De DJ's waren geweldig in beide zalen plus de aparte rookzaal met zijn eigen DJ-booth: alweer een unieke manier om niet alweer een feest door het rookverbod van alweer Christen-NL te laten vernachelen. En draaien dat er gebeurde: er waren momenten dat de rookzaal nóg lekkerder muziek bood dan de grote zaal of de kleine. Ja, je hoort het goed: Meneer Achterwerk bood je drie totaal verschillende zalen!
Lucien Foort, primtetime in de Grote Zaal met Mc Boogshe (she fucking rocks, bitch!) was mijn favoriet door zijn vlamharde drijvende beat. Ok, tijdens zijn set viel een korte stilte, maar deze keer geloof ik in een technisch probleem: het was dezelfde cd-speler als die eerder mijn showmuziek weigerde.
Ik moest op om half elf. Het werd ietsjes later, maar dat makte weinig uit want ik was al bijtijds klaar: twee pruiken, vijf jurken aan en een bontjas om de look af te maken. Meneer Achterwerk kwam me ophalen en via 'de backstage' (wat architectonisch nét zo'n mooie ruimte is als de grote zaal die het omloopt) belandde ik op het grote podium, waar mijn peepshow zich zou afspelen. Ik had op een klein hokje gerekend, met kijkgaten in iedere muur. Niet op een grote dansende massa, die schuin van onderen omhoog zou kijken. Hahaha, misschien had ik het kutje toch iets strakker kunnen aftapen
You know me: I just don't care unless I can do anything about it en nu was het te laat. Dus ik nam het risico en dat ging prima: alles zat aan het einde van mijn act nog waar het hoorde.
Mijn grootste probleem bleek de warmte. Ik ben er nog niet achter waarom soms de CD's met mijn muziekmedleys weigeren, maar ze weigeren alleen als ik geen vervangende show bij heb. Tijdens Meneer Achterwerk's peepshow dus. Of ik een andere CD bij had. Nee, maar ik kan het ook op deze muziek: gooi dat gordijn open, want het is warm!
Na een klein kwartiertje in het afgesloten hokje op het podium onder de felle lampen te hebben gewacht, was het muziekprobleem opgelost. Echter: ik was door al die kleding en de warmte al half buiten adem toen de eerste klanken van Rammstein en Peaches klonken, hahaha. Na afloop was de make-upschade enorm en ik heb niet eens de moeite genomen na mijn show een pruik op te zetten of weer een jurk aan te doen: ik ben topless en met mijn eigen afro-kapsel naar de kleedkamer teruggestrompeld voor een grote wodka-tic met een rietje. Pas daarna was er weer longcapaciteit om te denken en te leven.
Na mijn show was ik klaar. Ik had kunnen inpakken en vertrekken: lekker vroeg naar bed. Meestal doe ik dat ook: feesten verandert wanneer het je werk wordt. Maar sommige feestjes zijn speciaal, dus ik herstelde mijn schmink en ging feesten. Om te beginnen was ik in knettergek en oergezellig gezelschap, ten tweede was ik op een gaygevoelig feest met fatsoenlijke DJ's (wat vroeger nooit en tegenwoordig gelukkig steeds vaker gebeurt) en vooral, bovenal, allereerst, maar op nummer drie: het was een keileuk feest!
Ik heb in mijn spijkerbroek staan dansen en feesten tot het licht aanging. Er werd geroepen dat er in de Strano een afterparty werd gegeven en al was er geen afterparty van Meneer Achterwerk: het beloofde wél een songfestivalvrije avond in de Strano te zijn en dus gingen we mee. Een paar leuke mensen gesproken (vooral het personeel) en na de andere bezoekers aldaar even te hebben bekeken, waren we snel weer weg.
De KeerWeer bood hetzelfde probleem: lief personeel, maar je hebt er ook 'die klanten' en dus was de eerste klant van Pierrots nieuwe carnaval/songfestivalkraker mijn cue om honger te krijgen en naar de Witte de With te lopen voor een lekkere allochtone bak friet. Die zijn vaak het lekkerst
Allé, ik heb nu een hele lange nacht samengevat in een paar alinea's en dus een hoop onzin achterwege gelaten. Dat scheelt jou leestijd en jij bent me dankbaar, nietwaar?
Een deel van die uitgespaarde leestijd wil ik graag terug. Ik wil namelijk even zwaaien naar m'n meissie Ingrid en 'onze' Peter. Ik zeg 'ons', omdattie van háár is, maar ik hem graag zou delen. Meid: je hebt eindelijk een fatsoenlijke kerel gevonden waarvan de issues me niet tegemoet knetteren. Kzou bijna nieuwe hoop krijgen voor mezelf.
Ik wil Fabiola rust toewensen, Kamal balans, Frans rustiger vaarwater, Gert-Jan een goede nachtrust en de andere Gert-Jan heel veel gigs. Mijn moeder verdient het beste en met mijn hondje zou ik mijn eigen gezondheid willen delen nu hij ouder wordt. Francis en Yvon wonen ineens te ver weg om te zwaaien als ik de hond uitlaat en ook Elles en Marion liggen uit de buurt. Chris en Gaby zie ik weer wat vaker, maar nooit genoeg en het personeel bij de friettent op de hoek. Ga ik nu te ver?
I love you all! Het publiek omdat ze me leuk vinden -zelfs wanneer ik dat niet ben- en tja: al die vrienden eigenlijk om dezelfde reden, hahaha.
Oja, ik krijg tegenwoordig allerhande leuke links op youtube toegestuurd. U r the greatest! Kben zelf niet zo iemand die iedere klipscheet filmt en fotografeert, dus nu jullie er wél aan denken, heb ik iets voor later! Zo hier een filmpje met oa Strangée en mij, vorige week in Almere:
