Ik zou het -als extravagante homo- een geweldig evenement moeten vinden, maar het kan niet tippen aan Roze Maandag in Tilburg. Ten eerste omdat het slechts half zo druk is. Maar vooral vanwege de sfeer die er (niet) hangt. De stad verveelt zich, heeft alle hoop verloren en sleept zich nog enkel voort in de hoop dat er ooit een nieuwe drug of prikkel wordt gevonden die haar een reden geeft om 's ochtends uit bed te komen. In de Amsterdamse gayscene hangt een walm van pure agressie, openlijke borderline en geestelijke verrotting door verslavende middelen, die me herinnert aan toen ikzelf nog als opstandige puber dacht dat die kortzichtige narigheid bij homoseksualiteit hoorde. Dom en naar. Maar nu ben ik weer weg uit Amsterdam en het ziet ernaar uit dat ik voorlopig in het vrolijke Bourgondische Zuiden kan blijven. Hier spreken mensen weer met elkaar om gewoon sociaal contact te hebben, ipv voor sex of aanzien -of beter: men negeert elkaar tenzij er sex of aanzien te halen is-. Hier geven mensen weer antwoord als je ze iets vraagt, ipv hun portemonnee dieper weg te stoppen en angstig door te lopen. Hier glimlachen mensen weer als ze iets leuks zien, ipv kritisch te zoeken naar een reden waarom zij of iemand die zij kennen nog leuker zijn. Hier gaan mensen de deur uit om plezier te beleven en niet omdat het thuis nog vervelender is en bovenal: hier telt iedereen mee en wordt mijn gezelschap even correct en vriendelijk te woord gestaan als ik. Amsterdam is voor mij duidelijk veel minder leuk dan anderen (zeggen dat ze) het vinden. Ik moet binnenkort voor een boeking weer terug naar Amsterdam, maar dat is al anders dan zo'n pride. Er is zoveel waar wij homo's trots op mogen zijn, maar Amsterdam staat niet bovenaan mijn lijstje. Veel anderen zien dat anders en zijn raaaaaazend enthousiast over de losgeslagen borderlinepuber die zich Amsterdam voelt, dus ik neem aan dat ik iets mis. Misschien moet ik toch maar weer aan de harddrugs of is het leuker wanneer ik op zoek ga naar sex, maar daar zie ik dan weer weinig lol in. Ik heb een hoop leuke kennisen gesproken die het heerlijk naar hun zin hadden zonder drugs en zonder te zoeken naar sex, dus ik noem het maar een kwestie van smaak. Volgende week gaan we flyeren in Rotterdam op FFWD Danceparade en daarvoor hebben we afspraken gemaakt met de DASAV (Dance and Sport Against Violence). Zij rijden met de eerste wagen en verzorgen de officiële afterparty van het feest, dus je weet waar je me moet zoeken. Rotterdam (en dan zeker de enorme FFWD danceparade) lijkt gelukkig in weinig op de Amsterdamse gaypride en heeft een veel meer openminded feestpubliek, dus ik verwacht er meer van.
Wie geen zin heeft omn alleen te gaan: de groep waarbij je je aansluit is nooit te groot, dus tot komende zaterdag!
![[img]http://www.clubfrusti.com/frustibannerklein.gif[/img]](http://www.clubfrusti.com/frustibannerklein.gif)
