geweest maar de laatste keer was toch alweer een jaartje of 5 geleden, en het enige wat ik me nog goed herinnerde was dat we toen met onze vage harses al half Utrecht hadden doorkruist om de weg te vinden. Idem dito op deze 20e september 2003. Het was even goed zoeken en rondjes rijden waardoor we heel wat later dan gepland aan kwamen lopen. En daar stond een behoorlijke rij, die uiteindelijk heel erg meeviel, 20 minuutjes ofzo gewacht. Beetje onhandig geregeld was het wel en je kwam ook aan een totaal andere kant de Vechtsebanen binnen dan vroeger het geval was. Nog steeds geen herkenning dus. Fouilleren bij de dames ging er behoorlijk op, mensen moesten schoenen uittrekken en alle tasjes gingen binnenstebuiten. Goede zaak! Maar aan de andere kant, bij de mannen, was het effe voelen en doorlopen. Wel wazig op zich. Maar goed, zodra ik dan de zaal binnenliep was het toch wel even kippenvel. Daar waren ze weer, de tribunes, de houten afzettinkjes langs de zaal en of course het podium, waar alle helden van de avond hun opwachting zouden maken.
Muntjes moest je helemaal achterin halen en ook daar was het best druk, maar we kwamen ook echt op het drukste tijdstip binnen. Verder is het de hele avond prima te doen geweest. Je had heerlijk de ruimte, hoefde niet lang te wachten bij de bars en het was gewoon een gezellige kleine groep. Toch werden de 2 grootste minpunten van de avond al heel snel duidelijk. Het zweet gutste al uit mn kop toen ik mn eerste danspasjes maakten en naarmate je langer je stond in te spannen kreeg je steeds meer het gevoel dat je in een stoomcabine stond ipv. een ijshal. Wel grappig om al die grote schilderingen op de muren dan te zien staan, van schaatsers compleet met mutsen en handschoenen, en dan zelf met amper kleren aan rondlopen!
Goed, beetje rondwandelen, wat op zich vrij snel gebeurd was want de Vechtsebanen zijn niet zo groot, mannetje of 5000-6000 schat ik. Voor mij ideaal want zo hou je toch een beetje dat saamhorigheidsgevoel terwijl je ook de kick van de massa hebt. Het was wel een beetje zoeken naar andere oud-gabbers in Australian, had wel verwacht dat er meer mensen in oude stijl zouden komen zeker nadat ik er een topic over las op PF. Vond dat zelf wel heel grappig om te zien op Thunderdome namelijk!
Zal eerst even de rest van het feest bespreken en dan geef ik een overzichtje van de DJ’s en hun muziekkunsten. Goed, ze hadden dus buiten en chill-out gemaakt, erg prettig vooral omdat het de hele dag goed warm geweest was en het daarom ’s avonds nog prima uit te houden was. Je kon lekker afkoelen zonder gelijk met blauwe vingers te zitten. Aangezien het niet echt een grot feest was waren alleen de basisvoorzieningen aanwezig. Geen opsmuk, geen standjes waar je van alles en nog wat kon kopen. Een merchandisestand, een sigarrettenstand, je kon hamburgers halen en als je het daar lief vroeg kreeg je zelfs een appel!
Uitrusten kon natuurlijk ook op de welbekende tribunes en dat gaf toch wel weer even een heel erg sterk gevoel van herinneringen en fijne gedachtes aan al die hardcorefeesten die inmiddels de revue al zijn gepasseerd. De lasershow was erg vet, zeker van bovenaf gezien, en aan decoratie was ook wel gedacht, maar wel op een minimale manier. Zoals het hoort, want voor mij gevoel moet ook de muziek de overhand hebben op zo’n feest. Maar goed, ze hadden allemaal pilaren staan met camouflagenetten eromheen en daar stonden weer strobo’s en lichten in wat wel een heftig effect gaf. De zaal zelf was aardig glad en naarmate de nacht vorderde en de temperatuur naar tropische waarden steeg, werd de smurrie op de grond erger en ontstonden er complete plassen. Heerlijk, sommige gasten stonden zo lekker te hakken dat de stukken drek je gewoon om je oren vlogen, ik hou dar wel van, lekker ongegeneerd stampen en ploegen!
Over het algemeen vond ik niet dat er heel uitbundig gedanst of gereageerd werd, misschien toch dor de diversiteit van het publiek, sommigen gingen echt helemaal los terwijl er ook hele groepen stil stonden. Er liepen helaas weer een paar van die anabole-apen rond die een beetje breed wilden zijn en alles en iedereen voorbij bonkten en weer nergens anders over konden nadenken als voetbal (tja, het is maar net waar je je prioriteiten legt als je maar 2 hersencellen bezit natuurlijk!
