Verslag van Sonne Mond Sterne, 9 augustus 2008

Sonne Mond Sterne. Twee keer eerder ging ik naar dit grandioze festival in Oost Duitsland, en twee keer eerder schreef ik een verslag over mijn belevenissen. Mijn verslag van vorig jaar eindigde met de woorden ‘To be continued. ’, maar lang twijfelde ik of ik inderdaad voor een derde keer naar SMS zou gaan. Toen de complete line-up van SMS 2008 eenmaal bekend was gemaakt met o.a. een optreden van Massive Attack en een M-NUS showcase van 5,5 uur lang kon ik toch niet anders dan doen beslissen om ook voor de derde keer op rij af te reizen naar het Bleilochtalsperre in Saalburg. Net zoals bij de eerste en tweede keer hoort ook bij mijn derde keer SMS weer een verslag. Een uitgebreid verslag om de herinneringen aan alle mooie belevenissen ten alle tijden nog eens rustig te kunnen herbeleven.

Deze keer was er de mogelijkheid om, met de altijd gezellige en goed geregelde Weiterexpress, donderdagavond laat (22:00) te vertrekken en dus pas vrijdagochtend (8:30 - 9:00) aan te komen. Omdat het festival zelf heftig en lang genoeg is, en de camping party vorig jaar maar weinig voorstelde besloot ik van deze mogelijkheid gebruik te maken. Een andere reden om te kiezen voor een kortere SMS is omdat een eerste nacht rustig aan doen me nagenoeg onmogelijk is gebleken. Partners in crime voor dit weekend waren, onder anderen, Robbie Houseman; Kevin aka 'KP'; Johan en Ruben die allen dit jaar voor de eerste keer naar Sonne Mond Sterne zouden gaan. Uitgerust en bijgekomen van een tweede (en onvergetelijke) Nature One avontuur begon ik samen met hen aan mijn derde keer Sonne Mond Sterne. Onderweg in de bus en vrijdag overdag in mijn tent pakte ik de voorlopig laatste uurtjes slaap. -- Sonne Mond Sterne 2008 --> de vrijdag

Het is vrijdagavond, ik denk zo rond een uur of half acht, als ik voor de eerste keer van dit derde weekend SMS de inmiddels welbekende brug passeer naar het festivalterrein. Ik had vlak ervoor nog even het een en ander gegeten bij de eettentjes voor de ingang, wetende dat daar de rest van het weekend ook maar heel weinig van zou komen. Het oranje SMS bandje zat ondertussen alweer enkele uren om mijn pols, en al de hele dag liep ik de uren af te tellen.

Eindelijk was het dan zover om, net als vorig jaar, het weekend te openen in de Cocoon bij een drie uur lange set van Tobi Neumann. In de frontlinie stonden toch weer een hele hoop bekende Nederlanders. Al meteen hoorde ik verhalen over mensen die zelfs op woensdag al helemaal waren gestript door de Duitse politie. Het mocht de pret niet drukken, en ook Tobi deed wat hij moest doen. openen met een heerlijk setje. Ik scoorde direct wat punten bij de Duitsers in de frontlinie door een dure zonnebril van de grond te rapen en terug te geven aan de al-naar-de-klote eigenaar. Kortom, het ijs was alvast gebroken. De set van Tobi Neumann werd gevolgd door de heerlijke live set van Extrawelt - kippenvel!

Rush; Moby; Dubfire; ik had wat moeite om mijn draai te vinden. het deed me allemaal maar weinig. Terwijl ik wat heen en weer liep tussen de verschillende acts veranderde mijn euforische-SMS stemming dan ook in een heldere, nuchtere-stemming, te nuchter. Normaal gesproken ben ik niet weg te slaan uit de frontlinie en krijg je me met heel veel moeite misschien voor 5 minuutjes mee naar de chill-out. nu ben ik zelfs nog even terug geweest naar mijn mobiele opslagplaats om me om te kleden in een wat meer comfortabelere outfit. Met de M-NUS showcase in het vooruitzicht was dit toch zeker geen verkeerde beslissing.

