Op een gegeven moment neem je de beslissing, het is absoluut niet verstandig om te rijden………………………………. maar we gaan zeker! Van vrienden gehoord dat Tranceclassixx eigenlijk altijd goed is en als je dan in de gelegenheid bent om te gaan moet je dat zeker niet nalaten.
Wij waren om 22:30u al binnen, veel vroeger dan gepland, want wij hadden rekening gehouden met een Noordpoolexpeditie die er gelukkig nooit is gekomen. Natuurlijk is het dan nog erg rustig, maar dat gaf ons de gelegenheid om eens rustig rond te kijken, want ik was nog nooit in Matrixx geweest.
Het interieur schuift het een beetje tegen industrial style aan, met meer dan voldoende gelegenheid om ff “rustig” te loungen, voor de drie mensen die daar gebruik van wilden maken
Voor mij een groot pluspunt is dat er een afgesloten rookruimte in de “zaal” is, zodat je niets van de DJ of sfeer hoeft te missen. Het aantal bars is ruim voldoende om je drankje lekker snel te kunnen halen, het enige minpuntje hieraan was dat deze allemaal onderbezet waren qua personeel. And last but certainly not least…. het geluid is fantastisch! Tijdens onze verkenningstocht was Marc Simz aan het draaien en dat was een hele lekkere opwarmer. Prettige afwisselingen binnen de verschillende soorten trance en hiermee was hij eigenlijk een van de weinigen deze avond. Hierover later meer.Inmiddels begint de ruimte lekker vol te lopen, op dit soort avonden ligt de gemiddelde leeftijd net ff wat hoger dan op het gemiddelde dancefeest. Persoonlijk vind ik dit een groot pluspunt. Het testosteron gehalte ligt aanmerkelijk lager en ook de barbie popjes zijn lekker thuis gebleven.
Marc Simz geeft het stokje over aan Marcel Woods. Onze vinyl-koning begint weer ouderwets lekker, net weer een tandje hoger en harder dan Marc Simz, lekker stampen met z’n allen, heerlijk. De sfeer is inmiddels ook tot grote hoogten gestegen en om mij heen zie ik een heel aantal mensen die zich ergens tussen hemel en aarde bevinden. Wat mij aan het einde van de set opvalt is dat er overwegend hard-dance is gedraaid en als “zweef-liefhebber” vind ik dat jammer.
Vervolgens de beurt aan resident DJ Jochen Miller. Hij zal de top-10 trancefavorieten draaien van de afgelopen 10 jaar. Deze nummers zijn gekozen via de site van Matrixx door het publiek. Vooraf op verschillende sites al verhitte discussies welk nummer wel en niet en vooral waarom. Voor mij volledig oninteressant, ten eerste omdat ik bijna geen enkel nummer bij naam ken en ten tweede ga ik ervan uit dat er best 10st fatsoenlijke nummers zijn geproduceerd de afgelopen 10 jaar. Laat ik nou dat laatste helemaal goed te hebben ingeschat! De hele zaal volledig uit z’n plaat gedurende de volledige set van Mr. Miller, wat een prettige krakers kwamen hier voorbij en dan ook nog geweldig gemixed door de DJ. Ieder nummer werd op de grote lichtkranten aangeduid alvorens dit nummer werd gedraaid, wat al vaak tot “ooh” een “aah” leidde in het publiek, mij zei het vaak erg weinig totdat het nummer begon. Het zal je wellicht niet verbazen dat ik je de playlist niet kan geven.
Toen werd het 03:30u en moest ik helaas vertrekken. Van de overgebleven vrienden heb ik hele wisselende reacties gehoord over Scott Project, welke de laatste anderhalf uur draaide. De liefhebbers van hard-dance zijn wederom volledig aan hun trekken gekomen en zij hebben dus ook de deur dicht gedaan in Matrixx. De aanhangers van de overige varianten binnen trance zijn met piepende bandjes achter mij aangekomen, hoorde ik achteraf.
Als conclusie kan ik stellen dat ik een geweldige avond heb gehad op een hele goede locatie met een super goed en gezellig publiek, ik hoop alleen dat er de volgende keren (ja toch?) wat gevarieerder wordt gedraaid. Of snap ik niet wat trance tegenwoordig inhoudt?