Het geluid klonk als je dus in de zaal stond wel okay, maar niet meer dan dat. Niet zoals ik me het geluid herinner uit de Vechtsebanen, ben daarom maar vaak naast de boxen gaan staan want daar klonk het wel heftig! Zodra je echter net iets te ver van de dansvloer afging liet het geluid je in de steek, je kon prima met elkaar praten zonder te schreeuwen maar dit was toch wel weer even wennen in vergelijking met HouseQlassics. Tja, HMH is met niets te vergelijken natuurlijk, maar toch had ik wel een iets betere akoestiek verwacht. Anywayz, geen piepende oren gehad nadien ook dus dat scheelde wel weer! Tja, en wat valt er verder te zeggen? Heb alles wel zo’n beetje gehad. Behalve het belangrijkste: de muziek! Want sommige sets waren echt subliem, en zo’n beetje elke ouwe klapper passeerde de revue. Wel weer veel van hetzelfde, maar dat hou je toch op die classics feesten, al deden sommigen hun best om wel origineel uit de hoek te komen en dat klonk aardig verrassend.
Goed, Paralizer en Petrov heb ik niet gehord, kwam pas binnen toen Paul Elstak aan het draaien was en dat klonk goed! Helaas niet heel zn set gehord omdat we dus in de rij stonden buiten, maar ik heb m niet op foutjes kunnen betrappen en het blijft gewoon een held, echt iemand die zoveel betekend heeft voor de hardcorsescene. Jammer dat t publiek nog zo mat was want eigenlijk verdient die gast een staande ovatie inclusief wave!
Daarna kwam Gizmo. En het begin klonk wel vet, maar toen werd het naar mijn mening wel erg hard, en ik kakte sowieso een beetje in. Set zat wel lekker in elkaar maar het verraste me niet echt ofzo. En toen mn Darkraver alweer de draaitafels over. Dat was direct te horen want dat werd weer een heel scratch-festijn en veel slechte overgangen. Sowieso heel zenuwachtig vond ik, geen duidelijke lijn zat erin, helemaal geen echte Steve Sweet oldstyleset. Beetje bijeengeraapt zooitje vond ik het. En ook de 2 heren samen konden me daarvoor al niet echt boeien. Klonk wel leuk verder, maar was lang niet zo vet als hun set op Thunderdome. Was eigenloijk een beetje anticlimax, toen Gizmo begon klonkt t allemaal wrel vet, deheren samen was ook nog wel leuk maarniet bijzonder verrassend en tja, Steve alleen, ik vond t niks eigenlijk, veel fouten en hij kan gewoon veel beter! Evengoed wel weer veel bekende plaatjes en toch nog effe lekker het laatste restje energie eruit geprobeerd te dansen. Want ben voor Neophyte vertrokken. Die hoefde ik niet te zien, heb er nooit wat aangevonden, altijd hetzelfde standaard setje en heb ze gewoon echt veel en veel te vak gehord. Begreep ook achteraf dat t niet echt verrassend was allemaal.
Goed, om te besluiten: qua muziek heel wat beter als HouseQlassics afgelopen editie, dit was echt een classicsfeest, alle ouwe klappers kwamen aan bod en afgezien van de set van Darkraver was het echt even alsof je weer terug was in 1996 ofzo. Vechtsebanen ademt toch ook een soort melancholie uit wat dat betreft. Gewoon een hal, iedereen komt voor hetzelfde, niet steeds dat op-en-neer geloop. Sfeer was prima, muziek was het hoofdingrediënt en organisatorisch was het allemaal niet je van het. Te warm, te druk bij de wc’s, geluid niet echt je van het. Maar dat maakte allemaal niet zoveel uit. De DJ’s maakten het feestje, het was continu kippenvellen! Een “geweldig” krijgt dit feest niet van mij, want dan zou het Thunderdome a Decade moeten kunnen evenaren of de echte oude feestjes jaren geleden. Zo was het niet. Daarvoor mankeerde er teveel, was het publiek te divers en stond het geluid te zacht. Maar een “goed” geef ik het zeker wel. Dankzij de DJ’s, de vrolijke mensen, alle bekenden en natuurlijk al die goeie ouwe plaatjes!




















