Ik kom aan zo rond half 12, Parkeerplaats 1 vol (kan het nog erger). Parkeerplaats nummer 2 gezocht, netjes met pendelbus naar matrixx (had ik weer mazzel want zat met enkel vrouwelijkschoon in de bus). op de maten gewacht en toen hoppa naar binnen. Ik was nog nooit in de matrixx geweest, dus wist totaal niet wat me te wachten stond. Na een paar minuutjes in de rij te hebben gestaan en geld te hebben gegeven ging ik vol goede moed naar binnen, want wat ik buiten hoorde stemde mij zeer.
Trilok en Chiren waren bezig. heerlijk zeg. toevallig ook net Vita ingemixed (alsof ze wisten dat ik kwam hahaha). na wat redbull gedronken te hebben ging het lekker los en de tweede act kwam eraan.
Donkeyrollers. a fijn. zien we onze brabantse mannen ook weer eens ffkes
Die weer een zeer sterke set ten gehore bracht in alle facetten die hardstyle nu kent, toch wel leuk dat iedereen toch nog in beweging is rond zo'n tijd stip (heb het wel eens anders gezien). na de ene harde knaller kwam de andere en voor ik het wist was het alweer voorbij voor onze Zany.
Toen nam capo di tutti capi. Don Mondello. plaats achter de tafels. een genot voor mijn trommelvliesjes die het nogsteeds uithouden na al die feesten
Maar helaas brak de tijd toen aan dat ik moest vertrekken want ik had het gehad. Alles voelde aan me lichaam alsof ik de 10km marathon had gelopen en voor de nigerianen geeindigd was. Maar ik zou Voske nie zijn om toch nog ff te blijven en nog even de draaikunsten te aanschouwen van de scantraxx protege Headhunterz.
Tering zeg. Ik had nie gedacht dat het nog even een tandje harder zou gaan met die goeie knul. Als je buiten had gestaan kon je echt horen dat Headhunterz aan de gang was, want de koppen rolde over en weer. De zaag ging aan de mensen persten nog even de laatste energie druppeltjes uit hun tenen.
Dit was het teken voor mij om te gaan, na een enerverende nacht vond ik het wel welletjes en ging rustig aan naar buiten om me op te peppen met wat frisse KOELE lucht, want in de matrixx was het niet te harden qua de warmte. Zo extreem had ik het nog nie mee gemaakt qua hitte in een tent.
zo stond ik dus buiten met ongeveer 5 liter vocht minder in me lijf te wachten op de pendelbussen. Wist ik veel dat ze maar met twee bussen rijden tot 5 uur. Rustig gewacht en toen de bus in, gelukkig konden mijn benen nog wel het gewicht dragen van twee dames die radeloos opzoek waren naar een zit plaats, want de bus was vol. het zinnetje "als we te zwaar zijn dan moet je het zeggen" gonst nu nog door mijn hoofd (ik schat dat ze minder als 55 kg wogen). aangezien mijn benen toch wel een 90 kilo mee moeten zeulen dag in dag uit.
Met een vriendelijk dankje wel vertrokken de dames naar hun auto en ik naar de mijne. Terugrijdend naar huis zat ik na te genieten van de bewogen avond (weliswaar zonder radio die nu inmiddels het wel weer doet gelukkig).En met wat extra redbull op mijn bijrijders stoel dook ik de ochtend in, rijdend naar mijn thuishaventje in het altijd gezellige gorinchem.