Terug in de Cocoon. Net wanneer ik me zorgen begon te maken of hij überhaupt op zou komen dagen, kwam Ricardo Villalobos weer eens veel te laat aankakken om het eindelijk eens over te nemen van de monotone, niet boeiende set van Dubfire. Non-chalant als altijd begon Ricardo toch verdomd leuke plaatjes te draaien. Ricardo's plaatjes met tropische, swingende ritmes; en zijn minuutje 'onderduiken' onder het podium brachten me gelukkig weer helemaal terug in de stemming. Toch was het al snel weer tijd om de Cocoon te verlaten; ik had namelijk een reservering staan voor de frontlinie bij de M-NUS showcase. Ik wenste wat Duitse en Italiaanse liefhebbers waar ik wat mee had staan praten nog een fijn festival en begaf me samen met een aantal gelijkgestemden richting de grotere maincircus tent.

Bij Digitalism ging het op dat moment aardig los, maar de muziek deed mij echt helemaal niks. en dit kwam mede doordat het volume echt ontzettend laag stond. Gelukkig duurde het niet lang voordat de set was afgelopen en de tent begon leeg te stromen. Blijkbaar zijn Digitalism liefhebbers toch niet zozeer M-NUS liefhebbers? Zodoende konden wij in ieder geval een x aantal plekken in de eerste linie van de frontlinie bemachtigen. Het duurde niet lang tot ook andere M-NUS liefhebbers erbij kwamen staan in afwachting van 5 en een half uur M-NUS. Troy Pierce-fan Marlou was een van hen.

Ik verwachtte nu eigenlijk een opstelling van minstens 4 MacBookPro's, een aantal dikke mixers en 4 bekende gezichten uit de M-NUS stal voor een gezamenlijke, onvergetelijke set van dik 5 uur lang. Verkeerd gedacht. In plaats van alle 4 kwam 'alleen' Troy Pierce het podium op met z'n Appletje. Terwijl Troy op z'n gemakje alles aansluitte klonk ondertussen een hardstyle-achtige ski-hut CD door de speakers voor de welbekende DJ change-over. gelukkig op maar een heel laag volume. Al snel werd de CD ingeruild voor M-NUS geluidjes uit de laptop van Troy, maar het volume bleef echt belachelijk laag. zo laag zelfs dat basslines uit nieuw ingemixte plaatjes echt totaal niet aankwamen. Ik dacht zelfs nog eventjes dat Troy een achtergrondmuziekje had aangezet terwijl we nog even moesten wachten op de rest van de M-NUS crew. maar nee, dit was gewoon de set van Troy Pierce. Ik heb samen met Marlou meerdere pogingen ondernomen om duidelijk te maken dat het volume echt te laag stond en dat het harder moest, helaas allen zonder succes.

Na een rondje lopen had Richie Hawtin het inmiddels overgenomen van Troy Pierce. Het geluid stond nu gelukkig wel een stuk harder zodat de M-NUS sounds nu wel overkwamen zoals bedoeld. Minimaal maar zeer intens, en doorpompend op een aardig tempo; deze set deed me gelukkig meer denken aan Richie's afsluitende set op Love Family Park dan zijn wat teleurstellende, ongeïnspireerde set op Extrema festival. Ik heb dan ook weer niks anders gedaan dan dansen, dansen en dansen. en genieten. Ik hoop van harte dat Richie de volgende keer dat ik hem hoor weer net zo zal draaien, maar aangezien deze volgende keer op Mysteryland zal zijn, aan het begin van de avond tussen Dr. Lektroluv en Tocadisco, heb ik daar zo mijn twijfels over. Ach, zolang ze op Contakt (25 okt) maar gewoon gaan knallen! Na Richie Hawtin volgde de live set van Heartthrob. Babykate en Signs; ik heb ze voorbij horen komen. maar wel weer op een veel-te-laag volume. Echt zo ontzettend jammer en onbegrijpelijk. Tijd voor een kopje koffie dan maar?

Na sets van Troy Pierce, Richie Hawtin en Hearrthrob lag de afsluiting van deze M-NUS showcase, en dag 1 in het maincircus, in de handen van Magda. Het volume was gelukkig weer een heel stuk omhoog gegaan. Het tempo lag dan misschien iets lager vergeleken bij de set van Richie; de ritmes waren verassend lekker afwisselend en de zware bassen zeer aangenaam. Bovendien werd je regelmatig op het verkeerde pad gezet door Magda doordat ze regelmatig korte samples van bekende nummertjes door haar platen heen mixte in plaats van de hele plaat af te spelen. Kortom, ik was en ben nog steeds zeer enthousiast over deze set van Magda. Meerdere keren leek het erop dat Magda haar laatste plaatje aan het spelen was. maar steeds weer kwam ze met een nieuw plaatje om ons toch weer nog langer in de maincircus tent te houden. Uiteindelijk, ruim een uur later dan gepland, was het dan toch zover en mocht Magda een daverend, welverdiend applaus in ontvangst nemen. Echt, een heerlijke set. wie haalt haar naar de Poema?

