Verslag van Nature One, 1 augustus 2003

Typisch geval van ‘Beter laat dan nooit’, maar ik heb dan ook wel enige tijd nodig gehad om enigszins te herstellen van Nature One.

Ik zal ons even voorstellen.

Links Sietz en rechts Debsy (Geeft ook gelijk een indicatie van onze politieke voorkeur. )

Vol goede moed stapte Debs en ondergetekende donderdagochtend in de auto op weg naar Kastellaun. Ondanks dat ik vergeten was een routeplanner uit te draaien of op zijn minst een kaart van Duitsland te bekijken, hebben we het pittoreske dorpje in een vlot (Duits) tempo kunnen bereiken.

Daar aangekomen waren we blij verrast te zien dat ons hotel in een rustig hoekje van het dorp lag en nog blijer waren we toen we de kamer zagen. Super kamer, grote badkamer met ligbad! Lang leve de luxebeesten! En oh zo jammer dat het het hele weekend niet heeft geregend… Wat een lol was dat geweest op de camping!

Maar goed, bijgekomen van onze wereldreis zijn we eens een kijkje gaan nemen bij de ‘echte’ festivalgangers op de camping. Ik moet eerlijk toegeven dat het een bijzonder aanzicht was, al die tentjes, campers, bussen en vooral al die mensen.
Ik was als non-kampeerder echt diep onder de indruk! (Maar ook erg blij dat ik daar niet 4 dagen hoefde te vertoeven!)

Het kon natuurlijk niet missen dat we enkele (zeg gerust maar: vele) PF’ers tegen het lijf zouden lopen. Een beetje schuchter heb ik dan ook het PF kamp betreden. Mijn ogen goed de kost gevend werden Debs en ik meteen belaagd door een prominente PF’er. “Mutu, alles is Mutu!”…

Aber naturlich! Ik had toch al niet zo’n hoge pet op van die PF gasten…

We hebben wonder boven wonder eigenlijk wel een heel leuke avond gehad daar op de camping, tussen de primitieve kampeerders. Een groene legertent met best aardige muziek, het gezelschap van aardige PF’ers, een bar met goedkope Vodka. Wat wil je nog meer?
Ondanks dat ik het binnen een uur voor elkaar heb gekregen om met meerdere mensen ruzie te krijgen (Ga dan ook gewoon aan de kant als ik op het podium wil, Flapdrol!) kan ik niet anders zeggen dan dat ik een leuke avond heb gehad!



Me & Mr. From the Block.



Stoere man.



Stoere mannen.

Na de nodige uurtjes slapen en een uitgebreid (middag) ontbijt was daar dan de eerste N1 avond aangebroken. In de veronderstelling dat het ook in Kastellaun niet zo moeilijk zou zijn om een taxi te regelen, hebben we ongeveer anderhalf uur op het stoepje voor ons hotel zitten wachten op een taxi. Begint goed, 2 chagrijnige vrouwen dat wil je niet meemaken!
Aangekomen moesten we de kaartjes omruilen, Debs claustrofobisch als ze is liet deze klus aan mij over. Ik ben stoer dus dat doe ik wel even…
Doodsangsten, wat een hel! Het is dat ik stoer ben maar anders was ik toch echt wel even in tranen uitgebarsten toen er honderden pleite, grote, enge Duitsers door me heen probeerde te lopen. Een heel groot minpuntje voor de organisatie (n)

Toen we zonder kleerscheuren het terrein hebben weten te bereiken zijn we, ontdaan door de grote aantallen mensen, gelijk naar de Hollandse Hoek gevlucht. Thunderdome Uber Alles en daar zijn we dan ook de hele avond niet meer vandaan geweest. Dat wil zeggen, Debs af en toe binnen in de tent en ik ervoor aangezien ik gewoon bang werd van het aantal beukende decibel. Wat een bruut zooitje, de hardcore van tegenwoordig. Ik ben als zogenaamde ex-reefteef toch wel wat gewend zou je denken. Maar dat terzijde. Dit is naar mijn inziens de meest brute gabber die we zijn tegengekomen.



Om een lang verhaal verder niet nog langer te maken, het was een gezellige avond maar zeker niet gezelliger dan ieder andere avond op ieder andere locatie.



Kiekje tussendoor.

Over de zaterdagavond kan ik verder ook heel kort zijn. Aangezien iedereen dusdanig ontoerekeningsvatbaar was door overmatig drugsgebruik was de sfeer van de voorgaande avond ver te zoeken. De gabbers in de Thunderdome tent waren nog bruter en enger, de Duisters probeerden nog harder door je heen te lopen en de Vodka was ook té snel op. (Wederom een heel groot –puntje voor de organisatie!)

Er waren toch ook nog enige +puntjes deze avond. Pl(a)(u)spunt Nr. 1.



Nr. 2> Toch zeker langer dan een uur tijd besteed aan Mr. Plons > Erg gezellig en bedankt voor de Vodka

Nr. 3> Door een lichte vorm van onderkoeling had ik Debs haar vestje ingepikt. Kamaya was zo sweet om helemaal naar zijn tentje te lopen en daar een trui te halen voor mijn lieve vriendinnetje (die ondertussen leed aan een zware vorm van onderkoeling).

Nr. 4> Typisch voorbeeld van ontoerekeningsvatbaarheid; probeer een echtelijke ruzie op te lossen met het aanbieden van een boom aan je vriendin. (Foto volgt. )

Ik zou nog veel meer over mijn belevenissen in Kastellaun kunnen vertellen maar veel boeiender als bovenstaande kan het niet meer worden.

Voor alles moet een eerste keer zijn en in dit geval ook de laatste keer!

Uitermate vermoeiend vond ik het.



Met de vriendelijke groeten,
Sietz & Debsy.