Einde dag 1.

Hoewel er nog mogelijkheden waren om door te gaan bij andere areas kon het om een uur of half twaalf toch geen kwaad om even terug te gaan naar de camping. Tijd om de spiertjes wat rust te gunnen, einde dag 1.

Enkele uren later zijn we nog even terug gegaan naar het festivalterrein. Bij de BRB-allstars was het gezellig druk. Ook hebben we een hopeloze poging ondernomen om een last-minute plekje te bemachtigen voor een tochtje met de Freshboat. Hoewel we tot redelijk vooraan waren doorgelopen liet de security er vooral mensen in die aan de rechter kant stonden te wachten; wij stonden aan de linker kant. Nog voordat de boot vol zat zijn we omgekeerd en nog even richting de Muna tent gegaan.

Eenmaal weer terug op de camping vond ik het tijd voor een verfrissende douche. Kortom, een bezoekje aan het douchegebouw bij het bungalowpark. Nog net voor de avond-drukte hoefde ik gelukkig niet lang in de rij te staan. Terug bij de tent, fris en fruitig, was ik helemaal klaar voor de zaterdag van SMS. De rest dacht daar voorlopig nog even anders over en bleef nog even uitrusten in hun tent. Slapen, dat was samen met eten zo ongeveer het laatste waar ik op dat moment aan dacht. Op naar het festivalterrein dus, alleen.

-- Sonne Mond Sterne 2008 --> de zaterdag

Aangezien ik al heel vroeg weer op het festivalterrein aanwezig was, was het nog even zoeken naar andere Nederlanders. Ik heb dan ook de nodige rondes gelopen langs en door de verschillende tenten. Langzamerhand begon ik weer meer Nederlanders tegen te komen, en al gauw liep ik mijn reisgenootjes tegen het lijf die inmiddels ook weer waren ontwaakt. Net als de eerste avond begon ook deze avond in de Cocoon, dit keer met setjes van de vertraagde D. Diggler en Jacek Sienkiewicz. Opzich leuke opwarmers voor de rest van de nacht, maar zeker geen setjes die me bijbleven zoals die van Magda.

Massive Attack was voor mij een van de redenen om weer naar SMS te gaan dit jaar. Omdat ik wist dat ik ze zou gaan zien op SMS heb ik het prijzige optreden bij het Westerpark van een tijdje geleden bewust overgeslagen. Ik was niet de enige die dit optreden niet wou missen en dus zijn we met een groepje Nederlanders alvast een plekje gaan uitzoeken, ergens rechts vooraan. Eenmaal daar viel de drukte reuze mee; het was zelfs rustig te noemen. Misschien dat het zo rustig was doordat Deichkind rond dezelfde tijd bezig was met hun optreden in het maincircus? Eigenlijk stond Deichkind ook op mijn persoonlijke planning, maar ik vond het op dat moment wel prima in de Cocoon.

Toen ze er eenmaal waren speelde Massive Attack een aantal nummers, waaronder Teardrop en Mezzazine. Echt losgaan is het niet, maar een beetje bewegen was zeker mogelijk. Geen of weinig standbeelden deze keer, gelukkig. Het optreden was helaas slechts van korte duur. in plaats van een volgend nummer was de band ineens plotseling weg en werd de 'DJ change over' CD gestart. Geen toegift, niks. De vuurwerkshow die vlak daarna startte heb ik compleet genegeerd. Het was namelijk aardig koud buiten en ik had al die tijd in mijn tshirtje staan kijken - hoog tijd om weer een beetje op te warmen met. een dansje bij Mathias Kaden!

In de Freude Am Tanzen tent zat het tempo er lekker in bij Mathias Kaden; stond het volume hoog en was de temperatuur lekker warm. Binnen enkele minuten was ik weer helemaal opgewarmd. Ondertussen stond Mathias Kaden zelf ook lekker mee te rocken in de DJ booth, en zo zien wij dat graag natuurlijk! Kortom, een zeer aangename set. ik denk samen met de set van Magda mijn beste set van SMS 2008. Na Matthias Kaden nam Krause Duo het over in de Freude Am Tanzen tent, en op ongeveer dezelfde tijd begon ook Gregor Tresher aan zijn set op de mainstage. Ik heb wat heen en weer gependeld tussen de beide stages en had het overal prima naar mijn zin, zelfs in het gebied ertussen.

-- Sonne Mond Sterne 2008 --> de zondag

Ondanks de minder grote groep Nederlanders van dit jaar was de groep Nederlanders bij de mainstage weer onmiskenbaar. De uptempo live-riedeltjes van Lutzenkirchen gevolgd door de afsluitende set van Marcus Meinhardt en het opkomende zonnetje deden allen zo hun bijdrage aan het sowieso al geweldige sfeertje. Na de afsluitende set van Marcus Meinhardt was het tijd om te verplaatsen naar de tweede outdoor stage, namelijk die van de Brandenburg Allstars. Ik was dit weekend al een aantal keer eerder wezen kijken (helaas heb ik wel de Cannibal Cooking Club gemist) om steeds maar weer gekke Duitsers aan te treffen die wazige toneelstukjes aan het opvoeren waren. Hoog tijd voor een Nederlands tintje.

Na het einde van de set van Marcus Meinhardt op de main duurde het niet lang tot het hele podium van de BRB allstars volstond met verkleedde idioten. Als je niet beter wist zou je misschien denken dat het hier ging om diezelfde gekke Duitsers die er al het hele weekend bezig waren. Laat er geen twijfel over bestaan, dit waren bijna allemaal Nederlanders! Verkleedpartijen en toestanden met vingerverf waarbij mijn kapiteinspetje in het niet viel; erg leuk om te zien weer allemaal.
Het was hier bij de BRB-allstars dat de vermiste Rogier opeens weer boven water kwam en daarnaast de allereerste keer (!) dat Ruben een XT euh. oh nee, dance coin slikte. Ik heb heel wat bijnamen gehoord, maar 'dance coin' is toch wel verreweg de meest geniale van allemaal. Nieuw als de effecten ervan waren voor hem begon Ruben werkelijk met iedere doorgeravede Duitser rustig een praatje te maken en handje te schudden, prachtig om te zien.

Naast het circus bij de BRB allstars kon je in de Muna tent terecht voor een heuse after hour. Na een lekkere set van Lexy werd deze tent geheel volgens traditie afgesloten door Hr. Meinhardt en Hr. Ludwig. Kortom, nog genoeg moois om tot zondag, ergens eind van de middag, non-stop te blijven genieten van Sonne Mond Sterne 2008. Mijn uitklapbare tent had ik, met al mijn slaaptekort, voor de zekerheid maar meegenomen het festivalterrein op. Ik bleek hem zelf gelukkig niet nodig te hebben, maar Peter, nog bedankt voor het uitwaaien.

Eenmaal terug op de camping zagen we weer de nodige ouders met kinderen rondbanjeren opzoek naar lege bekertjes en flesjes, achtergelaten haringen en andere waardevolle spullen. Op het festival ging het verhaal dat er mensen door onze spullen hadden lopen neuzen maar dit bleek gelukkig niet het geval; niet in mijn tas in ieder geval. Het politiebureau-gymzaaltje waar we met een aantal mensen op zondagavond nog zijn beland zal ik verder achterwegen laten in dit verslag, maar laat het een waarschuwing zijn voor volgend jaar; zelfs zondagavond op een vrijwel lege camping moet je nog op je hoede blijven! Mede dankzij het feit dat er vanuit de politie werd meegewerkt zodat we gewoon met de bus terug naar huis konden hebben deze 2-3 minder leuke uurtjes mijn SMS gelukkig niet kunnen verpesten.

-- Sonne Mond Sterne 2008 --> The End

Ik ben nu drie keer op SMS geweest, en alle drie de keren waren onvergetelijke weekenden die ik nooit zal vergeten. Dit jaar was niet alleen het weer, maar voor mijn gevoel ook de sfeer beduidend beter dan vorig jaar. ik heb namelijk verassend veel leuk contact gehad met mensen van verschillende andere nationaliteiten. iets wat op bijvoorbeeld Time Warp echt heel anders was. Toch is de meeste gezelligheid natuurlijk te danken aan de altijd goed vertegenwoordigde groep leuke, fanatieke Nederlanders.

Iedereen bedankt, en tot volgend jaar SMS!